Keloğlan ile Devler

7-9 dakika okuma
14 sayfa

Keloğlan ile Devler — Türk halk masalı, çocuklara sesli okumak için. Paslı bir bıçak, yedi dev ve bir yakut sandık.

Keloğlan yaşlı anasıyla yaşarmış ve iş tutmazmış. Gün boyu eşikte oturur, sinek kovalar, fareyi köşeye sıkıştırır ve yine oturmaya dönermiş. Anası su taşır, odun kırar, keçiyi sağarmış.

Bir sabah anasının sabrı taşmış. Süpürgeyi kapmış ve Keloğlan'ın ardına düşmüş. Keloğlan avludan sokağa, sokaktan köyün dışına kaçmış ve ancak tepede durmuş. — Para kazanmadan dönmem! diye bağırmış aşağıya. Sonra dönüp yola bakmış ve ne söylediğini biraz geç anlamış.

İki gün yürümüş. Üçüncü gün bir vadiye inmiş ve aşağıda ateşler görmüş. Yaklaşmış, bir kayanın ardından bakmış ve donmuş: aşağıda devler varmış. Yedi tane. Düğün hazırlıyorlarmış; kazanlar kaynıyor, biri koca bir ağacı sallayarak odun kırıyormuş.

Keloğlan geri çekilmek istemiş ve ayağı bir taş kaydırmış. Yedi dev birden başını kaldırmış. — Bu da ne? demiş en irisi. Keloğlan kaçamayacağını anlamış. Bu yüzden kaçmamış: doğrulmuş, yürümüş ve ateşin başına kadar gelmiş.

Belindeki demir bıçağı çıkarmış — sıradan, paslıca bir bıçak — ve ateşin ışığında yavaşça çevirmiş. — Bunu görüyor musunuz? demiş. Bu zehirlidir. Sapına dokunanın eli tutmaz, ucuna dokunanın ayağı. Ben ona alışığım, çünkü kokum onu tanır.

Devler bıçağa bakmış. Sonra birbirine bakmış. Dev insandan büyüktür, ama korkusu da büyüktür; zaten büyük şeylerden korkmaya alışkındır. — Otur, demiş en irisi. Ye. Sonra konuşuruz.

Keloğlan oturmuş ve yemiş. Yedi devin düğün yemeğini görmüş: kazanlar, tandır ekmekleri, koca tepsiler. Devler ise yerken bile hep bıçağa bakmış.

Sonunda en irisi konuşmuş. — O bıçağı bize sat. — Satmam, demiş Keloğlan. — Yakut sandığımızı veririz. İçi altın dolu. Keloğlan ağzını açmadan önce içinden üçe kadar saymış — bunu babasından öğrenmiş. — Peki, demiş.

Sandığı getirmişler. Ağırmış; Keloğlan kapağını kaldırmış ve içerideki ışık yüzüne vurmuş. Sonra bıçağı yere, ateşin yanına koymuş. — Sakın elinizle tutmayın, demiş. Üstünde benim kokum var. Kokum uçana kadar bekleyin: bir gün, bir gece. Devler ciddi ciddi başlarını sallamış.

Keloğlan sandığı sırtlamış ve vadiden çıkmış. Önce yürümüş. Yokuşu aşınca koşmuş.

Devler bir gün beklemiş, bir gece beklemiş. Sabah en küçüğü dayanamamış ve bıçağı eliyle almış. Hiçbir şey olmamış. Eline bakmış. Bir daha almış. Yine hiçbir şey. İşte o zaman yedi dev birden ayağa kalkmış.

Keloğlan arkasına baktığında vadinin ağzında toz görmüş. Sandık ağırmış ve bacakları yorulmuş. Yol kenarındaki çalıların arasından bir tilki çıkmış ve yanı sıra koşmaya başlamış. — Sandığı bırak, demiş tilki. Altını gömleğine doldur, boş sandığı da dereye yuvarla.

Keloğlan öyle yapmış. Altını gömleğine doldurmuş, sandığı yamaçtan aşağı yuvarlamış. Sandık gürültüyle düşmüş ve suya batmış. Devler sese koşmuş, suya girmiş, sandığı aramış ve akşama kadar aramayı sürdürmüş.

Keloğlan o sırada tepeyi aşmış. Eve akşam varmış. Anası kapıyı açmış; süpürge yine elindeymiş. Keloğlan gömleğini silkelemiş ve eşiğe altın dökülmüş. Anası süpürgeyi bırakmış. — Demek gerçekten gitmişsin, demiş. — Gittim, demiş Keloğlan. Bir daha da bana tembel demeyin. Ben tembel değilim; yalnızca acele etmem.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Türk halk masalı, kamu malıdır; Keloğlan Türk masal geleneğinin kahramanıdır. Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir derlemenin aktarımı değildir.

«Keloğlan ile Devler» masalını kim yazdı ve ilk baskısında nasıldı — kaynaklarından denetledik

Keloğlan kimdir

Keloğlan ile Devler

Daha çok masal