Latawiec, który odfrunął za daleko

5-6 min czytania
12 stron

W małej wiosce wtulonej między zielone wzgórza mieszka chłopiec o imieniu Leo, który nad wszystko kocha puszczać swojego czerwonego latawca w wietrzne dni. Lecz gdy silny podmuch wyrywa mu zabawkę z rąk i unosi ją het, za wzgórza, Leo przekonuje się, że to, co zgubione, łatwiej odnaleźć razem z przyjaciółmi. Ciepła opowieść o współpracy, przyjaźni i radości, która rośnie, gdy dzielimy się nią z innymi.

Dawno, dawno temu, w małej wiosce ukrytej wśród zielonych wzgórz i wartkich, srebrzystych rzek, mieszkał chłopiec o imieniu Leo. Jak wszystkie dzieci, uwielbiał bawić się na dworze. Jego ulubioną zabawką na całym świecie był jaskrawoczerwony latawiec, a nic nie cieszyło go tak, jak porządny wietrzny dzień.

Ten latawiec był dla Lea wyjątkowo cenny, bo zrobił mu go tatuś, specjalnie dla niego. Był uszyty z materiału czerwonego jak dojrzała wiśnia, a u jego długiego ogona powiewały wstążki we wszystkich kolorach, tańcząc wesoło na wietrze.

Codziennie po szkole Leo pędził do domu, chwytał swojego latawca i gnał na wielkie, otwarte pole tuż za wioską. Uwielbiał patrzeć, jak latawiec łapie wiatr i wznosi się coraz wyżej i wyżej pod samo niebo. Był z niego tak dumny, że dbał o niego troskliwie i nigdy nikomu go nie powierzał.

Pewnego popołudnia, gdy Leo puszczał swojego latawca, zauważył, że wiatr wieje mocniej niż zwykle. Latawiec wznosił się coraz wyżej i wyżej, aż niemal zniknął pośród grubych białych chmur.

Leo trzymał sznurek z całych sił, lecz nagle potężny podmuch wyrwał mu latawca z rąk. I poleciał sobie, ten mały czerwony latawiec, unosząc się het, za wzgórza, aż zniknął z oczu.

Leo był niepocieszony. Szukał wszędzie, ale na próżno. Jego przyjaciele, Ewa i Sam, starali się go rozweselić, lecz Leo strasznie tęsknił za swoim latawcem i nie mógł przestać o nim myśleć.

Kilka dni później, spacerując wzdłuż rzeki, Leo dostrzegł coś czerwonego, zaplątanego w gałęziach wysokiego drzewa. To był jego latawiec! Wiatr zaniósł go daleko, a teraz wisiał tak wysoko, że Leo nijak nie mógł go dosięgnąć.

Chłopiec pobiegł do wioski po pomoc. Kiedy Leo wszystko opowiedział przyjaciołom, Ewa i Sam szybko zebrali pozostałe dzieci i opowiedzieli im o przygodzie, która mu się przydarzyła.

Wspólnie ułożyli plan: Sam, który był najwyższy, wejdzie na drzewo, a Ewa z resztą dzieci będą trzymać drabinę. Leo podpowie mu, na której dokładnie gałęzi zaplątał się latawiec.

Plan udał się znakomicie! Sam ostrożnie wspiął się na drzewo, rozplątał latawca i podał go Leowi. Chłopiec był w siódmym niebie ze szczęścia. Z całego serca podziękował wszystkim i zrozumiał, jakie miał szczęście, mając tak wspaniałych przyjaciół.

Tego dnia Leo nauczył się czegoś ważnego: czasem, gdy tracimy coś, co kochamy, możemy to odnaleźć dzięki przyjaciołom. Zrozumiał też, że radość rośnie, gdy dzielimy się nią z innymi.

Od tamtej pory Leo zawsze puszczał latawca razem z przyjaciółmi. Śmiali się, bawili i cieszyli, patrząc, jak mały czerwony latawiec wesoło tańczy na niebie.

…resztę przeczytasz w aplikacji Marytale.

Marytale to aplikacja z ilustrowanymi bajkami do czytania dziecku — obrazek na każdej stronie, bez reklam i bez internetu. Zakładka zostaje tam, gdzie dziecko zasnęło.

Wypróbuj za darmo

Zeskanuj telefonem, żeby pobrać Marytale

Latawiec, który odfrunął za daleko

Więcej bajek do czytania