Flamingoların Çorapları

Flamingolar o zaman başka bir dükkâna gitmiş. — Tak tak! Kırmızı, beyaz ve siyah çorabın var mı? — Ne diyorsunuz? Kırmızı, beyaz ve siyah mı? Hiçbir yerde yok. Siz delisiniz. Kimsiniz siz? — Biz flamingolarız, demişler. Ve adam şöyle demiş: — Öyleyse kesinlikle deli flamingolarsınız.

Bir dükkâna daha, bir daha ve bir daha gitmişler; her yerde onlara deli olduklarını söylemişler. O zaman yürüyerek, arkadaşları ve hekimleri olan armadilloya gitmişler. Ama onların geçtiğini gören armadillo inine girmiş ve çıkmak istememiş.

Bereket versin, bir ağaçta oturup izleyen bir baykuş sözlerini kesmiş ve şöyle demiş: — İyi geceler flamingolar. Ben ne aradığınızı biliyorum. Böyle çorapları hiçbir yerde bulamazsınız. Bende olabilir. Ama size bir şeyi bedava vermem. İsterseniz benim dediğimi yapacaksınız.

Ve baykuş uçup gitmiş, mercan yılanlarından yeni yüzülmüş, çok güzel derilerle dönmüş. — İşte çoraplar, demiş baykuş. Hiçbir şeyi dert etmeyin, yalnızca tek bir şeyi: bütün gece dans edin, bir an bile durmadan dans edin, yan yan, gagayla, kafa üstü, nasıl isterseniz; ama bir an olsun durmayın, yoksa dans etmek yerine ağlarsınız. Ama flamingolar çok akılsız olduklarından bunda kendileri için ne büyük bir tehlike olduğunu iyi anlamamışlar.

Sevinçten deliye dönmüş halde mercan yılanlarının derilerini giymiş ve baloya uçmuşlar. Flamingoları o çok güzel çoraplarıyla görünce herkes onları kıskanmış. Yılanlar yalnızca onlarla dans etmek istemiş; flamingolar da bir an olsun ayaklarını oynatmayı bırakmamış. Ama mercan yılanları flamingoların bacaklarına dikkatle bakmaya başlamış ve içlerine kuşku düşmüş.

Ve flamingolar çok yorulup bir an durunca mercan yılanları tek bir gövde gibi atılmış, bacaklarına dolanmış, ısırıp çorapları çekiştirmiş. Flamingolar ancak o zaman o çorapların yılan derisi olduğunu görmüş. — Affedin! Affedin yılanlar! diye haykırmışlar, dört bir yana sıçrayarak.

Öfkeden çılgına dönen mercan yılanları bacaklarına asılmış ve içlerindeki bütün zehri boşaltmış. Flamingolar nehre atılmış ve acıdan titreyerek suya gömülmek için uçmuşlar. Ve beyaz olan bacakları o zaman yılanların kanından kıpkırmızı olmuş. Günler, haftalar geçmiş ve bacakları hep kırmızı kalmış.

İşte bu yüzden eskiden bacakları beyaz olan flamingoların bacakları şimdi kırmızıdır. Ve işte bu yüzden bütün günü bacakları suya sokulmuş halde geçirir, içlerindeki yanmayı dindirmeye çalışırlar. Bazen kıyıdan uzaklaşır ve nasıl olduklarına bakmak için karada birkaç adım atarlar. Ama zehrin acıları hemen geri gelir ve koşup suya girerler. Bir balık onlara bakmaya yaklaştığındaysa bir bacaklarını kaldırır ve ne olur ne olmaz diye kımıldamadan dururlar.