Alice Harikalar Diyarında

  • 10-12 dakika okuma
  • 20 sayfa

Alice Harikalar Diyarında, sesli okumak için anlatıldı. Cep saatli bir tavşan, fazla küçük bir kapı ve tek bir cümle bilen bir kraliçe.

Alice ablasıyla birlikte ırmak kıyısında oturuyor ve müthiş sıkılıyordu.

Alice ablasıyla birlikte ırmak kıyısında oturuyor ve müthiş sıkılıyordu. Ablasının okuduğu kitapta ne resim vardı ne de konuşma, ve Alice tam o sırada papatyadan taç yapmak için kalkmaya değer mi diye düşünüyordu.

Derken beyaz bir tavşan hemen yanından koşarak geçti.

Derken beyaz bir tavşan hemen yanından koşarak geçti. Bu o kadar da tuhaf olmazdı — eğer tavşan «Eyvah eyvah, geç kalacağım!» demeseydi ve yeleğinin cebinden bir saat çıkarmasaydı. Alice fırladı ve peşinden koştu.

Tavşan çitin altındaki büyük bir deliğe girdi, Alice de arkasından — nasıl geri çıkacağını bir an bile düşünmeden.

Tavşan çitin altındaki büyük bir deliğe girdi, Alice de arkasından — nasıl geri çıkacağını bir an bile düşünmeden.

Düşüş o kadar uzun sürdü ki yolda etrafına bakacak vakti oldu: duvarlarda raflar vardı, raflarda reçel kavanozları.

Düşüş o kadar uzun sürdü ki yolda etrafına bakacak vakti oldu: duvarlarda raflar vardı, raflarda reçel kavanozları.

Aşağıda uzun bir koridor, sonunda da kilitli kapılarla dolu bir salon vardı.

Aşağıda uzun bir koridor, sonunda da kilitli kapılarla dolu bir salon vardı. Cam bir masacıkta Alice minicik altın bir anahtar buldu, ve o anahtar yalnızca perdenin arkasındaki bir kapıya uyuyordu — fare deliğinden büyük olmayan bir kapıya.

Arkasında akla gelebilecek en güzel bahçe vardı.

Arkasında akla gelebilecek en güzel bahçe vardı. Alice kafasını bile sokamadı. Derken masanın üstünde bir şişecik belirdi, üstünde de bir kâğıt: «Beni iç.»

İçti, ve gitgide küçüldü, yirmi beş santim kalana kadar.

İçti, ve gitgide küçüldü, yirmi beş santim kalana kadar. Artık kapıdan geçebilirdi — ama anahtar masanın üstünde kalmıştı ve masaya artık uzanamıyordu.

Sonra üzerine kuş üzümüyle «Beni ye» yazılmış bir pasta buldu, ve ondan o kadar büyüdü ki başı tavana çarptı.

Sonra üzerine kuş üzümüyle «Beni ye» yazılmış bir pasta buldu, ve ondan o kadar büyüdü ki başı tavana çarptı. Öfkeden öyle bir ağladı ki koca bir gölcük oldu — ve tekrar küçülünce kendi gözyaşlarının içine düştü ve orada yüzmek zorunda kaldı.

Onunla birlikte bir fare, bir ördek, bir dodo ve küçük bir kartal yüzüyordu.

Onunla birlikte bir fare, bir ördek, bir dodo ve küçük bir kartal yüzüyordu. Kıyıda herkes üşüyordu, ve dodo bir yarış önerdi: herkes istediği zaman başlayacak ve istediği yere koşacaktı. Yarım saat sonra hepsi kurumuştu, ve dodo herkesin kazandığını ve herkesin ödül alacağını açıkladı.

Daha sonra Alice bir eve geldi.

Daha sonra Alice bir eve geldi. İçeride bir düşes bebeğini sallıyor, bir aşçı herkes hapşırana kadar çorbaya biber atıyor, bir kedi de köşede kulaktan kulağa sırıtıyordu. O, Cheshire Kedisi'ydi, ve bütün Harikalar Diyarı'nda Alice'e akıllıca bir cevap veren tek yaratık oldu.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Olay örgüsü Lewis Carroll'a aittir (1865) ve kamu malıdır. Metin Marytale için yeniden yazılmış ve sesli okumaya göre kısaltılmıştır — kimsenin çevirisinin ya da baskısının aynısı değildir.

Daha çok masal