Keloğlan ve Yaşlı Değirmenci

5-7 dakika okuma
12 sayfa

Keloğlan ve Yaşlı Değirmenci — Türk halk masalı, çocuklara sesli okumak için. Bir ay ücretsiz çalışmış, fırtına gecesi kapıda bir sandık bulmuş.

O yıl kış erken gelmiş. Daha kasımda dağlar beyazlamış ve Keloğlan'la anasının kileri boşalmış: bir avuç bulgur, biraz tuz, bir kuru soğan ve başka hiçbir şey. — Oğlum, demiş anası bir akşam, iş bulman gerek. Yoksa bu kışı çıkaramayız. Keloğlan bir şey söylememiş. Ama ertesi sabah, anası daha uyanmadan kalkmış.

Köyde iş yokmuş. Herkesin kendi derdi varmış, herkes kendi kilerini sayıyormuş ve kimse yanına bir boğaz daha almak istememiş. Keloğlan kapı kapı dolaşmış, akşama kadar yürümüş ve eli boş dönmüş. Anasına bir şey anlatmamış. Ertesi gün yine çıkmış.

Üçüncü gün köyden uzaklaşmış ve derenin başındaki değirmene varmış. Değirmen eskiymiş: damı çökük, çarkı ağır ve tekleyerek dönüyormuş. İçeride yaşlı bir adam tek başına bir çuval kaldırmaya çalışıyormuş. Çuval yarı yolda kalmış, adam onu dizine dayamış ve soluklanmak için durmuş.

Keloğlan hiçbir şey sormadan içeri girmiş ve çuvalın öteki ucundan tutmuş. İkisi birlikte kaldırıp taşın yanına koymuş. Sonra Keloğlan ikinci çuvalı almış, sonra üçüncüsünü; yaşlı adam ancak dördüncüde ne olduğunu sormayı akıl etmiş.

— Sen kimsin evlat? — İş arıyorum, demiş Keloğlan. Değirmenci elini beline koymuş ve yere bakmış. Cevap vermesi uzun sürmüş. — Param yok, demiş sonunda. Buğday getiren azaldı, çark da bozuk. Kendime bile zor bakıyorum; sana nereden vereyim?

Keloğlan bir an düşünmüş. Boş dönmenin ne demek olduğunu üç gündür biliyormuş. — Para istemiyorum, demiş. Bir ay çalışayım. Karşılığında bana günde bir bardak sıcak su ve bir parça ekmek verin, o kadar. Değirmenci ona uzun uzun bakmış, sonra başını sallamış.

Keloğlan bir ay çalışmış. Her sabah karanlıkta gelmiş. Çuval taşımış, taşın yüzünü temizlemiş, oluğu açmış, dereden gelen suyun önündeki çamuru kürümüş ve çarkın kırık dişlerini birer birer onarmış. Akşam sıcak suyunu içmiş, ekmeğini yemiş ve karanlıkta eve yürümüş. Bir kez bile ücret sormamış, bir kez bile hatırlatmamış.

Değirmen bir ay içinde değişmiş. Çark tekleme durmuş ve düzgün dönmeye başlamış; un incelmiş; köyden buğday getiren çoğalmış ve kapının önünde sıra olmuş. Değirmenci bütün bunları görmüş ve hiçbir şey söylememiş, çünkü söyleyecek bir şeyi yokmuş: eli hâlâ boşmuş.

Ayın son günü Keloğlan geldiği gibi gitmiş. Ellerini yıkamış, kapıda durmuş, teşekkür etmiş ve çıkmış. Değirmenci arkasından seslenmemiş, ama o gittikten sonra uzun süre kapıya bakmış.

O akşam fırtına çıkmış. Yağmur yatay yağmış, rüzgâr kapıyı dövmüş, bacadan içeri su damlamış ve evde yiyecek hiçbir şey kalmamış. Keloğlan'la anası sönmek üzere olan ateşin başında oturmuş; ikisi de bir şey söylememiş, çünkü söylenecek bir şey yokmuş.

Gece yarısına doğru kapı vurulmuş. Keloğlan açmış ve dışarıda kimseyi görmemiş — yalnızca yağmur, yalnızca karanlık. Ama eşikte kocaman bir sandık duruyormuş, üstü muşambayla örtülü, muşambanın kenarları taşla bastırılmış. İçinde ekmek varmış, peynir varmış, bir küp bal varmış, iki çuval un varmış, kuru et varmış — kışı çıkarmaya yetecek her şey varmış.

Anası sandığa bakmış, sonra oğluna. — Kim bıraktı? — Bilmiyorum, demiş Keloğlan; ve o an gerçekten bilmiyormuş. Ama ertesi sabah değirmene uğradığında yaşlı adam ona hiç bakmamış. Taşın yüzünü temizlemeyi sürdürmüş ve yalnızca şunu demiş: — Sen bir ay bana ücret sormadın. Ben de sana bir ay kim olduğunu sormadım. İkimiz de iyi ettik.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Türk halk masalı, kamu malıdır; Keloğlan Türk masal geleneğinin kahramanıdır. Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir derlemenin aktarımı değildir.

«Keloğlan ve Yaşlı Değirmenci» masalını kim yazdı ve ilk baskısında nasıldı — kaynaklarından denetledik

Keloğlan ve Yaşlı Değirmenci

Daha çok masal