Sofracık Kurul

Bir varmış, bir yokmuş, üç oğlu ve bir keçisi olan bir terzi varmış. Keçi süt verirmiş, bu yüzden her gün otlamaya çıkarmak gerekirmiş; her sabah da oğlanlardan biri onunla köyün dışına gidermiş. Akşam babaları hep aynı şeyi sorarmış: — Karnını doyurdun mu? Keçi de kendisi cevap verirmiş, çünkü konuşmayı bilirmiş.

İlk gün en büyük oğul gitmiş. Keçiyi nehrin kıyısındaki, otların dize kadar geldiği çayıra götürmüş ve akşama kadar başında durmuş. — Karnını doyurdun mu? diye sormuş dönmeden önce. — Kulaklarıma kadar, demiş keçi. Ama evde, babası aynı soruyu sorunca şöyle cevap vermiş: — Ne gezer. Çıplak taşların üstünde zıpladım durdum.

Terzi arşını kapmış ve en büyüğünü evden kovmuş. Ertesi gün ortanca gitmiş, sonra en küçük; her seferinde de tam aynı şey olmuş: çayırda keçinin karnı tok, eşikte aç. Üç gün sonra terzi keçiyle yalnız kalmış ve kendinden çok memnunmuş.

Dördüncü gün keçiyle kendisi gitmiş. Sabahtan beri başında durmuş, tarla sınırından tarla sınırına gezdirmiş ve akşam sormuş: — Karnını doyurdun mu? — Ne gezer, demiş keçi, her zamanki gibi. Ve terzi ancak o zaman ne yaptığını anlamış ve boş evin eşiğine oturmuş.

Oğullar ise bu sırada dünyaya açılmış ve her biri başka bir ustanın yanına düşmüş. En büyüğü marangozun, ortancası değirmencinin, en küçüğü tornacının yanında öğrenmiş. Birkaç yıl, özenle ve yakınmadan çalışmışlar; öğrenme bitince de ustaların her biri aynı şeyi söylemiş: — Sana verecek param yok, ama paradan çok işine yarayacak bir şey vereceğim.

Marangoz en büyüğüne sıradan, tahtadan bir sofra vermiş. — Ona yalnızca «sofracık, kurul» de, diye anlatmış, kendisi kurulur. Örtü, tabaklar ve sıcak yemek. Oğlan yol kenarında bir kez denemiş ve şaşkınlıktan neredeyse otların üstüne oturacakmış.

Eve dönerken köylerden ve kasabalardan geçmiş ve hiçbir yerde yemek parası ödememiş. Sofrayı yol kenarındaki otların üstüne koymak, üç kelime söylemek ve oturmak yetiyormuş. Yol üstündeki bir handa, neler yapabildiğini göstermek için sofraya bütün konuklara birden kurulmasını buyurmuş; konuklar da gece yarısına kadar alkışlamış. Hancı ise buna herkesten dikkatle bakmış ve hiç alkışlamamış.