Smok, który pilnował mostu

6-8 min czytania
14 stron
5+

Bajka o smokach do czytania dzieciom. Żeby przejść przez most, trzeba odpowiedzieć na pytanie, a od stu lat nikt nie odpowiada.

Między dwiema wioskami płynęła głęboka rzeka, a nad rzeką stał kamienny most. Był to jedyny most na wiele mil, a pod nim, w przęśle, mieszkał smok.

Nikogo nie zjadał. Nigdy nikogo nie zjadł. Jego zasada była inna i wszyscy ją znali: żeby przejść przez most, trzeba odpowiedzieć na pytanie.

Pytanie było zawsze to samo i od stu lat było to samo: — Co rośnie, im więcej się z tego zabiera?

Nikt nie wiedział. Ludzie stawali przy wejściu na most, myśleli chwilę, wzruszali ramionami i szli naokoło, przez bród, trzy godziny w dół rzeki. Z czasem zaczęli od razu chodzić brodem, nawet nie podchodząc do mostu.

I tak smok został sam. Miał cały most, suche przęsło i dobre pytanie, i nie miał z kim użyć żadnej z tych rzeczy.

Pewnego październikowego popołudnia na moście pojawiła się dziewczynka, może ośmioletnia, z koszykiem jajek. Doszła do środka, stanęła i czekała, bo znała zasadę: babcia jej wytłumaczyła.

Smok wyszedł z przęsła. Był duży, szary jak kamień mostu, i miał oczy kogoś, kto dużo śpi, bo nie ma nic innego do roboty. — Co rośnie, im więcej się z tego zabiera? — powiedział.

Dziewczynka postawiła koszyk na ziemi i pomyślała. Myślała dość długo, a smok czekał i nie ponaglał, bo czekanie umiał lepiej niż cokolwiek innego. — Dziura — powiedziała dziewczynka.

Smok zrobił się bardzo cichy. — Tak — powiedział w końcu. — To dziura. I wtedy nie wiedział, co powiedzieć dalej, bo przez sto lat przygotował pytanie, a nigdy nie przygotował tego, co jest po nim.

Dziewczynka wzięła koszyk, przeszła przez most i poszła. Ale w drodze powrotnej, pod wieczór, znów stanęła na środku. — A ma pan inne? — spytała. — Inne co? — Inne pytanie. Smok pomyślał. Nie miał. Miał jedno, zrobione z wielką starannością, i zużył je tego ranka.

— To ja panu dam — powiedziała dziewczynka. — Czego nie da się złapać prawą ręką, a lewą tak? Smok siedział z tym całą noc. Rano, kiedy przechodziła z pustym koszykiem, powiedział: — Prawego łokcia. — No właśnie — powiedziała dziewczynka.

Od tego dnia tak już było. Chodziła do drugiej wioski z rana i wracała pod wieczór, a przy każdym przejściu jedno pytanie szło w jedną stronę, a jedna odpowiedź w drugą. Smok zaczął wymyślać nowe pytania, i pierwsze wyszły kiepsko, i sam to przyznał.

Ludzie z obu wiosek zauważyli, że dziewczynka chodzi mostem codziennie i nic jej się nie dzieje. Jeden gospodarz spróbował. Odpowiedział źle, a smok, który był w dobrym nastroju, i tak go przepuścił i powiedział, że następnym razem niech pomyśli lepiej.

Po roku most znów był mostem. Ludzie przechodzili, mylili się, trafiali, kłócili się o odpowiedź w drodze powrotnej. A smok dalej mieszkał w przęśle, bo tam był jego dom — tylko że teraz miał zeszyt, który dała mu dziewczynka, żeby zapisywać pytania, zanim je zapomni.

Udostępnij:Pinterest WhatsApp Facebook Wyślij znajomym

Chcesz wiedzieć więcej o bajkach i baśniach? Zajrzyj do artykułów

Według tematu

Według wieku

Kolorowanki smoki

Więcej bajek do czytania

Wszystkie bajki