Yıldız Bekçisi'ni Beklerken

  • 6-8 dakika okuma
  • 11 sayfa
  • 5+

Tavşan Alex ile meraklı fare Jamie, yaşlı meşenin anlattığı Yıldız Bekçisi'ni görmek için bir gece hiç uyumaz. Işıl ışıl Yıldız Bekçisi gökten iner ve onlara bir sır verir: Her iyilik yıldızları ve çayırı biraz daha parlatır. Uyku öncesi için sıcacık, ninni gibi bir masal.

Uzak mı uzak bir ülkede, yumuşacık otlarla, rengârenk çiçeklerle dolu bir çayır vardı.

Uzak mı uzak bir ülkede, yumuşacık otlarla, rengârenk çiçeklerle dolu bir çayır vardı. Adı Yıldızlı Çayır'dı. Her gece gökyüzü kararınca çiçeklerin üstünde minik ışıklar parlardı. Sanki yıldızlar gökten inmiş, çiçeklerin üstünde dinleniyordu.

Bu çayırda iki arkadaş yaşardı.

Bu çayırda iki arkadaş yaşardı. Biri tavşan Alex'ti. Tüyleri kar gibi bembeyazdı, uzun kulakları dimdik dururdu. Öteki minicik fare Jamie'ydi. Gözleri pırıl pırıl parlar, her şeyi merak ederdi. Heyecanlanınca ince kuyruğu kıpır kıpır oynardı.

Bir akşam, güneş batarken, Alex ile Jamie çayırın en yaşlı ağacının, büyük meşenin dibinde dinleniyordu.

Bir akşam, güneş batarken, Alex ile Jamie çayırın en yaşlı ağacının, büyük meşenin dibinde dinleniyordu. Meşe onlara rüzgârdan, kuşlardan duyduğu masalları anlatırdı. İkisi de bu masallara bayılırdı.

Meşe kalın, sıcacık sesiyle konuştu: “Bu gece çok özel bir gece.

Meşe kalın, sıcacık sesiyle konuştu: “Bu gece çok özel bir gece. Yıldızlar her zamankinden parlak yanacak. Gökyüzüne dikkatle bakarsanız aralarında Yıldız Bekçisi'ni görebilirsiniz.”

Jamie'nin gözleri kocaman açıldı.

Jamie'nin gözleri kocaman açıldı. “Yıldız Bekçisi mi? O da kim?” “Gökte yaşayan, ışıl ışıl, iyi kalpli biri,” dedi meşe. “Yıldızlara o bakar, hep pırıl pırıl yansınlar diye. Onu yalnızca başkalarına iyi davrananlar görebilir.” Ah, bir görebilseler onu!

Paylaş:PinterestWhatsAppFacebookBir arkadaşa gönder

Konuya göre

Vahşi hayvan boyama sayfaları