Vınvın ve Fırtına

  • 6-7 dakika okuma
  • 18 sayfa
  • 6+

Kocaman arabaların arasında minicik kalan Vınvın, hep birine yardım etmek ister. Kasabaya fırtına yaklaşınca Belediye Başkanı Cliff ona yaşlı arabalara bakma işini verir. Vınvın yolda hendeğe saplanmış bir motosikleti de kurtarır: Küçük olan da çok yardım edebilir!

Kornakent gürültülü, neşeli bir kasabaydı.

Kornakent gürültülü, neşeli bir kasabaydı. Sokaklarda kamyonlar homurdanır, otobüsler korna çalar, trafik lambaları neşeyle göz kırpardı. Büyük arabaların arasında minicik bir araba vardı. Adı Vınvın'dı. Onu hemen görürdün, çünkü kıpkırmızıydı. Bir an bile yerinde durmazdı!

Kocaman kamyonların yanında Vınvın minicik kalırdı.

Kocaman kamyonların yanında Vınvın minicik kalırdı. Kornakent'in büyük arabaları arasında en küçüğü oydu. Ama hep birine yardım etmek isterdi. Bir gün çok cesur ve çok işe yarar bir şey yapmayı hayal ederdi.

Bir sabah radyodan bir ses yükseldi: “Kasabaya güçlü bir fırtına geliyor!” Herkes biraz telaşlandı.

Bir sabah radyodan bir ses yükseldi: “Kasabaya güçlü bir fırtına geliyor!” Herkes biraz telaşlandı. Belediye Başkanı Cliff kocaman, sakin bir otobüstü. Hemen kornasını çaldı: “Herkes meydana!” Arabalar oraya koştu.

Vınvın da arabaların arasındaydı.

Vınvın da arabaların arasındaydı. Cliff herkese seslendi: “Büyük bir fırtına geliyor. Herkes güvenli bir yere saklanacak. Yollarda kimse kalmayacak!”

Sonra Cliff büyük arabalara birer iş verdi.

Sonra Cliff büyük arabalara birer iş verdi. Kamyonlar kum torbaları taşıyordu. Otobüsler herkesi sığınaklara götürüyordu. İtfaiye arabaları evlere tek tek bakıyordu: “İçeride kimse kaldı mı?” Herkesin bir işi vardı.

Vınvın ise tek başına kaldı.

Vınvın ise tek başına kaldı. Ona hiç iş düşmemişti. “Ben çok küçüğüm… Nasıl yardım ederim?” diye üzüldü.

Cliff, Vınvın'ın üzüldüğünü gördü.

Cliff, Vınvın'ın üzüldüğünü gördü. Yanına gelip gülümsedi. “Vınvın, sana çok önemli bir işim var. Lütfen yaşlı arabalarımıza uğra. Bak bakalım, iyiler mi?”

Vınvın'ın farları pırıl pırıl parladı.

Vınvın'ın farları pırıl pırıl parladı. Motoru neşeyle vınladı. “Yapabilirim!” dedi Cliff'e.

Vınvın kasabada vın vın koşturdu.

Vınvın kasabada vın vın koşturdu. Önce tepenin eteğine gitti. Orada yaşlı, yeşil bir araba yaşardı: Beemer Dede. “Merhaba Beemer Dede! Burada rüzgâr sana dokunmaz, değil mi?”

Paylaş:PinterestWhatsAppFacebookBir arkadaşa gönder

Konuya göre

Araba ve taşıt boyama sayfaları