Benek, dzielny stateczek

3-5 min czytania
12 stron

W cichej, małej zatoce nad morzem mieszkał niebieski stateczek imieniem Benek, który marzył o dalekich podróżach, choć był najmniejszy ze wszystkich. Gdy nadciągnęła dzika burza, a on miał na pokładzie gromadkę dzieci, Benek musiał zebrać całą swoją odwagę, by bezpiecznie odprowadzić je do domu. Ciepła opowieść o wierze w siebie, bo nawet najmniejsze serce potrafi dokonać najwspanialszych rzeczy.

W małej zatoce nad morzem mieszkał stateczek imieniem Benek. Nie był tak duży i mocny jak inne łodzie, które kołysały się w zatoce, ale miał najdzielniejsze serce ze wszystkich. Benek był pomalowany na jaskrawy błękit, a jego żagle były białe jak świeży śnieg.

Każdego ranka Benek patrzył, jak wielkie łodzie wypływają w morze. Jedne wracały pełne ryb, inne woziły ludzi aż na dalekie wyspy. Bardziej niż czegokolwiek Benek pragnął, żeby pewnego dnia i on popłynął tak daleko jak one.

Ale na razie było mu dobrze tam, gdzie był: pływać tuż przy zatoce, wozić dzieci na krótkie przejażdżki i kołysać się łagodnie na spokojnych falach.

Pewnego dnia od strony morza nadciągnęła gwałtowna burza. Niebo pociemniało, a wiatr wył wściekle w żaglach łodzi. Wielkie łodzie czym prędzej wróciły do przystani, ale Benek był jeszcze w zatoce, z gromadką dzieci na pokładzie.

Burza przybierała na sile, a fale wznosiły się coraz wyżej. Dzieci się przestraszyły, a Benek wiedział, że musi jak najszybciej odprowadzić je w bezpieczne miejsce.

Przy tak dzikim wietrze sterowanie było okropnie trudne. Fale rzucały Benkiem to w jedną, to w drugą stronę, a on walczył z całych sił, żeby tylko utrzymać kurs.

W tej właśnie chwili Benek przypomniał sobie słowa taty: „Kiedy jesteś w tarapatach, nie wpadaj w panikę. Zachowaj spokój, myśl jasno i płyń naprzód”. Benek wziął głęboki oddech i się skupił. Zwinął żagle, żeby wichura go nie wywróciła, i zręcznie kierował swoim małym sterem, obracając dziób w stronę portu.

Droga nie była łatwa, ale Benek się nie poddawał. Powoli, krok po kroku, parł naprzód, zdecydowany odwieźć dzieci do domu. One trzymały się mocno, pewne, że Benek zrobi wszystko, by je bezpiecznie dowieźć.

Wreszcie Benek ujrzał światła zatoki. Burza wciąż szalała, ale on wiedział, że są już prawie bezpieczni. Lawirując między falami, doprowadził dzieci aż do pomostu, gdzie z bijącymi sercami czekali na nie rodzice.

Wszyscy dziękowali Benkowi za odwagę. Nawet wielkie łodzie były pod wrażeniem takiej śmiałości i tak niezłomnej woli. Nigdy nie widziały, żeby tak mały stateczek stawił czoła tak wielkiej burzy i wyszedł z niej zwycięsko.

Od tego dnia Benek nie był już zwyczajnym stateczkiem, który pływał sobie przy zatoce. Zaczęto go nazywać Dzielnym Stateczkiem, a ludzie z całego wybrzeża przychodzili tylko po to, żeby go zobaczyć.

Benek był dumny nie tylko z tego, co zrobił, ale i z tego, czego się nauczył. Nie trzeba być dużym ani silnym, żeby być dzielnym. Czasem, żeby osiągnąć cel, wystarczy odrobina odwagi. I Benek pływał dalej, wożąc dzieci po zatoce, i każdym swoim czynem udowadniał, że nawet najmniejszy stateczek potrafi dokonać wielkich rzeczy.

…resztę przeczytasz w aplikacji Marytale.

Marytale to aplikacja z ilustrowanymi bajkami do czytania dziecku — obrazek na każdej stronie, bez reklam i bez internetu. Zakładka zostaje tam, gdzie dziecko zasnęło.

Wypróbuj za darmo

Zeskanuj telefonem, żeby pobrać Marytale

Benek, dzielny stateczek

Więcej bajek do czytania