Żołądź Wiatrów

6-7 min czytania
11 stron

Gdy nad lasem zawisa groźba srogiej burzy, wiewióreczka Chippi nie waha się ani chwili i rusza do działania. Razem z przyjaciółmi biegnie, by umocnić każdy domek, aż pewne migoczące znalezisko zmienia wszystko i budzi nadzieję tam, gdzie już jej nie było. To wzruszająca opowieść o odwadze, dobroci i cudach, jakie potrafią zdziałać przyjaciele, gdy trzymają się razem.

W samym sercu lasu, gdzie drzewa wznosiły się aż pod niebo, a ich gałęzie splatały się w bajkowe wzory, mieszkała dzielna wiewióreczka o imieniu Chippi. Słynęła z awanturniczego ducha i z puszystego ogonka, który zdawał się większy od niej samej.

Pewnego chłodnego jesiennego poranka, gdy Chippi zbierała żołędzie na zimę, usłyszała w dole zaniepokojone głosy. Zwierzęta przekazywały sobie nowinę: przez las miała przetoczyć się potężna burza, a wszyscy martwili się, jak ochronić swoje domki.

Sowa Klara sfrunęła szybkim lotem i wylądowała tuż obok Chippi. Jej wielkie oczy pełne były niepokoju. „Chippi, burza zaraz się zacznie! Musimy działać szybko i dopilnować, żeby każdy w lesie był gotowy” — powiedziała, trzepocząc lekko skrzydłami, by po wylądowaniu utrzymać równowagę.

Chippi kiwnęła stanowczo głową i od razu rzuciła się do pracy. Śmigała po gałęziach, głośno ostrzegając leśnych mieszkańców: „Szybko, umacniajcie swoje domki! Burza nadciąga!”. Jej głos niósł się przez las, zagrzewając wszystkich, by nie tracili ani chwili.

Pomagając zwierzętom umacniać ich domki, Chippi nagle dostrzegła coś błyszczącego na gałęzi starego dębu. Ogarnęła ją ciekawość i natychmiast skierowała się ku tajemniczemu blaskowi. Gdy wreszcie dotarła do gałęzi, ujrzała migoczący żołądź, który lśnił w promieniach słońca niczym drogocenny skarb.

Chwilę później na sąsiedniej gałęzi pojawiła się Klara, a jej spojrzenie pełne było zachwytu. „No proszę, tylko spójrz! To przecież Żołądź Wiatrów!” — wykrzyknęła, a w jej głosie zadrżało zdumienie. „Wedle starej legendy ma on moc chronić las przed każdym niebezpieczeństwem.”

Chippi ostrożnie wzięła żołądź w swoje małe łapki. „W takim razie musimy go użyć, żeby ocalić nasz las przed burzą!” — zawołała z determinacją. Chippi pomyślała o swoich przyjaciołach, o ich przytulnych domkach i o tym, jak bardzo kocha las. Wstrzymując oddech, cichutko wyszeptała swoje życzenie: ochronić las przed niebezpieczeństwem.

Nagle żołądź rozbłysnął jasnym, złocistym światłem, które rozlało się po całym lesie. Powietrze wypełniło się ciepłem i spokojem. Zdawało się, że las otoczył się ochronną tarczą i gotów był stawić czoła burzy.

I wreszcie burza runęła na las. Wiatr wył zajadle, a deszcz bębnił po wierzchołkach drzew. Lecz magia Żołędzia Wiatrów czuwała nad lasem: wszystkie zwierzęta pozostały bezpieczne, a każdy domek — cały i nienaruszony.

Gdy burza minęła, zwierzęta rozejrzały się wokół i zobaczyły, że las nie ucierpiał i pozostał równie piękny jak przedtem.

Klara wyszeptała z dumą: „Twoja odwaga i dobroć obudziły magię żołędzia.” Chippi trochę się zmieszała, a jej puszysty ogonek zadrżał ze wzruszenia. Od tamtego dnia wiedziała, że dobre uczynki naprawdę potrafią zmienić świat na lepsze.

…resztę przeczytasz w aplikacji Marytale.

Marytale to aplikacja z ilustrowanymi bajkami do czytania dziecku — obrazek na każdej stronie, bez reklam i bez internetu. Zakładka zostaje tam, gdzie dziecko zasnęło.

Wypróbuj za darmo

Zeskanuj telefonem, żeby pobrać Marytale

Żołądź Wiatrów

Więcej bajek do czytania