Köprüyü Bekleyen Ejderha

6-8 dakika okuma
14 sayfa

Köprüyü Bekleyen Ejderha — Marytale masalı, çocuklara sesli okumak için. Yüz yıldır tek bir sorusu varmış ve kimse cevabı bilmiyormuş.

İki köyün arasından derin bir nehir akarmış, nehrin üstünde de taştan bir köprü varmış. Millerce ötedeki tek köprüymüş ve altında, kemerin içinde bir ejderha yaşarmış.

Kimseyi yemezmiş. Hiçbir zaman kimseyi yememiş. Onun kuralı başkaymış ve herkes bilirmiş: köprüden geçmek için bir soruya cevap vermek gerekirmiş.

Soru hep aynıymış ve yüz yıldır aynıymış: — Ondan ne kadar çok alınırsa o kadar büyüyen şey nedir?

Kimse bilmiyormuş. İnsanlar köprünün başında durur, biraz düşünür, omuz silker ve dolambaçlı yoldan, nehrin üç saat aşağısındaki geçitten giderlermiş. Zamanla doğrudan geçide gitmeye başlamışlar, köprüye yaklaşmadan bile.

Ve böylece ejderha yalnız kalmış. Koca bir köprüsü, kuru bir kemeri ve iyi bir sorusu varmış; ama bunların hiçbirini birlikte kullanacağı kimsesi yokmuş.

Bir ekim öğleden sonrası köprüde bir kız belirmiş, sekiz yaşlarında, elinde yumurta sepetiyle. Ortaya kadar gelmiş, durmuş ve beklemiş, çünkü kuralı biliyormuş: büyükannesi ona anlatmış.

Ejderha kemerden çıkmış. İriymiş, köprünün taşı gibi griymiş ve başka yapacak işi olmadığı için çok uyuyan birinin gözlerine sahipmiş. — Ondan ne kadar çok alınırsa o kadar büyüyen şey nedir? demiş.

Kız sepeti yere koymuş ve düşünmüş. Epeyce uzun düşünmüş; ejderha da beklemiş ve acele ettirmemiş, çünkü beklemeyi her şeyden iyi bilirmiş. — Çukur, demiş kız.

Ejderha iyice sessizleşmiş. — Evet, demiş sonunda. Çukur. Ve sonra ne diyeceğini bilememiş, çünkü yüz yıl boyunca soruyu hazırlamış, ama ondan sonrasını hiç hazırlamamış.

Kız sepeti almış, köprüden geçmiş ve gitmiş. Ama akşamüstü dönerken yine ortada durmuş. — Başka var mı? diye sormuş. — Başka ne? — Başka soru. Ejderha düşünmüş. Yokmuş. Büyük bir özenle yapılmış tek bir sorusu varmış ve onu o sabah harcamış.

— Öyleyse ben size vereyim, demiş kız. Sağ elle yakalanamayan, sol elle yakalanan şey nedir? Ejderha bütün gece bununla oturmuş. Sabah kız boş sepetle geçerken şöyle demiş: — Sağ dirsek. — İşte, demiş kız.

O günden sonra hep böyle olmuş. Kız sabah öteki köye gider, akşamüstü dönermiş; her geçişte bir soru bir yana, bir cevap öbür yana gidermiş. Ejderha yeni sorular uydurmaya başlamış; ilkleri kötü çıkmış ve bunu kendisi de kabul etmiş.

İki köyün insanları, kızın her gün köprüden geçtiğini ve ona bir şey olmadığını fark etmiş. Bir çiftçi denemiş. Yanlış cevap vermiş; keyfi yerinde olan ejderha da onu yine geçirmiş ve bir dahaki sefere daha iyi düşünmesini söylemiş.

Bir yıl sonra köprü yine köprü olmuş. İnsanlar geçmiş, yanılmış, bilmiş, dönüş yolunda cevap üstüne tartışmış. Ejderha ise kemerde yaşamayı sürdürmüş, çünkü evi orasıymış — yalnızca artık kızın verdiği bir defteri varmış; soruları unutmadan yazsın diye.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Bu masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Köprüyü Bekleyen Ejderha

Daha çok masal