Bella i jedno złote życzenie

7-9 min czytania
20 stron

W sercu zielonego, rozśpiewanego lasu mieszka mała wiewióreczka o imieniu Bella — zwinna, dobra i zawsze gotowa na nowe odkrycie. Pewnego ciekawskiego poranka znajduje złoty orzeszek, który potrafi spełnić tylko jedno życzenie, i musi odgadnąć, jakie życzenie jest naprawdę tego warte. To ciepła opowieść, która przypomina, że prawdziwa magia nie mieszka w zaczarowanych rzeczach, lecz w dobrych sercach i w trosce o tych, których kochamy.

Wśród zielonych wzgórz i migoczących strumyków, w lesie pełnym ptasich treli i słodkiego zapachu kwiatów, mieszkała mała wiewióreczka o imieniu Bella.

Była niczym iskierka — zwinna, wesoła i cudownie ciekawska. Jej puszysty ogonek drżał z radości za każdym razem, gdy natrafiała na coś ciekawego: szyszkę o dziwnym kształcie, zgubione piórko albo jagódkę, która lśniła jak klejnot. W jej małym świecie zawsze było miejsce na cuda, przygody i szczęśliwe chwile.

Pewnego dnia, skacząc z drzewa na drzewo, Bella natrafiła na stare, rozłożyste drzewo z wielką dziuplą w pniu. Rzecz jasna, ciekawska wiewióreczka nie mogła przejść obok obojętnie — zwinnie wdrapała się na górę i zajrzała do środka.

W dziupli panowała ciemność. Lecz nagle, pośród mroku, Bella dostrzegła łagodny blask. To był orzeszek — złoty jak skarb i ciepły jak promień słońca. Ostrożnie wzięła go w łapki, wstrzymując oddech z zachwytu.

Obok orzeszka Bella zauważyła małą kopertę. Zrobiona była z grubego papieru i pachniała miodem oraz leśnymi ziołami. Na zagięciu widniała okrągła pieczęć — złota, błyszcząca, z misternym wzorem. Ledwie śmiąc oddychać, Bella otworzyła kopertę.

W środku krył się arkusik w łagodnym, kremowym kolorze. W dotyku był nieco szorstki, a jego brzegi falowały jak małe fale albo miękkie chmurki na porannym niebie. Schludnym pismem napisano na nim: „To czarodziejski orzeszek. Spełni jedno twoje życzenie”.

Oczy Belli rozszerzyły się ze zdumienia. Jedno życzenie! Mogła marzyć o czymkolwiek: o woreczku pełnym pysznych orzeszków, o ogromnym drzewie z huśtawką na gałęzi albo może — o umiejętności podskakiwania aż do samych chmur…

Lecz gdy tylko te życzenia przemknęły jej przez wyobraźnię, Bella zaczęła się zastanawiać. Woreczek orzeszków był, owszem, miły, ale przecież miała już aż nadto smakołyków na zimę. A jej drzewo, choć bez huśtawki, było wspaniałe, przytulne i tak bardzo jej własne.

A marzenie o podskakiwaniu do samych chmur tylko na pierwszy rzut oka wydawało się czarodziejskie — bo przecież dobrze jej było tu, na ziemi, gdzie szeleściły liście i rozbrzmiewały głosy tych, których kochała. Im dłużej wiewióreczka rozmyślała, tym lepiej rozumiała, że szczęście nie tkwi w nowych rzeczach, lecz w tym, co już jest blisko.

Bella przysiadła u stóp starego dębu, ostrożnie trzymając złoty orzeszek w łapkach. W głowie kłębiły się tysiące myśli — jedno życzenie, takie wyjątkowe… ale które? Podniosła wzrok i nagle zauważyła Lukiego. Mały króliczek siedział z boku, przy strumyku, z nisko pochyloną główką.

Bella wiedziała, dlaczego Luki jest smutny. Niedawno, podczas gwałtownej burzy, on i jego rodzina zgubili się nawzajem — wiatr powalił drzewa i zmył znajome ścieżki, a króliczek zabłądził i znalazł się daleko od domu. Minęło już kilka dni, a on wciąż nie wiedział, gdzie szukać swoich rodziców.

Serce Belli zadrżało. Pomyślała, o ileż szczęśliwszy byłby Luki, gdyby tylko mógł odnaleźć swoją rodzinę. I właśnie w tej chwili wiewióreczka wszystko zrozumiała — wiedziała dokładnie, jakie życzenie warto wypowiedzieć.

Nie wahając się ani chwili, Bella wstała i pospieszyła do przyjaciela, mocno trzymając czarodziejski orzeszek w łapkach. — Luki — powiedziała niemal szeptem — znalazłam coś czarodziejskiego. I bardzo chcę ci to podarować.

Luki podniósł główkę i spojrzał na Bellę ze zdziwieniem. Ona wyciągnęła ku niemu złoty orzeszek i wyjaśniła: — To czarodziejski orzeszek. Może spełnić jedno jedyne życzenie. I postanowiłam dać go tobie. Z całego serca pragnę, żeby spełniło się właśnie twoje życzenie.

Luki zamarł. Nie mógł uwierzyć własnym uszkom. To, że wiewióreczka oddaje mu tak bezcenny podarunek, wzruszyło go do głębi duszy. — Ale… Bello — szepnął króliczek — to przecież twoje życzenie. Mogłaś zażyczyć sobie, czego tylko chciałaś!

Bella ciepło się uśmiechnęła. — Wiem — powiedziała łagodnie. — Ale zrozumiałam jedno: szczęście to nie mieć wszystko, czego się pragnie. To dzielić się tym, co się ma, z tymi, których się kocha. I nic nie uczyniłoby mnie szczęśliwszą niż twój uśmiech. Wzruszony dobrocią Belli, Luki ostrożnie wziął złoty orzeszek i czule przycisnął go do piersi.

Zamknąwszy oczy, cichutko wyszeptał swoje życzenie — i w tej samej chwili orzeszek rozbłysnął jasnym światłem, które ogarnęło wszystko dokoła, a gdy zgasło, orzeszka już nie było, a pozostało po nim tylko ciepło, spokój i radość w sercu.

Nazajutrz w lesie znów rozbrzmiewał radosny śmiech — Luki odnalazł swoją rodzinę, dokładnie tak, jak sobie życzył. Było to szczęśliwe spotkanie, pełne śmiechu, uścisków i ciepłych wspomnień, które ożywały w każdym spojrzeniu.

Bella stała nieopodal i z uśmiechem patrzyła, jak jej przyjaciel znów znalazł się w ramionach tych, których tak kochał. Serce wiewióreczki wypełniło się radością i spokojem. Bo czasem największym szczęściem jest wiedzieć, że czyjeś marzenie spełniło się dzięki tobie.

Od tamtej pory, ilekroć Bella przechodziła obok tego samego drzewa, w którego dziupli znalazła czarodziejski orzeszek, uśmiechała się i wspominała dzień, w którym dobry uczynek odmienił czyjś los.

…resztę przeczytasz w aplikacji Marytale.

Marytale to aplikacja z ilustrowanymi bajkami do czytania dziecku — obrazek na każdej stronie, bez reklam i bez internetu. Zakładka zostaje tam, gdzie dziecko zasnęło.

Wypróbuj za darmo

Zeskanuj telefonem, żeby pobrać Marytale

Bella i jedno złote życzenie

Więcej bajek do czytania