Baśnie Andersena

Baśnie Andersena do czytania: Mała syrenka, Brzydkie kaczątko, Calineczka, Królowa Śniegu i Dziewczynka z zapałkami.

7 bajek

Andersen swoich baśni nie zbierał, tylko pisał. Na tym polega różnica między nim a braćmi Grimm i słychać ją od pierwszego zdania: u Andersena jest głos, który coś o świecie myśli, i bardzo często smutek. Baśń ludowa nie ma autora — jego baśnie mają.

Zakończenia nie zawsze są dobre i nie jest to przeoczenie. Mała syrenka nie dostaje królewicza, a Dziewczynka z zapałkami nie doczekuje rana. Dziecko to wytrzyma, bo czyta je obok kogoś i może zapytać — ale właśnie przy tych dwóch warto spojrzeć na wiek podany pod tytułem.

Najłatwiejsze są Brzydkie kaczątko i Nowe szaty cesarza: obie idą od pięciu lat i obie mówią o tym samym — o pokazywaniu się innym, niż się jest. Czytane na głos krótsze zajmują siedem do dziewięciu minut, Królowa Śniegu dłużej.

Częste pytania

Od jakiego wieku?
Od pięciu lat. Mała syrenka i Dziewczynka z zapałkami idą lepiej od sześciu albo siedmiu — jest to napisane pod każdym tytułem.
Dlaczego zakończenia bywają smutne?
Bo Andersen tak je napisał. To nie są baśnie ludowe, tylko baśnie autora, i w kilku z nich koniec jest naprawdę ciężki.
Czy to oryginalny tekst Andersena?
Nie. Fabuła jest w domenie publicznej, tekst jest nasz: napisany od nowa po polsku, to nie przedruk cudzego przekładu.

Według tematu