Piper Dağlara Uçuyor

7-8 dakika okuma
11 sayfa
6+

Minik uçak Piper'ın en büyük hayali, herkesten yükseğe uçmaktır. Bir gün dağlardaki uzak bir köye ilaç götürmek için hiç düşünmeden “Ben giderim!” der. Yolda onu soğuk bir rüzgâr ve büyük bir fırtına bekler. Yaşlı dostu Baron'un öğüdünü hatırlayan Piper köye ulaşabilecek mi?

Yüksek dağların arasında, yemyeşil bir vadide Pervane Kasabası vardı. Bu kasabada herkes uçardı! Büyük uçaklar, küçük uçaklar… Sarılar, kırmızılar, maviler… Kimi hızlıydı, kimi yavaş. Onların arasında minicik, kıpır kıpır bir uçak vardı. Adı Piper'dı.

Piper küçüktü ama hayali büyüktü: Herkesten yükseğe uçmak istiyordu! Bunun için her gün çalışırdı. Havada taklalar atar, sonra vınnn diye aşağı dalardı. En iyi arkadaşı Baron yaşlı, çift kanatlı bir uçaktı. Piper'a nasıl daha iyi uçacağını gösterir, gençken uçtuğu uzak ülkeleri anlatırdı. Piper da onu hiç bıkmadan dinlerdi.

Güneşli bir sabah havaalanına acele bir haber geldi. Dağların tepesindeki uzak bir köyde insanlar hastalanmıştı. Onlara hemen ilaç lazımdı! Ama oraya gitmek hiç kolay değildi. Yol, sivri dağların ve dar geçitlerin arasından geçiyordu. Daha önce başka uçaklar da denemişti. Kimini sert rüzgâr geri çevirmişti, kimini kara bulutlar. Herkes çok endişeliydi.

“Ben giderim!” dedi Piper. “Yapabilirim, o kadar çalıştım!” Baron endişeyle başını salladı. “Dağlarda hava soğuktur, rüzgâr serttir, fırtına da çıkabilir. Senin için biraz korkuyorum ama ne kadar cesur olduğunu biliyorum. Unutma: Gözün ileride, kanatların dümdüz!”

İlaçları Piper'a sıkıca bağladılar. Piper havalandı ve masmavi gökyüzüne yükseldi. Altında tarlalar, ormanlar kayıp gidiyordu. İleride dağlar görünüyordu. Dağlar yaklaştıkça Piper'ın kalbi daha hızlı çarpıyordu.

Piper dağlara doğru yükseldikçe hava soğudu. Rüzgâr uğulduyor, kanatlarını itip duruyordu. Sonra ileride kapkara bulutlar gördü. Piper biraz korktu ama yoluna devam etti.

Birden kocaman bir fırtına koptu! Gök karardı. Şimşekler çaktı, gök gürledi: Gümmm! Rüzgâr Piper'ın kanatlarını sağa sola savuruyordu. Piper çok korktu. Bir an “Başaramayacağım!” diye düşündü. Ama sonra aklına Baron geldi. Onun sözlerini hatırladı: “Gözün ileride, kanatların dümdüz!”

Piper gözünü ileriye dikti. Kanatlarını dümdüz tuttu. Şimşek çakınca aşağı dalıyordu, rüzgâr esince bir sağa, bir sola dönüyordu. Ama yolundan hiç sapmadı. Uçtu, uçtu, uçtu… Sonunda rüzgâr yavaşladı, bulutlar dağıldı. Karşısında karlı dağ tepeleri parladı. Köy de tam aralarındaydı! Piper derin bir nefes aldı.

Piper neşeyle “Geldim!” diye seslendi. Sonra köyün meydanına yavaşça kondu. Köydekiler ona doğru koştu. “Teşekkürler! Çok teşekkürler!” diye bağırdılar. “Bu minicik uçak fırtınanın içinden geçip gelmiş!” Piper mutluluktan ışıl ışıl parlıyordu.

Köydekiler ilaçları hemen hasta olanlara götürdü. Piper meydanda durup onları izledi. İçi sımsıcak oldu, çünkü onlara yardım etmişti. Biraz dinlendi, sonra eve dönmek için hazırlandı.

Piper Pervane Kasabası'na geri döndü ve havaalanına yumuşacık indi. Baron onu izliyor, gururla gülümsüyordu. Bütün uçaklar motorlarını vınlattı: “Hoş geldin, Piper!” Baron yanına geldi. “Başardın, Piper! İnsanlara yardım ettin. Seninle çok gurur duyuyorum. Gözün ileride, kanatların dümdüz, değil mi?”

Paylaş:Pinterest WhatsApp Facebook Bir arkadaşa gönder

Bilinen masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Konuya göre

Araba ve taşıt boyama sayfaları

Daha çok masal

Bütün masallar