Minik Cesur Tekne Benny

3-5 dakika okuma
12 sayfa
5+

Benny, küçük bir koyda yaşayan masmavi, minik bir yelkenli. Bir gün çocukları gezdirirken birden fırtına çıkar. Benny babasının sözünü hatırlar, derin bir nefes alır ve çocukları iskeleye, annelerine babalarına götürür. Küçük olsan da çok cesur olabileceğini anlatan sıcacık bir hikâye.

Küçük bir koyda Benny adında minik bir yelkenli yaşardı. Masmavi boyalıydı, yelkenleri kar gibi bembeyazdı. Koydaki öbür tekneler ondan büyüktü, güçlüydü. Benny ise küçücüktü. Ama cesur bir yüreği vardı.

Her sabah Benny, büyük teknelerin denize açılmasını izlerdi. Kimisi akşamları ambarı balık dolu dönerdi, kimisi insanları uzak adalara taşırdı. Benny de bir gün onlar kadar uzağa gitmeyi düşlerdi.

Şimdilik Benny, çocukları kıyıya yakın gezdirmeyi çok severdi. Küçük dalgalar onu tatlı tatlı sallardı. Çocuklar gülerdi, Benny de sevinirdi.

Bir gün gökyüzü birden karardı. Rüzgâr uğuldadı, yelkenleri çekiştirdi. Büyük tekneler telaşla iskeleye döndü. Benny ise çocuklarla hâlâ denizdeydi, iskeleden çok uzakta.

Dalgalar gitgide büyüdü. Çocuklar korkuyla birbirine sokuldu. Benny onları bir an önce iskeleye götürmeliydi.

Rüzgâr esiyor, dalgalar vuruyordu. Benny bir sağa, bir sola savruluyordu. Kıyının yolunu şaşırmamak için var gücüyle çabalıyordu.

Derken Benny, babasının ona hep söylediği sözü hatırladı: “Korkunca telaş etme. Derin bir nefes al, düşün. Sonra yavaş yavaş ilerle.” Benny derin bir nefes aldı. Yelkenlerini indirip rüzgârdan sakladı. Burnunu iskeleye çevirdi ve bütün gücüyle yüzdü. Dalgalar da onu kıyıya doğru itiyordu.

Yol çok zordu ama Benny vazgeçmedi. Dalga dalga, ağır ağır ilerledi. Çocukları annelerine babalarına kavuşturmayı öyle çok istiyordu ki! Çocuklar hâlâ biraz korkuyordu. Yine de sımsıkı tutunuyor, Benny'ye güveniyorlardı.

Fırtınadan ortalık gece gibi kararmıştı. İleride kıyıdaki ışıklar parlıyordu. Benny sevindi. Neredeyse gelmişlerdi! Fırtına hâlâ kükrüyordu ama Benny dalgaların arasından usulca geçip iskeleye yanaştı. Anneler, babalar endişeyle bekliyordu.

Anneler, babalar çocuklarına sımsıkı sarıldı. Sonra büyük küçük herkes seslendi: “Teşekkürler, Benny! Sen ne cesursun!” İskeledeki büyük tekneler şaşkınlıkla bakıyordu. Bu küçücük tekne, o koca fırtınada yılmadan buraya kadar gelmişti!

Fırtına geçti. Kıyının her yerinden insanlar Benny'yi görmeye geliyordu. Çocuklar ona “minik cesur tekne” diyordu. Benny yine aynı Benny'ydi. Ama artık herkes onun ne kadar cesur olduğunu biliyordu.

Koy yine masmavi, yine sakindi. Benny her gün çocukları kıyı boyunca gezdirirdi. Dalgalar onu tatlı tatlı sallardı, çocuklar neşeyle gülerdi. Benny'nin içi sevinçle doluydu. Çocukları sağ salim getirdiği için mutluydu. Hem artık biliyordu: Küçücük bir tekne de çok cesur olabilirdi. Bazen birazcık cesaret yeterdi.

Paylaş:Pinterest WhatsApp Facebook Bir arkadaşa gönder

Bilinen masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Konuya göre

Araba ve taşıt boyama sayfaları

Daha çok masal

Bütün masallar