Kırmızı Başlıklı Kız

Bir varmış, bir yokmuş. Bütün köyün Kırmızı Başlıklı Kız dediği küçük bir kız varmış. Neden mi? Çünkü büyükannesi ona başlıklı bir pelerin dikmiş — olgun bir ahududu kadar kırmızı. Kız onu o kadar sevmiş ki başka bir şey giymek istememiş. En sıcak günlerde bile. Hatta onunla uyumayı denemiş, ama annesi izin vermemiş; pelerin geceleri kapının yanındaki çengelde asılı dururmuş.

Bir sabah annesi onu mutfağa çağırmış. Masanın üstünde hasır bir sepet duruyormuş, üstü kareli bir bezle örtülüymüş. Sepette daha sıcacık bir mayalı kek ve bir testi süt varmış. — Büyükannen hastalandı, demiş annesi. Hava ısınmadan bunu ona götür. Ve şunu iyi aklında tut: dosdoğru patikadan git, hiçbir yere sapma.

— Aklımda tutarım, diye söz vermiş Kırmızı Başlıklı Kız. Sepeti iki eliyle almış, çünkü göründüğünden ağırmış, ve yola koşmuş. Büyükannesi ormanın öbür yanında, üç yaşlı meşenin dibindeki yeşil kepenkli evde otururmuş. Patika dar ve dolambaçlıymış, ama kız onu ezbere bilirmiş: önce yokuş yukarı, sonra derenin yanından, sonra da dümdüz.

Ormanda yosun ve reçine kokusu varmış. Güneş dalların arasından sızıp patikaya aydınlık lekeler bırakırmış; Kırmızı Başlıklı Kız da oyun oynar gibi birinden ötekine atlarmış. Yukarıda bir yerde biri tıkırdatıyormuş — bir ağaçkakan kahvaltısını arıyormuş. Kız kendi kendine mırıldanmış, sepet de yanında bir sağa bir sola sallanmış.

Dönemecin ardında, ağaçların sıklaştığı ve patikanın karardığı yerde kurt bekliyormuş. İriymiş, kül rengiymiş, pençeleri o kadar genişmiş ki patikaya zor sığıyormuş. Ama sesi çok kibarmış — dükkânda çocuklara konuşulan sesle. — Günaydın Kırmızı Başlıklı Kız, demiş. Bu kadar erken nereye böyle?

— Büyükanneme, demiş kız, çünkü bazılarına cevap vermemek gerektiğini henüz bilmiyormuş. Büyükannem hasta, ona kek ve süt götürüyorum. — Peki büyükannen nerede oturuyor? diye sormuş kurt, havayı sorar gibi sakin. — Şurada, üç meşenin dibinde, yeşil kepenkli evde, demiş Kırmızı Başlıklı Kız ve eliyle o tarafı bile göstermiş.

Kurt başını çevirmiş ve dişleri görünmesin diye gülümsemiş. — Şuraya bak, ne kadar çok çiçek var, demiş yumuşacık. Hasta büyükanneye eli boş mu gidiyorsun? — Eli boş değil ki, diye şaşırmış kız. Kekim var. — Kek çiçek değildir, diye içini çekmiş kurt. Çiçek kokar. Büyükannen karanlık bir odada yatıyor, ormanı göremiyor. Sen ona o ormanı götürebilirsin.