Rycerz bez miecza

7-9 min czytania
13 stron

Rycerz Cedryk jest dzielny i ma czyste serce, więc wyrusza w niebezpieczną podróż, by ocalić wioskę przed strasznym smokiem. Lecz w gęstym lesie odkrywa, że jego legendarny miecz zniknął — a wraz z nim, jak mu się zdaje, cała odwaga. Dzięki mądrym słowom tajemniczej staruszki i pomocy mieszkańców wioski Cedryk odkrywa, że prawdziwa siła nigdy nie tkwiła w ostrzu. Ciepła baśń o wierze w siebie i o tym, jak odwaga i dobroć razem potrafią pokonać każdą ciemność.

Dawno, dawno temu, w dalekim królestwie, żył dzielny i szlachetny rycerz imieniem Cedryk. Jego imię znano daleko poza granicami rodzinnej krainy, bo słynął z odwagi i niezłomnego ducha. W dłoniach Cedryka zawsze spoczywał zaczarowany miecz — legendarna broń przekazywana z pokolenia na pokolenie od tylu lat, że nikt już ich nie zliczył.

Powiadano, że w tym mieczu drzemie potężna moc. Lecz władać nim mógł tylko ten, czyje serce było czyste, a czyny bezinteresowne — spełniane dla innych, nigdy dla siebie.

Pewnego brzemiennego w skutki dnia, gdy rycerz Cedryk przedzierał się przez gęsty, szumiący las w poszukiwaniu strasznego smoka, nagle spostrzegł, że jego miecz zniknął. Serce zabiło mu mocniej. Pospiesznie przeszukał pas, sakwy, ziemię pod butami — lecz na próżno. Miecza nigdzie nie było.

Rozpacz ogarnęła rycerza Cedryka. Usiadł na powalonym drzewie i próbował zebrać myśli. Bez miecza czuł się mały i bezsilny, i nie wyobrażał sobie, jak sprosta niebezpieczeństwu, które go czekało. A gdy tak rozmyślał, spomiędzy drzew cichutko wyłoniła się staruszka.

— Czemu tak smutny, dzielny rycerzu? — zapytała, patrząc na niego dobrymi oczami. — Zgubiłem swój miecz — odparł Cedryk głosem pełnym rozpaczy. — Bez niego nie pokonam smoka ani nie ocalę wioski, która cierpi od jego napaści. Staruszka w zamyśleniu skinęła głową i cicho rzekła: — Zapamiętaj: twoja siła jest zawsze przy tobie, bez względu na to, czy trzymasz w dłoniach broń, czy nie.

— Ale jak mam pokonać smoka bez miecza? — zapytał rycerz, a w jego głosie zadrżało zwątpienie. — Uwierz w siebie i w siłę jedności — łagodnie odpowiedziała staruszka. — Czasem pomoc przychodzi z najmniej spodziewanej strony.

Z tymi słowami staruszka podała rycerzowi Cedrykowi prostą drewnianą laskę. — Weź ją i idź dalej. Cedryk przyjął laskę i podziękował jej z całego serca. Pełen nowego postanowienia ruszył w dalszą drogę przez las, zdecydowany dotrzeć do wioski cierpiącej od napaści smoka.

Zbliżając się do wioski, rycerz Cedryk ujrzał gęste kłęby czarnego dymu wznoszące się na horyzoncie. W powietrzu niosły się przerażone krzyki mieszkańców — smok już siał zniszczenie. Rycerz nabrał głęboko powietrza, mocno ścisnął w dłoni drewnianą laskę i ruszył zdecydowanie naprzód.

Dotarłszy na wioskowy plac, rycerz Cedryk wreszcie ujrzał smoka. Ognisty oddech potwora spopielał wszystko dokoła. A gdy smok zwrócił swój straszliwy wzrok na Cedryka, rycerz poczuł — zamiast strachu — dziwny, cudowny spokój. W tej samej chwili mieszkańcy zebrali się wokół niego, uzbrojeni we wszystko, co zdołali chwycić.

Razem stanęli przeciw smokowi. Rycerz Cedryk poczuł, jak rośnie w nim niezwykła siła, gdy spojrzał na zdecydowane twarze ludzi stojących u jego boku. Ta siła nie miała nic wspólnego z laską — rodziła się z jedności. A smok, zdumiony ich odwagą, cofnął się w las i już nigdy nie wrócił.

Mieszkańcy radośnie świętowali zwycięstwo, dziękując Cedrykowi za odwagę. Rycerz przypomniał sobie mądre słowa tajemniczej staruszki i zrozumiał, że miała rację: prawdziwa siła rodzi się w sercu, a jedność i dobroć potrafią pokonać nawet najstraszniejszego wroga.

Gdy rycerz Cedryk wracał do domu, ujrzał między drzewami znajomą postać. To była ta sama staruszka, która przed bitwą udzieliła mu mądrej rady. Stała na ścieżce, jakby czekała na jego powrót. — Świetnie sobie poradziłeś, rycerzu Cedryku — powiedziała z ciepłym uśmiechem. — Jesteś prawdziwym bohaterem, z mieczem czy bez niego. Rycerz skłonił się nisko i podziękował jej za mądre słowa.

Nagle, wśród opadłych liści, rycerz Cedryk dostrzegł coś, co migotało. To był jego miecz — jaśniejący blaskiem, jakby napełniony nową mocą. Podniósł go i poczuł, jak w jego duszy zapanował spokój. Od tego dnia Cedryk znał prawdę: prawdziwa siła tkwi w wierze we własne możliwości, w odwadze działania i w gotowości, by jednoczyć się dla wspólnego celu.

…resztę przeczytasz w aplikacji Marytale.

Marytale to aplikacja z ilustrowanymi bajkami do czytania dziecku — obrazek na każdej stronie, bez reklam i bez internetu. Zakładka zostaje tam, gdzie dziecko zasnęło.

Wypróbuj za darmo

Zeskanuj telefonem, żeby pobrać Marytale

Rycerz bez miecza

Więcej bajek do czytania