Pip ve Denize İlk Atlayış

7-8 dakika okuma
14 sayfa

Dünyanın öbür ucunda, uçsuz bucaksız buzulların ve karlı ovaların arasında Pip adında küçük bir penguen yaşarmış — çok az rastlanan bir korkusu olan bir penguen: suya dalmaktan korkuyormuş. Arkadaşları buz gibi dalgalarda neşeyle yüzerken Pip buzun üstünde durur, içi kuşkuyla dolarmış. Ama bilge bir dostun yardımıyla ve küçük, cesur adımlarla Pip suyun altındaki muhteşem dünyayı keşfeder ve büyük cesaretin küçük bir adımla başladığını öğrenir. İlk adımı atmaya cesaret edenleri güzel keşiflerin beklediğini hatırlatan sıcacık bir hikâye.

Uzaklarda, dünyanın öbür ucunda, uçsuz bucaksız buzulların ve karla kaplı ovaların arasında Pip adında küçük bir penguen yaşarmış. Çoğu penguen gibi onun da tertemiz siyah-beyaz tüyleri, oyuncu bir yüreği ve herkesi gülümseten paytak paytak bir yürüyüşü varmış. Ama Pip'i ötekilerden ayıran bir şey varmış: suya dalmaktan korkunç derecede korkarmış.

Öteki penguenler neşeyle suya atlarken Pip buzun üstünde kalır, onları tedirgin tedirgin izlermiş. O derin, soğuk okyanusa dalmayı düşünmek bile küçük yüreğini güp güp güp attırmaya yetermiş.

Her gün Pip'in arkadaşları onu yüreklendirmeye çalışırmış. “Hadi Pip! Su harika!” diye seslenirlermiş, dalgaların arasında neşeyle sıçrayarak. Ama Pip ne kadar uğraşsa da kendini o son adımı atmaya bir türlü ikna edemezmiş.

Bir gün, Pip buzun kıyısında dururken arkadaşı Tilli paytak paytak yanına gelmiş — nice kış görmüş, bilge ve yumuşak yürekli, yaşlı bir penguen. “Seni üzen nedir, Pip?” diye usulca sormuş.

“Dalmaktan korkuyorum Tilli,” diye itiraf etmiş Pip, başını öne eğerek. “Suyun neyi sakladığından ve okyanusumuzun ne kadar derin, ne kadar sonsuz olduğundan korkuyorum.”

Tilli düşünceli düşünceli başını sallamış. “Korkmak çok normal. Herkesin bir korkusu vardır. Ama bazen onları yenmenin en iyi yolu küçük adımlar atmaktır.” Pip başını kaldırmış. “Küçük adımlar mı?” diye sormuş.

“Aynen öyle,” demiş Tilli sıcacık bir gülümsemeyle. “Azıcıktan başla: önce sadece gaganı, sonra ayaklarını batır. Hemen dalmana gerek yok. Yavaş yavaş alışıver, o kadar.”

Pip, Tilli'nin öğüdünü düşünmüş. Küçükten başlamak hiç de o kadar korkutucu gelmemiş. Bütün cesaretini toplayıp buzun kıyısına gitmiş ve gagasını dikkatle suya batırmış. Şaşırarak görmüş ki soğuk, hayal ettiği kadar korkunç değilmiş.

Ertesi gün Pip devam etmeye karar vermiş. Ayaklarını usulca buz gibi suya daldırmış ve kendi de şaşırarak o serin, karıncalanma veren duyguyu pek sevdiğini fark etmiş.

Pip her gün bir küçük adım daha atmış. Suyu şapır şapır sıçratmış, suyun yüzeyinde durmuş, hatta nefesini tutmayı bile denemiş. Her başarıyla birlikte özgüveni gitgide artmış.

Ve nihayet, güneşli bir sabah, Pip zamanının geldiğini hissetmiş. Buzun kıyısında dimdik durmuş, derin bir nefes almış ve bütün yüreğiyle suya atlamış. Önce soğuk her yanını sarmış — ama bir an sonra bir mucize olmuş: yüzüyormuş! Su hiç de korkutucu değilmiş; ona neşe ve özgürlük veriyormuş.

Pip okyanusta zarifçe yüzmüş, gümüş rengi küçük balıkların peşinden koşmuş ve su altı dünyasını hayranlıkla keşfetmiş. Anlamış ki eskiden ona öyle korkunç gelen o derin sular, harikalarla ve inanılmaz bir güzellikle doluymuş.

Pip suyun yüzüne çıkınca arkadaşları onu sevinç çığlıkları ve kanat şaklatan alkışlarla karşılamışlar. “Başardın Pip! Harika bir yüzücüsün!” diye sevinmişler. Pip gururdan pırıl pırıl parlamış. Küçük küçük adımlarla korkusunu yenmiş ve hayal ettiğinden çok daha cesur olduğunu anlamış.

O günden sonra Pip arkadaşlarıyla birlikte keyifle dalıp yüzmüş. Hatta bir zamanlar kendisi gibi sudan korkan başka penguenlere de yardım etmiş. Ve her suya atlayışında Pip şunu hatırlarmış: Bir korkuyu yenmek için azıcık cesaret ile birkaç küçük adım yeter.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Bu masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Pip ve Denize İlk Atlayış

Daha çok masal