Dev Kaplumbağa

9-11 dakika okuma
18 sayfa

Dev Kaplumbağa — Horacio Quiroga'nın masalı, çocuklara sesli okumak için. Adam onu kurtarmış; kaplumbağa da onu sırtında iki ay taşımış.

Bir zamanlar Buenos Aires'te yaşayan bir adam varmış; sağlıklı ve çalışkan biri olduğu için çok mutluymuş. Ama bir gün hastalanmış ve hekimler ona ancak kırlara giderse iyileşebileceğini söylemiş.

Gitmek istememiş, çünkü baktığı küçük kardeşleri varmış; ve her gün biraz daha hastalanmış. Sonunda hayvanat bahçesinin müdürü olan bir arkadaşı ona bir gün şöyle demiş: — Sen benim arkadaşımsın, iyi ve çalışkan bir adamsın. Ormana yaşamaya gideceksin, açık havada hayvan avlayarak bolca hareket edeceksin. Derileri ben senden alırım; böylece iyileşirsin.

Hasta adam kabul etmiş ve uzaklara, ormana, tek başına yaşamaya gitmiş. Tüfekle avladığı kuşları ve orman hayvanlarını yer, sonra da açık havada uyurmuş. Her gün tüfeği omzunda çıkar, döndüğünde de satmak için deri getirirmiş.

Yavaş yavaş sağlığına kavuşmuş. Nişancılığı öyle iyiymiş ki her zaman deri getirirmiş. Onları Buenos Aires'e yollarmış; o parayla da kardeşleri karnını doyururmuş.

Bir gün, kendini iyi hissettiği ve çok yürüdüğü için çok neşeliyken, büyük bir gölün kıyısında kocaman bir jaguar görmüş; bir kaplumbağayı yemek istiyor, içine pençesini sokup tırnaklarıyla eti çıkarmak için onu yan çeviriyormuş.

Adamı görünce jaguar korkunç bir kükreme koparmış ve bir sıçrayışta üstüne atılmış. Ama nişancılığı çok iyi olan avcı tam iki gözünün arasına nişan almış ve kafasını parçalamış. Sonra derisini yüzmüş; deri öyle büyükmüş ki tek başına bir odaya halı olurmuş.

— Şimdi, demiş adam kendi kendine, kaplumbağa yiyeceğim; eti çok lezzetlidir. Ama kaplumbağaya yaklaşınca onun çoktan yaralandığını, kafasının neredeyse boynundan ayrıldığını ve iki üç et lifiyle sallandığını görmüş. Açlığına rağmen adam zavallı kaplumbağaya acımış, onu bir iple çekerek çardağına götürmüş ve gömleğinden kestiği şeritlerle kafasını sarmış.

Kaplumbağa dev bir kaplumbağaymış, Amazon'dakilerden, koca bir leğen büyüklüğünde. Dört beş gün boyunca hiçbir şey yememiş. Ama onu büyük bir özenle iyileştiren adam her gün ona yiyecek vermiş ve ağzına su damlatmış.

Ve sonunda kaplumbağa iyileşmiş. Ama bu kez adam hastalanmış. Ateşi çıkmış ve bütün vücudu ağrımış. Sonra artık kalkamaz olmuş. O zaman çok hasta olduğunu anlamış ve yalnız olmasına rağmen yüksek sesle konuşmuş, çünkü ateşi çok yüksekmiş. — Öleceğim, demiş adam. Yalnızım, artık kalkamıyorum ve bana bir yudum su verecek kimsem yok. Burada açlıktan ve susuzluktan öleceğim.

Az sonra ateşi daha da yükselmiş ve bilincini yitirmiş. Ama kaplumbağa onu duymuş ve avcının söylediğini anlamış. Ve şöyle düşünmüş: — Adam geçen sefer çok aç olduğu halde beni yemedi, üstelik iyileştirdi. Şimdi ben onu iyileştireceğim.

Gölün kıyısına gitmiş, çok besleyici kökleri olan bitkiler aramış ve onları adama götürmüş; adam da farkında olmadan yemiş. Böyle üç gün geçmiş. Ama adam iyileşmiyormuş; kaplumbağa da onu iyileştirmeyi bilmediğini görmüş. O zaman uzun uzun düşünmüş ve onu ancak Buenos Aires'te iyileştirebileceklerine karar vermiş. Buenos Aires ise çok çok uzaktaymış.

Kaplumbağa çok güçlüymüş. Adamı dikkatle sırtına yerleştirmiş, ip yerine sarmaşıklarla iyice bağlamış ve yola çıkmış. Yürümüş, yürümüş ve yürümüş; gece gündüz. Ormanları, tarlaları aşmış, bir fersah genişliğindeki nehirleri yüzerek geçmiş ve birçok bataklıktan geçmiş.

Ara sıra bir dereye yaklaşır ve adama su verirmiş. Adam hiçbir şey söylemezmiş, çünkü hâlâ bilinci yerinde değilmiş. Kaplumbağa vakit kaybetmemek için neredeyse hiç yememiş. Bazen ilerlemek için geceleri de yürümüş.

Böyle haftalarca gitmiş. Öyle zayıflamış ki ayakları artık görünmez olmuş; sırtındaki adam da ölmek üzereymiş. Sonunda bir akşamüstü kaplumbağanın gücü tükenmiş. Takatinin sonuna gelmiş, durmuş ve bir daha kımıldamak istememiş. İki ay yürümüş.

Geceymiş ve gökte, ileride bir aydınlık görünüyormuş. Bunun ne olduğunu bilmeyen kaplumbağa başını kaldırmış ve bakmış. O sırada şehirden gelen küçük bir fare çıkmış ve şöyle demiş: — Burada böyle serilmiş ne yapıyorsun? — Yorgunluktan öleceğim, demiş kaplumbağa; sırtımda taşıdığım bu adam da ölecek. — Ay, şapşal, şapşal! demiş farecik gülerek. Bundan şapşal bir kaplumbağa görmedim! Sen Buenos Aires'e çoktan vardın! Şurada gördüğün ışık Buenos Aires.

Bunu duyunca kaplumbağa kendinde uçsuz bucaksız bir güç hissetmiş, çünkü avcıyı kurtarmak için hâlâ vakti varmış; ve yola koyulmuş. Şafakta hayvanat bahçesine varmış; adamın arkadaşı olan müdür oradaymış. Müdür arkadaşını tanımış, koşup hekim çağırmış ve adam kurtulmuş.

Kaplumbağanın onun için yaptığı her şeyi öğrenmiş ve bir daha ondan ayrılmak istememiş. Evi çok küçük olduğu için onu evde tutamayacağından, hayvanat bahçesinin müdürü onu bahçede tutmayı ve kendi kızı gibi bakmayı üstlenmiş.

Öyle de olmuş. Kaplumbağa, gördüğü sevgiyle mutlu ve hoşnut, bütün bahçede dolaşırmış; maymun kafeslerinin çevresinde otları yerken her gün gördüğümüz o kocaman kaplumbağanın ta kendisiymiş. Avcı onu her akşamüstü ziyaret edermiş; kaplumbağa da onu adımlarından, ta uzaktan tanırmış.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Konu Horacio Quiroga'nın «Orman Masalları» (1918) kitabındandır; 2008'den beri kamu malıdır. Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir baskının aktarımı değildir.

Bu masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Dev Kaplumbağa

Daha çok masal