Yaban Kuğuları
- 7-9 dakika okuma
- 16 sayfa
Yaban Kuğuları — Andersen'in masalı, çocuklara sesli okumak için. On bir kardeş kuğuya dönüşmüş, Eliza da onlara ısırgandan gömlek dokumuş.

Uzak bir ülkede, on bir oğlu ve bir kızı olan bir kral yaşarmış. Oğlanların adları ayrı ayrıymış, kızın adı ise Eliza'ymış. Birlikte okula gider, altın levhalara elmas kalemlerle yazar ve harflerin üstünde parmak gezdirmeden okuyabilirlermiş; o zamanlar bu olağanüstü sayılırmış.

Ama o evde mutluluk kısa sürmüş. Kral ikinci kez evlenmiş; yeni kraliçe de ilk günden çocuklara, yerini işgal ediyorlarmış gibi bakmış. Eliza'yı köye, yabancı insanların yanına yollamış; kardeşleri hakkında da krala o kadar çok kötü şey anlatmış ki kral onlarla ilgilenmeyi bırakmış.

Bir sabah kraliçe avluya çıkmış, on bir oğlana doğru elini uzatmış ve kimsenin anlamadığı üç kelime söylemiş. Oğlanlar iri beyaz kuğulara dönüşmüş, duvarın, bahçenin ve ormanın üstünden uçmuş; kimse seslenmeye fırsat bulamadan nehrin ardında kaybolmuşlar.

Eliza köyde, kendisine iyi davranan ama onu pek tanımayan insanların arasında büyümüş. On beş yaşına gelince saraya dönmüş. Kraliçe ona bir kez bakmış ve aynı gün onu kapıdan dışarı çıkarttırmış — pelerinsiz, parasız ve vedasız.

Kız tarlalardan ve ormanlardan geçmiş, sonunda denize varmış. Bir taşa oturmuş ve dalganın çakılları birer birer çevirip keskin kenarlarını nasıl yuvarladığını izlemiş. O zaman şöyle düşünmüş: madem su bu kadar sabırlı olabiliyor, ben de olabilirim.

Gün batarken suyun üstünde, boyunlarında altın halkalar olan on bir beyaz kuğu görmüş. Tam yanı başına, kıyıya konmuşlar; son ışık ufukta söndüğünde tüyler dökülmüş ve Eliza'nın önünde on bir kardeşi durur olmuş.

— Gündüzleri kuşuz, demiş en büyüğü. İnsan olmamız yalnızca akşam karanlığında. Denizin ötesinde yaşıyoruz, çünkü burada kalmamıza izin yok; yarın geri uçuyoruz. — Öyleyse beni de götürün, demiş Eliza. Öyle de yapmışlar: sazdan bir ağ örmüşler ve onu bütün bir gün boyunca suyun üstünden taşımışlar.

Denizin ötesinde, kıyıdaki bir mağarada Eliza uyumuş ve rüyasında biri ona ne yapması gerektiğini tam olarak söylemiş. Mezarlıkta ve nemli hendeklerde yetişen ısırganları toplamalı, onlardan iplik eğirmeli, on bir gömlek dokumalı ve kardeşlerinin omuzlarına atmalıymış.
Uygulamada okumaya devam edin
Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun
Metnin kaynağı: Konu kamu malıdır (Hans Christian Andersen, 1838). Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir çevirinin aktarımı değildir.




