Tüyleri Yolunan Papağan

  • 8-10 dakika okuma
  • 18 sayfa

Tüyleri Yolunan Papağan — Quiroga'nın masalı, çocuklara sesli okumak için. Tatlı dille seslenen jaguar, bir kez yaklaşmaya yetmiş.

Bir zamanlar ormanda yaşayan bir papağan sürüsü varmış.

Bir zamanlar ormanda yaşayan bir papağan sürüsü varmış. Sabahları tarlaya mısır yemeye gider, akşamüstü de hep konuşup bağırarak ormana dönerlermiş. Bir gün işçiler bir ağaç devirmiş ve yuvadan bir papağan yavrusu düşmüş. Onu evin çocuklarına götürmüşler; onlar da iyileştirmiş, çünkü yalnızca bir kanadı kırıkmış.

Papağan çok iyi iyileşmiş ve büsbütün evcilleşmiş.

Papağan çok iyi iyileşmiş ve büsbütün evcilleşmiş. Adı Pedrito'ymuş. Konuşmayı öğrenmiş ve «günaydın papağan!», «patates ne güzel!» ve papağanların söylediği başka şeyleri söylermiş.

Pedrito evdekilerle birlikte öğle yemeği yermiş.

Pedrito evdekilerle birlikte öğle yemeği yermiş. Akşamüstü beşte, aile çay içerken, papağan da sütlü çaya batırılmış ekmek yermiş. Ve sevinçten deliye dönermiş, çünkü sütlü çayı çok severmiş.

Çayını içtikten sonra okaliptüsün en yüksek dalına uçar, tüylerini tarar ve çok yüksek sesle şöyle dermiş: — Patates ne…

Çayını içtikten sonra okaliptüsün en yüksek dalına uçar, tüylerini tarar ve çok yüksek sesle şöyle dermiş: — Patates ne güzel! Sütlü çay ne güzel! Ve ormandakilerin hepsi onu duyarmış.

Ama bir sonbahar günü papağan bir şeyi fark etmiş.

Ama bir sonbahar günü papağan bir şeyi fark etmiş. Ormanın hiç gitmediği dibinde çok güzel bir açıklık olduğunu fark etmiş. Ve o akşamüstü eve dönecek yerde oraya doğru uçmuş.

Açıklık çok güzelmiş, dibinde de küçük bir nehir varmış; Pedrito da kumda yürümeye ve şöyle demeye başlamış: — Patates ne…

Açıklık çok güzelmiş, dibinde de küçük bir nehir varmış; Pedrito da kumda yürümeye ve şöyle demeye başlamış: — Patates ne güzel! Sütlü çay ne güzel! Çok yüksek sesle ve çok neşeyle konuşuyormuş, yanlarına da bakmıyormuş.

Birden boğuk bir ses duymuş: — Günaydın!

Birden boğuk bir ses duymuş: — Günaydın! Pedrito dönmüş ve yaprakların arasına çömelmiş, ona dikkatle bakan bir jaguar görmüş.

Papağan çok korkmuş; ama jaguar ona çok yumuşak bir sesle konuşmuş: — Günaydın papağan!

Papağan çok korkmuş; ama jaguar ona çok yumuşak bir sesle konuşmuş: — Günaydın papağan! Ne güzelsin! Ne güzel tüylerin var! Ve çok kibirli olan Pedrito çok sevinmiş ve biraz daha yaklaşmış.

— Sen sütlü çay içer misin?

— Sen sütlü çay içer misin? diye sormuş jaguar. — Evet, demiş Pedrito. — Ah, ne güzel! Ben de sütlü çay içmek isterim, ama çok üşüyorum. Buraya, yanıma gel de seninle biraz ısınayım. Ve akılsız Pedrito, pençenin yetişeceği yere kadar yaklaşmış.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Konu Horacio Quiroga'nın «Orman Masalları» (1918) kitabındandır; 2008'den beri kamu malıdır. Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir baskının aktarımı değildir.

Daha çok masal