Hugo'nun sözü

2-5 dakika okuma
9 sayfa
4+

Ormanda herkes bilir: küçük kirpi Hugo iyi kalplidir ve hep yardım eder. Peri Fina ona ışıl ışıl bir meyvenin acıları geçirdiğini anlatınca Hugo, meyveye büyük bir dert gününe kadar bakacağına söz verir. Bir ağaç porsuk Benny'yi altına sıkıştırınca da uzun süre koruduğu meyveyi hiç düşünmeden ona verir: iyi bir kalbin ve tutulan bir sözün zor günde nasıl yardım ettiğini anlatan, mutlu sonlu sıcacık bir masal.

Ormanın kuytu bir köşesinde Hugo adında küçük, iyi kalpli bir kirpi yaşardı. Bir gün yaprakların arasında lezzetli bir şeyler arıyordu. Birden bir çalının önünde durdu. Çalıda tek bir meyve vardı. Işıl ışıl parlıyordu! Hugo şaşırdı.

Hugo çok merak etti. Patisini yavaşça meyveye uzattı. Tam o sırada ince bir ses duydu: “Dur, küçük kirpi, ona dokunma lütfen!” Hugo patisini hemen geri çekip etrafına bakındı. Yakında minicik bir peri uçuyordu. “Korkma,” dedi peri gülümseyerek. “Ben Fina'yım.”

“Bu sihirli bir meyve,” dedi Fina usulca. “Kim yerse acısı geçer, her yeri iyileşir. Ama bundan yalnızca bir tane var. Onu sadece çok büyük bir dert olduğunda ver, tamam mı?” Hugo ciddi ciddi başını salladı. “Söz veriyorum, ona iyi bakacağım,” dedi usulca.

Günler geçti. Hugo her gün yaprakların arasında gezinir, oynardı. Çalının önünden her geçişinde durur, yaprakların altına bakardı. Minik meyve hep oradaydı, ışıl ışıl. Hugo buna çok sevinirdi. Verdiği sözü hiç unutmadı.

Bir gün ormanda bir çatırtı koptu: Çaaat, güm! Hugo hemen o yana koştu. Devrilen bir ağacın başında hayvanlar toplanmıştı. Ağaç, porsuk Benny'yi altına sıkıştırmıştı. Benny kıpırdayamıyordu. Hugo'nun yüreği hop etti.

Hugo bir an durdu. “Fina'nın anlattığı büyük dert işte bu!” Hemen çalıya koştu. O tek sihirli meyveyi usulca kopardı, geri döndü. Benny'nin yanına eğildi. “Hadi Benny, bu sihirli meyveyi ye,” dedi yumuşacık bir sesle. “Acın geçecek.”

Benny meyveyi yer yemez onu sıcacık bir ışık sardı. Patilerine öyle bir güç geldi ki koca ağacı kendi başına kaldırıp altından sürünerek çıktı. Bütün acısı da bir anda geçti. Hayvanlar patilerini çırptı. Dikenlere dikkat edip Hugo'ya usulca sarıldılar. Hepsi ona teşekkür etti. Benny de Hugo'ya gülümsedi.

Derken Fina pır pır uçarak yine geldi. “Her şeyi uzaktan gördüm, Hugo,” dedi. “İyi kalbin Benny'yi kurtardı. Sözünü tuttun, meyveye iyi baktın. Şimdi senin yaşadığın yere yeni sihirli çalılar dikeceğim.” Hugo sevinçten zıpladı. “Teşekkür ederim, Fina!”

Zaman geçti. Hugo'nun evinin yanında çalılar büyüdü, minik meyveler ışıl ışıl parladı. Orası cıvıl cıvıl, neşeli bir yer oldu. Hayvanlar artık Hugo'ya “kahramanımız” derdi. Hugo da mutluydu.

Paylaş:Pinterest WhatsApp Facebook Bir arkadaşa gönder

Bilinen masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Konuya göre

Vahşi hayvan boyama sayfaları

Daha çok masal

Bütün masallar