Toby ve İlk Tünel

  • 3-5 dakika okuma
  • 8 sayfa
  • 4+

Küçük tren Toby yola çıkmaya bayılır ama tünellerden korkar, çünkü içleri karanlık ve dardır. Arkadaşları, en çok da kırmızı Bella, ona güzel sözlerle cesaret verir; sonra Toby tek başına yola koyulur. İlk tünelinin sonunda güneşi yeniden gören küçük bir trenin sıcacık hikâyesi.

Kalabalık bir istasyonda Toby adında küçük, neşeli bir tren vardı.

Kalabalık bir istasyonda Toby adında küçük, neşeli bir tren vardı. Yola çıkmaya bayılırdı. Ama bir şeyden çok korkardı: tünellerden. İçleri kapkaranlıktı, duvarları da çok yakındı.

Trenler tünellerden söz edince Toby'nin tekerlekleri titredi.

Trenler tünellerden söz edince Toby'nin tekerlekleri titredi. Arkadaşları anladı: “Korkma, yapabilirsin!” Kırmızı Bella yanına geldi: “Tünel, dağın altında karanlık bir yol. Çabucak biter, sonra güneşi yine görürsün.” Toby biraz rahatladı.

O gün Toby ilk kez dağlara doğru yola çıktı.

O gün Toby ilk kez dağlara doğru yola çıktı. Şimdiye kadar hep düz ovalarda gitmişti. İşte karşısında bir tünel, ağzı kapkaranlık! Tekerlekleri titredi, hızı kesildi. Sonra Bella'nın sözlerini hatırladı. Derin bir nefes aldı ve… vuuş! Karanlığa daldı.

İçerisi zifiri karanlıktı.

İçerisi zifiri karanlıktı. Duvarlar öyle yakındı ki neredeyse yanlarına değecekti. Toby'nin yüreği küt küt atıyordu. Bu tünel hiç bitmeyecek miydi? Korkuyordu ama durmadı. Gitti, gitti… Derken ileride minicik bir ışık parladı. Işık! Demek sonu yakındı!

Paylaş:PinterestWhatsAppFacebookBir arkadaşa gönder

Konuya göre

Araba ve taşıt boyama sayfaları