Kiedy las zasypia

4-5 min czytania
9 stron
4+

Gdy wieczór opada na las, jego mieszkańcy zbierają się razem, by w ciszy i zgodzie przygotować się do snu. Przy łagodnym pohukiwaniu sowy Grażynki, melodyjnym śpiewie ptaków i migotaniu świetlików każde zwierzątko znajduje przytulność we własnym kącie. Ta ciepła opowieść o harmonii i wyjątkowych chwilach przed snem przypomina, że spokój i radość są zawsze blisko — wystarczy się nimi podzielić, nawet w najcichszych godzinach.

W samym sercu zaczarowanego lasu, wśród prastarych drzew, mieszkały zaprzyjaźnione zwierzątka, które co wieczór wspólnie szykowały się do snu. Kiedy tylko słońce zaczynało chować się za drzewa, zbierały się na polanie, by życzyć sobie dobrej nocy i razem powitać nadejście wieczoru.

Wieczór zawsze zaczynała sowa o imieniu Grażynka. Wzlatywała na czubek najwyższego drzewa i mówiła łagodnie: „Czas szykować się do snu, moi drodzy!”. Jej cichy głos niósł się przez las, otulając go spokojem i przypominając wszystkim, że noc jest już blisko.

Tego wieczoru pierwsza odezwała się wiewiórka Orzeszka, która uwijała się, zbierając żołędzie. „Dobranoc, sówko! Za chwilkę będę już w mojej ciepłej dziupli” — zapiszczała dźwięcznie, wesoło machając puszystym ogonkiem.

Następnie, bez pośpiechu, żółwica Tilka ruszyła do swojego ulubionego miejsca nad stawem. „Dobranoc, sówko. Dziś ślicznie wypocznę w mojej skorupce” — powiedziała z czułym uśmiechem, chowając głowę jak do przytulnego domku.

Króliczek Tymek skakał przez łąkę, wdychając wieczorne powietrze pełne zapachu traw. „Dobranoc, sówko! Mam nadzieję, że gwiazdy będą dziś jasne” — powiedział, strzygąc długimi uszkami. A potem, po kilku jeszcze podskokach, zniknął w swojej norce.

Wysoko w koronach drzew ptaki nastroszyły piórka i zaśpiewały czułą kołysankę. Ich melodyjne głosy zlewały się w harmonijny chór, który koił wszystkich mieszkańców lasu i łagodnie układał ich do snu.

Do wieczornej symfonii dołączyły także owady. Świerszcze grały z zapałem, nadając rytm, a świetliki zapalały swoje maleńkie ogniki, które migotały niczym czarodziejskie gwiazdy, co zeszły z nieba.

Kiedy księżyc wzniósł się nad drzewa, a las otuliła cisza, sówka Grażynka wygodnie usadowiła się na swojej ulubionej gałązce. „Dobranoc, lesie” — szepnęła. — „Niech noc przyniesie wszystkim spokój i najsłodsze sny”.

Jedno po drugim zwierzątka zasypiały, a ciemność otulała je niczym ciepła kołderka. Wszystkie wiedziały, że każda noc to nowy początek, bo o świcie czekały już na nie nowe przygody i szczęśliwe chwile spędzone razem.

Udostępnij:Pinterest WhatsApp Facebook Wyślij znajomym

Chcesz wiedzieć więcej o bajkach i baśniach? Zajrzyj do artykułów

Według tematu

Według wieku

Kolorowanki serca

Więcej bajek do czytania

Wszystkie bajki