Anıları Saklayan Yorgan

5-7 dakika okuma
14 sayfa

Yalnızca kumaşın sıcaklığını değil, bir ailenin en değerli anılarının ışıltısını da saklayan bir yorgan düşünün. Şehrin kenarındaki sıcacık bir evde bir anne, bir baba ve iki çocukları çok özel bir işe girişir ve dikiş dikiş hayallerini, kahkahalarını ve en kıymetli anlarını o yorgana işlerler. Bu, birlik olmanın, elle yapılan şeylerin sessiz büyüsünün ve şu güzel gerçeğin masalı: gerçek mutluluk, birlikte diktiğimiz bir şeydir.

Şehrin kenarındaki sıcacık bir evde birbirine çok bağlı bir aile yaşardı: bir anne, bir baba ve iki çocukları, Emma ile Oliver. Her akşam küçük masanın başında toplanır, annelerinin yemeklerini keyifle yer, komik hikâyeler anlatır ve en gizli hayallerini paylaşırlardı.

Bir sonbahar günü, pencerenin dışındaki yapraklar altın gibi parıldayıp hava serinleyip tazeleşince, anne çok özel bir aile işi için bir fikir buldu. Dolaptan büyük, rengârenk bir yorgan çıkardı; desenlerinde ailelerinin nice kuşağının sıcacık anılarını saklayan bir yorgan.

"Bu bizim çok özel aile yorganımız," diye anlattı anne. "Birçok küçük yamadan dikilmiş ve her biri ailemizin önemli bir anını hatırlatıyor. Şimdi kendi parçalarımızı eklemenin zamanı geldi."

Emma ile Oliver'ın gözleri heyecanla parladı. "Peki biz hangi hikâyeleri ekleyeceğiz?" diye sordu, sabırsızlanan Oliver.

"Her birimiz kendi özel yamasını yapacak," diye anlattı anne. "Her biri bizim için önemli bir şeyi anlatacak: en sevdiğimiz bir anıyı, yüreğimizdeki bir hayali ya da bizi gerçekten mutlu eden şeyi." Hiç vakit kaybetmeden hepsi neşeyle işe koyuldu ve özel parçalarını büyük bir özenle seçtiler.

Emma en sevdiği elbisesinden bir parça seçti; resim yarışmasında ilk ödülünü kazandığı elbiseden. Onu yorgana özenle dikerken yüzünde bir gülümseme belirdi, çünkü aklından yine o mutlu ve heyecanlı güne dönmüştü.

Oliver en sevdiği futbol formasından bir parça kullanmaya karar verdi. İlk golünü attığı formaydı bu. Onu yorgana dikerken, top ağlara gittiğinde duyduğu o sevinci ve heyecanı yeniden hissetti.

Anne, Emma ve Oliver'la birlikte kurabiye pişirdiği önlüğünden bir parça seçti. Her dikişte neşeli akşamların, vanilya kokusunun ve sıcacık sohbetlerle, mutlu anlarla dolu keyifli öğle sonralarının anısı yaşıyordu.

Babanın atkısından bir parça da aile yorganında kendine bir yer buldu. Yumuşacık ipliklerinde hâlâ ilk kış yürüyüşünün anısı yaşıyordu. Yanaklarındaki ayazı yeniden hisseder gibi oldu ve neşeli kar topu savaşını, karlı ağaçların arasında çınlayan çocuk kahkahalarını hatırladı.

Her akşam hepsi bir araya gelip yorgan üzerinde çalışır, hikâyeler anlatır ve yeni anılar biriktirirdi. Ve her iplikle, her dikişle aileleri birbirine biraz daha yakınlaşıyor, yorgan da biraz daha özel oluyordu.

Bir gün yorgan üzerindeki çalışmaları sonunda tamamlandı. Onu yere serdiler ve birlikte yaptıkları esere uzun uzun hayran hayran baktılar; her yama, ailelerinin hikâyesinden bir parça saklıyordu. Bu, sevgiyle, kahkahayla ve en kıymetli anılarla dolu bir kumaştı; yürekleri o yumuşak kumaştan hiç de az ısıtmayan anılarla.

Anne ailesine baktı ve gözlerinde sevinç yaşları parladı. "Bu yorgan bizi yalnızca soğuk gecelerde ısıtmayacak," dedi. "Anılarımızı saklayacak ve bize ailenin, birlikte dikilmiş mutluluk parçaları olduğunu hatırlatacak."

Odada neşeli kahkahalar çınlıyor, sıcacık kucaklaşmalar her yeri sevgiyle dolduruyordu. O an, gerçek mutluluğun basit şeylerde yaşadığını hatırlatıyordu: birlikte yapılan işlerde, içten duygularda ve sıcacık kucaklaşmalarda.

O günden sonra aile yorganı çok değerli bir yadigâr oldu. Yüreklerin sıcaklığını, birlikte yaşanan mutlu anların anısını ve aileyi bir arada tutan bağın gücünü sakladı.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Bu masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Anıları Saklayan Yorgan

Daha çok masal