Doğruluk Aynası: Kalpleri Gösteren Ayna

  • 6-8 dakika okuma
  • 14 sayfa
  • 7+

Prenses Isabella, saray bahçesinde bir gül çalısının ardında gizli bir kapı bulur; toprağın altında onu herkesin kalbini gösteren eski bir ayna karşılar. Isabella herkesi aynaya bakmak için bir şenliğe çağırır ve şenlikte onu büyük bir sürpriz bekler. İyilik, dürüstlük, herkesin biraz daha iyi olabileceği ve sevdiklerimizin yanına dönmek üzerine bir masal.

Bir zamanlar, ormanların arasında, gümüş gibi parlayan nehirlerin kıyısında bir krallık vardı.

Bir zamanlar, ormanların arasında, gümüş gibi parlayan nehirlerin kıyısında bir krallık vardı. Orada Isabella adında bir prenses yaşardı. Isabella köylere sık sık giderdi. Hastalara ilaç götürür, açlarla ekmeğini paylaşırdı. Köylüler onu görünce sevinçle el sallardı.

Güneşli bir sabah Isabella sarayın bahçesinde dolaşıyordu.

Güneşli bir sabah Isabella sarayın bahçesinde dolaşıyordu. Sık bir gül çalısının ardında küçücük bir kapı gördü. Isabella çok çok merak etti: “Acaba bu kapının ardında ne var?” Kapıyı yavaşça açtı. Toprağın altına daracık, döne döne inen bir merdiven vardı.

Isabella merdivenden usul usul indi.

Isabella merdivenden usul usul indi. Aşağıda küçük bir oda vardı. Ortasında eski, tozlu bir ayna duruyordu. Isabella yaklaşınca ayna yumuşacık parlamaya başladı. İçinden sıcacık bir ses geldi. Isabella şaşırdı ama hiç korkmadı.

“Merhaba Isabella,” dedi ayna.

“Merhaba Isabella,” dedi ayna. “Ben Doğruluk Aynası. Bana bakan kalbini görür: iyi yanlarını da, düzeltmesi gerekenleri de. İnsanlar daha iyi olsun diye bana yardım eder misin?” Isabella heyecanla başını salladı.

Saraydakilerin yardımıyla ayna büyük salona taşındı.

Saraydakilerin yardımıyla ayna büyük salona taşındı. Isabella bütün krallığa haber gönderdi: “Herkesi şenliğe çağırıyorum! Dileyen aynaya bakabilir.” Uzun masalar kuruldu. Isabella çok seviniyordu ama biraz da heyecanlıydı. Kalbi pıt pıt atıyordu.

Aynanın haberi kuş gibi her yere uçtu.

Aynanın haberi kuş gibi her yere uçtu. Davetliler sevinçle saraya koştu. Salon tıklım tıklım doldu. Kimi aynaya bakmak için sabırsızlanıyor, parmak uçlarında yükselip uzanıyordu. Kimi de uzakta durup çekine çekine bakıyordu. Ya kalbinde kötü bir şey görürse?

İlk olarak zengin bir tüccar geldi.

İlk olarak zengin bir tüccar geldi. “Bakalım ayna beni nasıl övecek!” dedi. Ama aynada kendini altın çuvallarına sarılmış gördü. Kimseye bir tane bile vermiyordu. Tüccarın yüzü kızardı. “Bundan sonra paylaşacağım,” dedi usulca. “Kimseyi de kandırmayacağım.” Isabella ona gülümsedi.

Paylaş:PinterestWhatsAppFacebookBir arkadaşa gönder

Prenses boyama sayfaları