Kolobok

5-7 dakika okuma
12 sayfa

Kolobok — Ukrayna halk masalı, çocuklara sesli okumak için. Fırından çıkan yuvarlak ekmek pencereden kaçmış ve herkese şarkı söylemiş.

Bir varmış, bir yokmuş, bir dede ile bir nine varmış. Çok eskiden ve yoksul yaşarlarmış: bir ev, bir fırın, bir bahçe ve kuyuya giden bir patika. Bir akşam dede, insan çok istediğinde ama istemeye utandığında konuştuğu gibi konuşmuş: — Nine, bir kolobok pişirsen. Nine önce dedeye bakmış, sonra boş sandığa, sonra yine dedeye.

— Neyden pişireyim? demiş nine. Unumuz yok. — Sen ambarı bir süpür, demiş dede. Sandığı bir kazı. Orada hep bir şey kalır. Nine süpürgeyi almış ve ambara gitmiş. Uzun süpürmüş, özenle kazımış — ve iki avuç un toplamış. Çok değil. Ama bir koloboğa yeter.

Nine hamuru kaymakla yoğurmuş, avuçlarında yuvarlamış; hamur yuvarlak ve ılık olunca fırına sürmüş. Fırın uğuldamış. Eve, kedinin bile tek gözünü açtığı o koku yayılmış. Bir saat sonra nine koloboğu çıkarmış — kızarmış, sıcak, küçük bir güneş gibi yuvarlak. Ve soğusun diye pencereye koymuş.

Kolobok pencerede yatmış ve soğumuş. Önce hoşuna gitmiş. Sonra canı sıkılmış. Sonra aşağıya, pencerenin dışına bakmış ve orada bir patika olduğunu görmüş. Patika da bir yere gidiyormuş. Ve kolobok şöyle düşünmüş: «Ya gidip nereye gittiğine baksam?» Bir sallanmış, iki sallanmış — ve pencereden sekiye, sekiden yere, yerden de patikaya yuvarlanmış.

Kolobok patikada yuvarlanıyormuş; karşısına bir tavşan çıkmış. — Kolobok, kolobok, seni yiyeceğim! — Yeme beni tavşancık, sana bir şarkı söyleyeyim. Ve söylemiş: Ben Kolobok, Kolobok, ambardan süpürülmüş, kaymakla yoğrulmuş, fırında pişirilmiş, pencerede soğutulmuş. Dededen kaçtım, nineden kaçtım, senden de kaçarım tavşan!

Tavşan bir kulağını eğerek dinlemiş, çünkü öteki kulağı hiçbir zaman dik durmazmış. O dinlerken kolobok gitgide uzağa yuvarlanmış — ve çoktan dönemeci dönmüş. Tavşan patikada tek başına kalmış. Şarkının öğle yemeğinden iyi olduğunu düşünmüş ve otların arasına sıçramış.

Kolobok yuvarlanmayı sürdürmüş; karşısına bir kurt çıkmış. — Kolobok, kolobok, seni yiyeceğim! — Yeme beni kurtçuk, sana bir şarkı söyleyeyim. Ve aynısını söylemiş, yalnızca sonuna şunu eklemiş: — Dededen kaçtım, nineden kaçtım, tavşandan kaçtım, senden de kaçarım kurt!

Kurt açmış, ama kurtlar sabırlı yaratıklardır: sonuna kadar dinlemeyi severler. Dinlemiş. Gözünü kaldırdığındaysa patika boşmuş; yalnızca az önce bir şeyin yuvarlandığı yerde otlar hâlâ sallanıyormuş.

Kolobok daha da ileri yuvarlanmış; çalıların ardından bir ayı çıkmış. İri, tüylü ve ormanın kendisine aitmiş gibi yürüyormuş — zaten öyleymiş. — Kolobok, kolobok, seni yiyeceğim! — Yeme beni ayıcık, sana bir şarkı söyleyeyim.

Ayı oturmuş. Ayı oturduğunda çevresinde iki adımlık otlar yatarmış. Kolobok söylemiş ve sonuna şunu eklemiş: — Dededen kaçtım, nineden kaçtım, tavşandan kaçtım, kurttan kaçtım, senden de kaçarım ayı! Ve yuvarlanıp gitmiş. Ayı alınmamış bile: şarkı fena değilmiş.

Kolobok yuvarlanıyormuş, hava da kararıyormuş; karşısına bir tilki çıkmış. Ve tilki «seni yiyeceğim» dememiş. Tilki şöyle demiş: — Ay, ne güzel bir kolobok. Hem de şarkı söylüyormuş, öyle mi? Kolobok sevinçten zıplamış ve var gücüyle söylemiş. — Ne hoş, demiş tilki. Yalnız ben yaşlıyım, iyi duyamıyorum. Burnumun ucuna otur da bir daha, daha yüksek sesle söyle.

İşte burada koloboğun, önceki hepsinin onu dürüstçe yemek istediğini, bununsa övdüğünü hatırlaması gerekirmiş. Ama şarkı öyle güzelmiş, övgü de öyle hoşmuş… Sonrasını herhalde sen de tahmin ediyorsun. Dede ile nine de koloboklarının nereye gittiğini hiç öğrenememiş. Nine ise o günden sonra pencereyi kapatırmış.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Ukrayna halk masalı, kamu malıdır. Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir çevirinin aktarımı değildir.

Bu masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Kolobok

Daha çok masal