MarytaleMarytale'de oku

Köstebek Toma’nın Yeraltı Treni

  • 7-9 dakika okuma
  • 15 sayfa

Toma, ormanının altındaki gizli yolları keşfetmeyi her şeyden çok seven, meraklı gözlü küçük bir köstebektir. Her günkü kazma işi büyük bir fikri ateşleyince, sıradan bir tünel bütün orman sakinlerini birbirine bağlayan gerçek bir yeraltı trenine dönüşür. İyilik, dostluk ve şu güzel gerçek üzerine sıcacık bir masal: En büyük değişiklikler küçük bir hayalle ve dünyayı biraz daha güzel yapma isteğiyle başlar.

Sık, yemyeşil bir ormanın tam ortasında, sıcacık bir yuvada, Toma adında küçük bir köstebek yaşarmış.

Sık, yemyeşil bir ormanın tam ortasında, sıcacık bir yuvada, Toma adında küçük bir köstebek yaşarmış. Dünyanın en meraklı gözlerine ve hiç yorulmayan iki minik pençeye sahipmiş. Ve her şeyden çok Toma kazmayı severmiş. Her gün kıvrım kıvrım tünellerini büyük bir özenle genişletir, toprağın altında yeni bir köşe bulduğunda gözlerini şaşkınlıkla açardı — çünkü her keşif ona küçük bir mucize gibi gelirdi.

Ama mevsimler geçtikçe kazmak sıradan bir işe dönüştü ve Toma düşünmeye başladı.

Ama mevsimler geçtikçe kazmak sıradan bir işe dönüştü ve Toma düşünmeye başladı. Ya bu yeteneği yalnızca kendisine değil, ormanın öteki sakinlerine de yararlı olabilseydi? Sisli bir sabah, ilk soluk güneş ışıkları hâlâ dalların arasından geçmeye çabalarken, Toma burnunu topraktan çıkardı ve sincap Mia’nın tavşan Maks’la tartıştığını duydu.

“Bu cevizleri ormanın ta öbür ucuna götürmem gerek, ama orası çoook uzak!” diye yakındı Mia, yanakları tıka basa dolu.

“Bu cevizleri ormanın ta öbür ucuna götürmem gerek, ama orası çoook uzak!” diye yakındı Mia, yanakları tıka basa dolu. “Bense en taze otların olduğu çayıra çabucak varmalıyım!” diye homurdandı Maks, uzun ayağını yere vurarak.

Tam o anda Toma yardım edebileceğini anladı.

Tam o anda Toma yardım edebileceğini anladı. “Ya bir yeraltı treni yapsam?” diye düşündü. “O zaman herkes ormanda hızlı ve güvenle gidip gelebilir, güneşte de yağmurda da.” Fikir kafasında su birikintisindeki güneş gibi parıldadı. Bir dakika bile kaybetmeden Toma kollarını sıvadı ve işe koyuldu.

Önce bir plan çizdi. Ormanın en önemli yerlerini birleştiren tüneller kazacaktı: koca meşe açıklığını, pırıl pırıl gölü,…

Önce bir plan çizdi. Ormanın en önemli yerlerini birleştiren tüneller kazacaktı: koca meşe açıklığını, pırıl pırıl gölü, mantar vadisini ve bilge baykuşun yaşadığı yüksek gri kayayı. Bu kolay bir iş değildi, ama Toma’da bol bol olan bir şey varsa, o da neşeli ve inatçı bir azimdi.

Böylece dostlarını yardıma çağırdı.

Böylece dostlarını yardıma çağırdı. Kunduz Bruno genç ağaçların gövdelerinden pürüzsüz raylar yonttu, fare Emma ise vagonları teker teker çakıp yaptı. İş gündüz vakti, geceleri de fenerin ışığında kaynadı. Tak, tık, güm! Ve birkaç yoğun haftanın sonunda yeraltı treninin ilk bölümü hazır oldu.

Büyük açılış için ormanın bütün hayvanları toplandı; herkes akıllı Toma’nın ne icat ettiğini görmek için can atıyordu.

Büyük açılış için ormanın bütün hayvanları toplandı; herkes akıllı Toma’nın ne icat ettiğini görmek için can atıyordu. Toma gururla vagonların nasıl gittiğini gösterdi: pençelerle basılan pedalların kurnaz düzeni sayesinde yumuşacık kayıyorlardı. Vınn, tık, ve işte gittiler! Bütün kalabalık hayretle “oo!” diye bağırıp alkışladı.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Bu masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Daha çok masal