Bajki na dobranoc

Bajki na dobranoc czyta się spokojnym głosem: kończą się ciszą, a nie pogonią. Klasyka, bajki ludowe i krótkie historie na pięć minut przed snem.

27 bajek

Bajka na dobranoc ma zadanie, którego inne bajki nie mają: musi skończyć się ciszej, niż się zaczęła. Brzmi prosto, ale tak nie jest — większość historii dla dzieci zmierza do najgłośniejszego miejsca na końcu, a najgłośniejsze miejsce to ostatnia rzecz, jakiej dziecko potrzebuje o wpół do ósmej.

Dlatego ten dział jest wyborem, nie pełną listą. Stoją w nim tylko te bajki, które zamykają się spokojem: łóżko, światło, zwierzę, które zwija się w kłębek, droga prowadząca do domu. Żadnej pogoni na ostatniej stronie, żadnego otwartego pytania, żadnej burzy. Bajki z napięciem nie są gorsze — po prostu leżą w innym miejscu.

Czytając na głos, warto obniżać tempo razem z bajką: ostatnie strony wolniej, ciszej, z dłuższymi pauzami. Najkrótsza tutaj czyta się w cztery minuty, najdłuższa w jedenaście. Czas czytania jest pod każdym tytułem, żeby nie trzeba było przerywać w połowie.

Częste pytania

Od ilu lat te bajki są odpowiednie?

Od trzech lat. Najmłodszym nadają się historie o zwierzętach i zimowym śnie, pięcio- i ośmiolatkom dłuższe, z kilkoma bohaterami.

Dlaczego nie ma tu wszystkich bajek ze strony?

Bo nie każda bajka może zakończyć wieczór. Bierzemy tylko te, które cichną na ostatnich stronach — inaczej dział nie byłby wart swojej nazwy.

Co, jeśli dziecko prosi o jeszcze jedną?

Wtedy krótka jest lepsza niż druga długa. Czas czytania jest pod każdym tytułem, a wśród najkrótszych znajdzie się kilka na cztery, pięć minut.