Zajączek Oskar i srebrny zegarek

9-11 min czytania
21 stron

W głębi lasu, gdzie korony drzew sięgają chmur, mieszka Oskar — najszybszy zajączek, jakiego kiedykolwiek widziano — a jego największym skarbem jest mały srebrny zegarek kieszonkowy, który odmierza każdą sekundę jego wyścigów. Ale co się stanie, gdy pewnego jasnego wiosennego poranka zegarek nagle znika? Rozpaczliwe poszukiwania prowadzą Oskara do Gerarda, mądrego starego niedźwiedzia, który ma do wyjawienia pewien łagodny sekret. Ciepła i pełna humoru opowieść o tym, że prawdziwe cuda świata pokazują się dopiero wtedy, gdy w końcu zwolnisz, by je zobaczyć.

Dawno, dawno temu, w zaczarowanym lesie, gdzie korony drzew sięgały samych chmur, a kryształowe strumyki śpiewały swoje szemrzące piosenki, mieszkał mały zajączek imieniem Oskar.

Słynął z tego, że był najszybszym zwierzęciem w całym lesie. Jego łapki migotały niczym błyskawice, gdy pędził krętymi ścieżkami między wiekowymi dębami a puszystymi świerkami. Pozostali mieszkańcy lasu mogli tylko dziwić się, patrząc, jak przemyka obok nich szara futrzana kuleczka, zostawiając za sobą jedynie lekki powiew wiatru.

Oskar miał jedną ulubioną rzecz na całym świecie — srebrny zegarek kieszonkowy, z którym nigdy się nie rozstawał. Za jego pomocą odmierzał każdą sekundę swoich błyskawicznych leśnych wyścigów.

Pewnego jasnego wiosennego poranka, gdy słońce dopiero zaczynało przeświecać przez liście i okrywać las złocistym światłem, Oskar jak zwykle wyskoczył ze swojej przytulnej norki, gotowy znów poczuć wiatr w uszach.

Zrobił swoją zwyczajną poranną rozgrzewkę, sięgnął łapką do kieszeni, żeby sprawdzić godzinę... i zamarł jak wryty. Jego zegarek zniknął. — Mój zegarek! Gdzie się podział mój zegarek?! — krzyknął Oskar, a serce zatrzepotało mu z niepokoju.

Przeszukał wszystkie kieszenie, obwąchał trawę dokoła, zajrzał pod każdy listek. Ale zegarka nigdzie nie było. „Pewnie zgubiłem go podczas wczorajszego biegu” — pomyślał Oskar i puścił się swoją zwykłą trasą, uważnie wypatrując każdego centymetra ścieżki.

Szukał pod krzakami jeżyn, zaglądał za drzewa, a nawet zanurkował w zimnym strumyku, ale zegarek jakby wyparował.

Z każdą minutą Oskar stawał się coraz bardziej zagubiony i zrozpaczony. Biegał na oślep i tak szybko, że świat wokół zamienił się w rozmytą kolorową plamę. Śpiew ptaków, szelest liści, zapach kwiatów — wszystko to umykało jego uwadze.

W końcu, skrajnie wyczerpany, Oskar osunął się pod starym dębem. Łapki drżały mu ze zmęczenia, a serce waliło tak głośno, że zdawało się, iż słychać je na drugim końcu lasu. Bez swojego drogocennego zegarka czuł się bezradny jak pisklę, które wypadło z gniazda.

Nagle Oskar usłyszał ciężkie, miarowe kroki, od których ziemia leciutko zadrżała. To był Gerard — stary brunatny niedźwiedź, którego mądrość znał każdy mieszkaniec lasu. Jego potężna postać emanowała spokojem i pewnością, a w głębokich, przenikliwych oczach odbijała się cała dobroć i życiowe doświadczenie zebrane przez długie lata życia w lesie.

— Co się stało, przyjacielu? — zapytał Gerard swoim spokojnym, niskim głosem. Oskar westchnął smutno i podniósł zatroskane oczy. — To nieszczęście, Gerardzie! Mój zegarek... po prostu zniknął! Szukałem go wszędzie, ale na próżno. Bez niego nie mogę bić nowych rekordów. To istna katastrofa!

— A czy naprawdę musisz co chwila znać dokładny czas, mały Oskarze? — zapytał łagodnie niedźwiedź. — Rozejrzyj się dookoła. Co widzisz? Po raz pierwszy tego dnia Oskar spojrzał na otaczający go świat — i znieruchomiał, oczarowany jego pięknem.

Promienie słońca tańczyły wśród liści, motyle wirowały nad leśnymi kwiatami, lekki wietrzyk głaskał trawę, a ptaki... ich śpiew był tak piękny, że zdawało się, iż cały las wstrzymał oddech, rozkoszując się tą czarodziejską symfonią.

— Widzę... piękno — szepnął Oskar, czując, jak coś ciepłego rozlewa się w jego piersi. — Ale jak mogłem tego wcześniej nie zauważać? Gerard skinął głową, a jego mądre oczy rozbłysły. — Widzisz, Oskarze, czasem tak bardzo staramy się wszędzie zdążyć, że zapominamy cieszyć się chwilą, w której właśnie jesteśmy. Życie to nie nieustanny wyścig od jednej sprawy do drugiej. Czasem najcenniejsze, co możemy zrobić, to po prostu zatrzymać się i poczuć piękno otaczającego nas świata.

Gerard miał rację. Zajączek był tak pochłonięty własną szybkością, że zapomniał, jak cudowny potrafi być świat, kiedy przestajesz gonić za sekundami. Bo tylko wtedy serce może roztopić się w pięknie obecnej chwili.

— Chyba spokojnie poradziłbym sobie bez mojego zegarka — przyznał cicho Oskar. Gerard delikatnie położył swoją ogromną łapę na grzbiecie zajączka. — Zapamiętaj sobie, Oskarze: czas, który spędzasz, ciesząc się życiem, jest wart tyle samo, co ten, który poświęcasz na bieganie.

Słowa Gerarda poruszyły zajączka do głębi duszy. Po raz pierwszy od wielu dni poczuł spokój. Tak, wciąż uwielbiał biegać — to była część jego życia. Ale teraz Oskar rozumiał, że każda chwila jest cenna sama w sobie i że czasem, żeby naprawdę ją poczuć, trzeba po prostu zwolnić.

Podziękowawszy Gerardowi, Oskar powoli powędrował do swojego ulubionego zakątka lasu — małej polanki, na której rosła najsłodsza koniczyna. Szedł bez pośpiechu, rozkoszując się dotykiem trawy pod łapkami, wdychając zapach kwiatów i wsłuchując się w melodyjny śpiew ptaków.

Nagle coś jasno błysnęło w trawie. Zajączek wstrzymał oddech i podszedł bliżej. To niemożliwe! Wśród szmaragdowych źdźbeł, otulony kropelkami rosy, leżał jego zegarek! Jego ukochany, zgubiony zegarek!

Oskar podniósł go, czując, jak serce wypełnia mu radość. Ale tym razem, zamiast szybko schować znalezisko i znów rzucić się do biegu, uśmiechnął się, popatrzył na tarczę i powoli wsunął zegarek do kieszeni. — Nadszedł czas, żeby trochę zwolnić — powiedział do siebie i usiadł na miękkiej trawie, pozwalając, by czas znieruchomiał wokół niego.

Od tego dnia Oskar nauczył się znajdować równowagę między swoją miłością do szybkości a umiejętnością doceniania spokojnych chwil życia. Wciąż był najszybszym zającem w lesie, ale teraz wiedział już także, że prawdziwa mądrość polega nie tylko na tym, by umieć szybko biegać, lecz i na tym, by w porę się zatrzymać i nacieszyć pięknem otaczającego nas świata.

…resztę przeczytasz w aplikacji Marytale.

Marytale to aplikacja z ilustrowanymi bajkami do czytania dziecku — obrazek na każdej stronie, bez reklam i bez internetu. Zakładka zostaje tam, gdzie dziecko zasnęło.

Wypróbuj za darmo

Zeskanuj telefonem, żeby pobrać Marytale

Zajączek Oskar i srebrny zegarek

Więcej bajek do czytania