Coco ve Kayıp Lapa

4-6 dakika okuma
9 sayfa
2+

Korsan gemisinin yemyeşil papağanı Coco, duyduğu ve gördüğü her şeyi bağıra bağıra herkese söyler. Bir sabah mutfaktaki lapayla balık ortadan kaybolunca korsanlar birbirini suçlamaya başlar. Gece duyduğu sesleri tekrarlayan Coco ise herkesi eski bir sandığa, küçük bir obura götürür!

Gıdıklı Dalga adlı korsan gemisi denizlerde süzülüp gidiyordu. Ama gemide yalnızca korsanlar yaşamıyordu…

Gemideki en geveze kim miydi? Yemyeşil papağan Coco! Kaptan Hart’ın omzuna konar, direkten direğe uçar, ne görse bağırırdı: “Son muzu kim yedi?” “Dümenci balina gibi horluyor!” “Gözcü dürbünü ters tutuyor!” Korsanlar kahkahayı basardı, ama yanakları da kızarırdı.

Korsanlar bilirdi: Coco bir söz duydu mu, bütün gemiye bağırır. O yüzden ağızlarını elleriyle örtüp kulaktan kulağa fısıldaşırlardı. Ama pek beceremezlerdi!

Bir sabah gemide bir çığlık koptu: “Kahvaltılık lapa bitmiş! Balık da yok!” Kaptan Hart hiç düşünmeden parmağını lostromonun burnuna dayadı: “Sensin!” “Ben mi? Ben bütün gece mışıl mışıl uyudum!” diye köpürdü lostromo. Biri de mırıldandı: “Belki aşçıdır…”

Kavga büyüdü. Derken Coco, gece duyduğu sesleri mırıldandı: “Şapır şupur… Kıtır kıtır… Tık tık tık… Gıcırt!” “Bu da ne?” dedi Kaptan Hart, kulak kesilerek. Coco ambar kapağına baktı. “Coco bir şey biliyor!” diye bağırdı dümenci. “Bakalım nereye uçacak!”

Coco aşağı, güvertenin altına uçtu. Korsanlar fenerleri kapıp peşinden koştu. Aşağısı kapkaranlıktı. Kim vardı orada?

Fenerler eski bir sandığı aydınlattı. Kapağı azıcık aralıktı. Coco gagasıyla itti ve içinden… bir rakun çıktı! Kaptan Hart şaşkınlıktan çömeldi: “Vay canına! Mercan Adası’ndaki fırtınada kurtardığımız rakun! Sandıkta ne işin var senin?”

Rakunun adı Bobo’ydu. Ambarda fare yakalasın diye onu gemiye almışlardı. Ama Bobo fare kovalamayı hiç sevmezdi. Gece gece lapa, balık yemek çok daha güzeldi! Kaptan Hart gülümsedi: “Coco, sen yalnızca bir geveze değilsin. Sen gerçek bir dedektifsin!”

O günden sonra Coco geminin gece bekçisi oldu. Geceleri direğin tepesinde oturur, her tıkırtıya kulak verirdi. Korsanlar gülüp başlarını sallardı: “Bu geveze her şeyi duyuyor!” Kaptan Hart da lostromoya göz kırptı: “Bundan sonra kimseyi suçlamadan önce iyice dinleyeceğim.” Coco hemen bağırdı: “İyice dinle! İyice dinle!”

Paylaş:Pinterest WhatsApp Facebook Bir arkadaşa gönder

Bilinen masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Konuya göre

Vahşi hayvan boyama sayfaları

Daha çok masal

Bütün masallar