Çocuk bilmeceleri ve cevapları

162 bilmece

Bilmece, Türk çocuk dilinin en eski oyunudur ve bir şey öğretmek için değil BAKMAYI öğretmek için kurulmuştur. «Yeşil ceketli, kırmızı göbekli, siyah düğmeli» der ve çocuk karpuzu bulur — kimse ona karpuzun kabuğundan söz etmemiştir, o yalnızca bir kez kesilmiş karpuza bakmıştır.

Buradaki 90 bilmecenin hepsi anonim Türk halk bilmecesidir ve olduğu gibi verilmiştir; sekiz yöreden derlenmiş metinlerdir. Cevaplar sayfadan silinmedi, yalnızca kapatıldı: «Cevabı gör» yazısına dokununca açılır, böylece isteyen önce düşünür, isteyen doğrudan okur.

Derlemedeki 203 bilmecenin hepsini tek tek okuyup 90 tanesini seçtik. Bilmeceler iki nedenden biriyle dışarıda kaldı: ya bugünün çocuğunun hiç görmediği bir köy aletini soruyordu, ya da kaba bir söz içeriyordu. Çocuğun bilemeyeceği bilmece oyunu bozar.

Bilmece derlemeleri

Yaşa göre nasıl oynanır

3–4 yaş. Yalnızca cevabı görebildiği bilmeceler: güneş, kar, gölge, göz, diş. Bu yaşta bilmece bir sınav değil, bir fark etme oyunudur — gölge bilmecesini gölgede sorun, cevap ayağının dibinde durur. Kolay bilmeceler derlemesi bunun için seçildi.

5–6 yaş. Hayvan ve meyve bilmeceleri. Çocuk artık benzetmeyi takip edebiliyor: «daldan dala, kırmızı pala» derken palayı değil kuyruğu düşünüyor. Cevabı hemen söylemeyin; beklemek oyunun yarısıdır ve yanlış cevap da bir cevaptır — «neden öyle düşündün?» sorusu bilmeceden uzun sürer.

7 yaş ve üstü. Eşya bilmeceleri ve bir de tersi: bir eşya seçip ONU anlatmasını isteyin, adını söylemeden. İlk denemede zor gelir, üçüncüsünde çocuk kendi bilmecesini kurar — halk bilmeceleri de tam böyle doğdu.

Halk bilmeceleri anonimdir ve kamu malıdır; metinler olduğu gibi verilmiştir, seçim ve açıklamalar bizimdir. Komik bilmeceler ile okul öncesi bilmecelerin tamamı ise Marytale tarafından yazılmıştır ve halk bilmecesi olarak sunulmaz — her sayfada hangisinin hangisi olduğu yazılıdır. Kaynak: Vikikaynak.