Klara ile İyilik Kristali

6-8 dakika okuma
13 sayfa

Klara, büyülü ormanın sakladığı sırları hep merak ederdi ve bir sabah dilekleri gerçekleştiren efsanevi ağacı bulmak için yola çıktı. Yolda, ona ışıldayan İyilik Kristali’ni armağan eden şefkatli bir periyle karşılaşır. O günden sonra Klara bu kristali başkalarına yardım etmek ve neşe saçmak için kullanır; gerçek sihrin iyi davranışlarda ve samimi bir yürekte gizli olduğunu keşfeder.

Büyülü bir ormanın kıyısındaki şirin bir köyde Klara adında meraklı bir kız yaşarmış. Sakin akşamlarda annesiyle babasının yanında ateşin başına oturup ormanın ağaçları arasında sakladığı harikalara dair hikâyeler dinlemeye bayılırmış.

Ormanın derinliklerinde yetişen sihirli bir ağaç hakkında bir sepet dolusu efsane bilirmiş. Onu bulmayı başaran herkese çok özel armağanlar verdiği fısıldanırmış.

Bir sabah Klara, o gizemli ağacı aramak için ormana doğru yola çıkmaya karar verdi. Küçük bir çantaya birkaç atıştırmalık, bir şişe su ve gördüğü her şeyi yazmak için minik bir defter koydu.

Yüreği umut dolu, yolculuğuna başladı. Güneş ışığı sık yaprakların arasından süzülüyor, yolunun her yanına yumuşacık, büyülü bir parıltı serpiyordu.

Ağaçların gitgide yükseldiği, havanın kuş cıvıltılarıyla dolduğu ormanın derinliklerinde Klara, gövdesinde küçücük, çok eski bir kapı bulunan görkemli, yaşlı bir ağaca rastladı. Sanki bu ormanın sakladığı bütün sırları hatırlıyor gibiydi.

Merakına yenik düşen Klara kapıcığa vurdu ve kapı hafif bir gıcırtıyla açıldı.

Eşikte onu ışıldayan Liora adında bir peri karşıladı. “Hoş geldin, Klara,” dedi sıcacık, ışıl ışıl bir gülümsemeyle.

“Sen iyi kalpli ve cesur bir kızsın, dünyayı daha çok tanımak istiyorsun,” dedi Liora. “Samimi yüreğin için sana çok özel bir armağanım var, çünkü iyi insanlar her zaman daha uzağa gider ve yeni ufuklar keşfeder.”

Liora, Klara’nın avuçlarına ışıldayan bir kristal bıraktı. “Bu, İyilik Kristali. Onu başkalarına neşe ve ışık taşımak için kullan,” diye ekledi peri. Klara, Liora’ya teşekkür etti ve köyüne doğru geri yola koyuldu. Armağana hayran kalmıştı, ama onu nasıl kullanacağını henüz hiç bilmiyordu.

Dönüş yolunda Klara, bir taşın üstünde üzgün üzgün oturan Max adında bir çocukla karşılaştı. “Ne oldu, Max?” diye sordu Klara. “En sevdiğim topumu kaybettim,” dedi çocuk. “Çok üzgünüm, çünkü onu nerede bulacağımı bilmiyorum.”

Klara, kristalini hatırlayıp yardım etmeye karar verdi. Onu avuçlarına aldı ve “Üzülme, Max. Bırak da bu kristalle keyfini yerine getirmeyi deneyeyim,” dedi. Tam o anda kristalin parıltısı çevrelerindeki her yeri doldurdu ve birden Max’in yüzünde bir gülümseme belirdi.

Gerçek mutluluğun her zaman elimizde tutabileceğimiz şeylere bağlı olmadığını hissetmeye başladı. “Haklısın, Klara,” dedi Max. “Belki de sadece topu kaybettiğimi düşünmek yerine, onunla geçirdiğim bütün o güzel anları düşünmeliyim.”

O günden sonra Klara, karşılaştığı herkesle kristalinin ışığını paylaşmayı sürdürdü; insanlara basit şeylerdeki güzelliği görmeyi öğretti ve iyi davranışların bütün dünyayı değiştirebileceğini hatırlattı.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Bu masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Klara ile İyilik Kristali

Daha çok masal