Üç Ayı

6-8 dakika okuma
12 sayfa

Üç Ayı — halk masalı, çocuklara sesli okumak için. Üç kâse, üç sandalye, üç yatak; küçük olanlar hep tam kıvamındaymış.

Bir kız mantar toplamaya ormana gitmiş ve yolunu kaybetmiş. Önce korkmamış, çünkü patikanın birazdan bulunacağını sanmış. Sonra patika bulunmamış, o da daha hızlı yürümüş. Sonra ağaçların arasında bir kulübe görmüş ve çok sevinmiş.

Kız kapıyı çalmış. Kimse cevap vermemiş. Kapı kilitli değilmiş, o da girmiş — insan çok yorgunken ve evde birinin olmasını çok isterken girdiği gibi. Evde kimse yokmuş.

Odada bir masa varmış, masanın üstünde de üç kâse. Biri kocaman mı kocaman, biri daha küçük, üçüncüsü ise minicik. Kız kocamandan tatmış — fazla sıcak. İkincisinden — fazla soğuk. Miniciğin içindekini ise tamamen yemiş, çünkü tam kıvamındaymış.

Masanın başında üç sandalye duruyormuş: kocaman, orta ve küçük. Kocamanda yüksekte kalmış. Ortada — sertmiş. Küçükte ise öyle rahatmış ki kız sallanmış — ve sandalye kırılmış. Kırığı görünmesin diye onu masanın altına itmiş ve öteki odaya geçmiş.

Öteki odada üç yatak varmış: kocaman, orta ve küçük. Kocamanda tarladaymış gibi olmuş. Ortada — sıranın üstündeymiş gibi. Küçükte ise tam kıvamındaymış; kız ne zaman uyuduğunu kendi bile fark etmemiş.

Bu kulübede ise üç ayı yaşarmış. Baba ayı — iri ve tüylü, anne ayı — biraz daha küçük ve ayıcık — evdeki her şey tam kıvamında gelen, küçücük olanı. Gezintiden tam da kızın en derin uykuda olduğu sırada dönmüşler.

— Kim yedi benim kâsemden? demiş baba ayı kalın sesle. — Kim yedi benim kâsemden? demiş anne ayı biraz ince sesle. — Benimkini ise tamamen bitirmişler, demiş ayıcık incecik. Ve üçünün içindeki en kötüsü buymuş.

— Kim oturdu benim sandalyeme? demiş baba ayı. — Kim oturdu benim sandalyeme? demiş anne ayı. — Benimkini ise kırmışlar, demiş ayıcık ve kırığı göstermiş. Odada sessizlik olmuş ve üçü birden öteki odanın kapısına bakmış.

Yatak odasına gitmişler. — Biri benim yatağıma yatmış, demiş baba ayı. — Biri benimkine yatmış, demiş anne ayı. — Benimkinde ise şu anda biri yatıyor, demiş ayıcık.

Kız gözlerini açmış ve tepesinde üç surat görmüş: kocaman, orta ve küçük. Çabuk yapabildiği tek şeyi yapmış: yataktan atlamış, pencereden fırlamış ve arkasından orman uğuldayacak kadar hızlı koşmuş.

Ayılar pencereden arkasından bakmış. — Kaçtı, demiş baba ayı. — Hem de sormadı, demiş anne ayı. — Sorabilirdi, demiş ayıcık. Ben zaten verirdim. Bu doğruymuş ve bu yüzden üçünün de içi biraz burkulmuş.

Kız ormandan tam köyün yanında çıkmış — meğer bunca zaman uzakta değilmiş. Evde sandalye dışında her şeyi anlatmış. Bir hafta sonra da bir sepet elma alıp o kulübenin önüne götürmüş, eşiğe bırakmış ve çabucak uzaklaşmış. Çünkü söylemesi zor olan bazı şeyleri yapmak daha kolaydır.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Halk masalının konusu kamu malıdır (ilk yazıya geçiren Robert Southey, 1837). Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir çevirinin aktarımı değildir.

«Üç Ayı» masalını kim yazdı ve ilk baskısında nasıldı — kaynaklarından denetledik

Üç Ayı

Daha çok masal