Eşeğe Ters Binmek

4-5 dakika okuma
12 sayfa

Eşeğe Ters Binmek — Nasreddin Hoca fıkrası, çocuklara sesli okumak için. Yol tuhaf görünüyormuş, ama kimse kimseye sırtını dönmüyormuş.

Nasreddin Hoca'nın bir eşeği varmış: gri, sabırlı ve yaşlı bir eşek. Hoca nereye gitse onunla gidermiş — çarşıya, göle, komşu köye ve derse. Eşek bütün yolları ezbere bilirmiş; çoğu zaman Hoca'nın yönlendirmesine bile gerek kalmaz, kendi bildiği gibi yürür ve doğru yerde dururmuş.

Hoca aynı zamanda hocaymış, yani öğrencileri varmış. Ders bitince öğrenciler dağılmaz, onunla birlikte yürürmüş. Yolda soru sorarlar, Hoca da yürürken cevap verirmiş. En iyi dersler çoğu zaman odada değil, yolda olurmuş; çünkü odada insan oturur ve bekler, yolda ise düşünür.

Bir gün öğrenciler onu köyün meydanında, çeşmenin yanında beklerken tuhaf bir şey görmüşler. Hoca sokağın başında belirmiş. Eşeğine binmiş — ama ters binmiş: yüzü kuyruğa dönük, sırtı yola dönükmüş. Eşek her zamanki gibi sakin yürüyormuş, sanki bu düzende garip bir yan yokmuş.

Öğrenciler önce birbirine bakmış. Sonra biri gülmüş. Sonra bir başkası utanmış ve gülen arkadaşının koluna vurmuş, çünkü hocaya gülünmezmiş. Sonra hepsi birden merak etmiş ve gülmeyi unutmuşlar. Çünkü Hoca'nın yüzünde hiçbir şaşkınlık yokmuş: bir şeyi yanlışlıkla yapan biri öyle görünmezmiş.

Meydandakiler de görmüş. Çeşmenin başındaki kadın kovasını yere bırakmış, fırıncı kapıya çıkmış, iki çocuk koşup eşeğin yanında yürümeye başlamış. Bir köpek havlamış ve arkadan gelmiş. En sonunda çarşıdan biri dayanamamış ve seslenmiş: — Hocam! Eşeğe ters binmişsin!

Hoca başını çevirmemiş bile. — Biliyorum, demiş ve yoluna devam etmiş. Bu cevap kimseyi doyurmamış. Adam bir şey daha söylemek istemiş, ağzını açmış ve kapatmış; çünkü «biliyorum» demiş birine ikinci kez aynı şeyi söylemek anlamsız olurmuş.

Öğrenciler arkasından yürümüş. Bir süre sessiz gitmişler ve her biri kendi kendine bir açıklama uydurmuş: belki eşek huysuzlanmış, belki Hoca'nın sırtı ağrıyormuş, belki bir şaka yapıyormuş. Sonra içlerinden en cesuru adımlarını hızlandırmış, eşeğin yanına gelmiş ve sormuş: — Hocam, niçin böyle biniyorsunuz?

Hoca eşeği durdurmuş. Öğrenciler de durmuş ve çevresine toplanmış. Hoca hiç acele etmemiş; bir soruya hemen cevap vermenin, çoğu zaman cevabı küçülttüğünü bilirmiş. — Düşünelim, demiş.

— Ben düz binseydim ve siz arkamdan yürüseydiniz, ne olurdu? Öğrenciler bir an düşünmüş. Biri ötekine bakmış, biri yolun gerisine. — Bize sırtınızı dönmüş olurdunuz, demiş içlerinden biri. — Doğru, demiş Hoca.

— Peki siz önden yürüseydiniz? Bu sefer cevap daha çabuk gelmiş, çünkü soru artık tanıdıkmış. — Biz size sırtımızı dönmüş olurduk. — O da doğru, demiş Hoca. Demek iki düzen var ve ikisinde de biri ötekine sırtını dönüyor.

— Böyle binince ise, demiş, ne ben size sırtımı dönüyorum ne siz bana. Yol biraz tuhaf görünüyor, kabul ediyorum; çarşıdaki adam haklı. Ama ders konuşarak olur ve konuşmak yüz yüze olur. Ben yolu değil, sizi görmek istiyorum.

Öğrenciler susmuş. Sonra biri gülmüş, ardından hepsi gülmüş — ama artık başka türlü bir gülüşmüş: az önce tuhaf görünen şey birdenbire en makul şey olmuş. Hoca eşeğini yeniden yürütmüş ve o gün ders yolda verilmiş: herkes birbirinin yüzünü görerek, kimse kimseye sırtını dönmeden.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Nasreddin Hoca fıkrası; halk malıdır. Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir derlemenin aktarımı değildir.

«Eşeğe Ters Binmek» masalını kim yazdı ve ilk baskısında nasıldı — kaynaklarından denetledik

Eşeğe Ters Binmek

Daha çok masal