Piper ve Fırtınadaki Dağ

7-8 dakika okuma
11 sayfa

Piper, bütün vadinin en küçük uçağıdır, ama yüreği gökyüzü kadar büyüktür. Uzaktaki bir dağ köyü, kimsenin götürmeye cesaret edemediği bir yardıma muhtaç olduğunda, Piper rüzgârın, gök gürültüsünün ve savrulan karın içine doğru havalanır. Küçük olmanın asla daha az cesur olmak anlamına gelmediğini ve kendine inanınca her fırtınanın alt edilebileceğini hatırlatan sıcacık bir hikâye.

Yüksek ve sessiz dağlarla çevrili yemyeşil bir vadiye kurulmuş, cana yakın küçük Aeroville kasabasında uçmak, her günün sıradan bir parçasıydı. Kasaba, rengârenk uçaklardan oluşan filosuyla ünlüydü ve her birinin kendine özgü bir kişiliği, anlatacak bir hikâyesi vardı. Hepsinin en küçüğü ve en hareketlisi ise Piper adında minik bir uçaktı.

Piper küçüktü, ama herkesten daha yükseğe uçmayı hayal ediyordu. Günlerce takla ve dalış çalıştı, her dönüşte biraz daha ustalaştı. En yakın arkadaşı, her zaman güzel bir öğüt veren ve gençliğindeki cesur maceralarını heyecanla anlatan bilge, yaşlı çift kanatlı uçak Baron'du.

Güneşli bir sabah, havaalanına acil bir haber düştü: önemli ilaçların bulunduğu bir sandık, dağların ta tepesindeki bir köye ulaştırılmalıydı. Köylülerin hemen yardıma ihtiyacı vardı, ama yol tehlikeliydi. Daha önce birçok uçak o ıssız zirveye ulaşmaya çalışmış, ama hepsi ansızın bastıran hava ve dik, çetin sırtlar yüzünden geri dönmek zorunda kalmıştı.

Piper hemen atıldı. “Ben yaparım! Bunun için çalıştım ve bu göreve hazırım,” dedi kararlılıkla, pervanesi cesaretle dönerek. Baron başını salladı, ama yüzünden bir endişe gölgesi geçti. “Yüreğin cesur, Piper. Ama unutma: bu yolculuk hem becerini hem de gücünü sınayacak. Odağını koru ve her zaman kendine inan.”

Değerli yükü sımsıkı bağlanmış olarak Piper, masmavi ve bulutsuz gökyüzüne yükseldi. Altın rengi tarlaların ve fısıldayan ormanların üzerinden süzüldü; büyük dağlar yaklaştıkça içindeki heyecan her dakika biraz daha büyüdü.

Piper yükseldikçe hava soğuyor, rüzgâr gitgide sertleşiyordu. Önünde kara bulutlar yığılıyordu ve yüreğinin derinliklerinde biliyordu: bütün yolculuğunun en zor kısmına yaklaşıyordu.

Birden azgın bir fırtına koptu. Şimşekler gökyüzünü yarıyor, gök gürültüsü öyle güçlü gümbürdüyordu ki Piper'ın minik yüreğine kadar işliyordu. Kanatlarını sarsıp titreten uğuldayan rüzgârla var gücüyle savaştı. Bir an, ürpererek, artık devam edemeyeceğini düşündü. Ama sonra Baron'un sözlerini hatırladı: “Odağını koru ve kendine inan.”

Bütün cesaretini toplayan Piper fırtınanın içinden kıvrıla kıvrıla ilerledi, şimşeklerden kaçtı ve kükreyen rüzgârları aştı. Baron'un tarif ettiği işaretleri dikkatle aradı ve rotasından sapmamak için keskin sezgilerine güvendi. Sonunda, bir sonsuzluk gibi gelen bir sürenin ardından fırtına dinmeye başladı ve köyü çevreleyen karlı zirveler ortaya çıktı.

Zafer dolu bir haykırışla Piper bulutların arasından süzüldü ve köy meydanına yumuşacık indi. Gökyüzünü sabırsızlıkla gözleyen köylüler onu karşılamaya koştu. Sevinçle bağırıyor, tekrar tekrar teşekkür ediyor, onun cesaretine ve yılmayan yüreğine hayran kalıyorlardı.

İlaçlar göz açıp kapayıncaya kadar dağıtıldı ve köylülerin içten teşekkürleri Piper'ı güneş gibi ısıttı. Gerçekten önemli bir iş başardığını bildiği için mutluluktan ışıldıyordu. Kısa bir dinlenmenin ve bir yudum güzel dağ havasının ardından Piper döndü ve dönüş uçuşuna hazırlandı.

Piper yeniden Aeroville'e indiğinde bütün kasaba onu alkışlarla ve sevinç çığlıklarıyla karşıladı. Baron, onun bir tüy kadar hafifçe yere konuşunu izlerken gururdan parlıyordu. “Başardın, Piper! Cesaret ve biraz inatla imkânsız diye bir şeyin olmadığını kanıtladın,” dedi kocaman gülümseyerek.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Bu masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Piper ve Fırtınadaki Dağ

Daha çok masal