Keloğlan ile Köse Değirmenci

6-8 dakika okuma
14 sayfa

Keloğlan ile Köse Değirmenci — Türk halk masalı, çocuklara sesli okumak için. Babasının öğüdü, iki değirmen ve bir yalan yarışı.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir köyde anasıyla yaşayan Keloğlan varmış. Babası ölmeden önce onu yatağının başına çağırmış ve tek bir öğüt vermiş: — Oğlum, boyu kısa, sakalı bitmemiş adamlarla alışveriş etme. Keloğlan bunu aklında tutacağına söz vermiş, ama ne anlama geldiğini o zaman pek anlamamış.

Yıllar geçmiş, baba ölmüş, evde un bitmiş. Anası sandığın dibinden bir kile buğday çıkarmış ve Keloğlan'ın eline vermiş. — Değirmene götür, demiş. Öğütsün de ekmek yapalım. Keloğlan buğdayı boz eşeğe yüklemiş ve yola çıkmış.

Derenin aşağısında bir değirmen varmış. Kapısında boyu kısa, sakalı bitmemiş bir adam duruyormuş. Keloğlan onu görmüş, babasının sözünü hatırlamış ve eşeği çevirmiş. — Yukarı değirmene giderim, demiş kendi kendine.

Ama Köse de akıllıymış. Keloğlan'ın niye döndüğünü hemen anlamış. Kestirmeden koşmuş, yukarı değirmene ondan önce varmış ve oranın sahibiyle iki çift laf edip içeri oturmuş.

Keloğlan yukarı değirmene vardığında kapıda yine aynı adamı görmüş ve şaşırmış. — Sen aşağıdaydın! — İki değirmen de benim, demiş Köse hiç bozuntuya vermeden. Aşağıdakinde kardeşlerim çalışır. Nereye gidersen git, buğdayını bana öğüteceksin. Keloğlan bir an düşünmüş. Kaçacak yer yokmuş.

Gece değirmende kalmışlar. Taş dönmüş, un inmiş, dışarıda yağmur başlamış. Köse ateşi yakmış ve şöyle demiş: — Madem beraberiz, bir ekmek yapalım. Unu ben koyayım, sen de üstüne serpmelik getir. Keloğlan kabul etmiş, çünkü acıkmışmış.

Köse hamura su katmış. Sonra biraz daha katmış. Sonra biraz daha. Hamur hamur olmaktan çıkmış, çorbaya dönmüş. — Cıvıdı, demiş Köse. Git biraz daha serpmelik getir. Keloğlan gitmiş, getirmiş. Köse yine su katmış. Keloğlan yine gitmiş.

Bu böyle sürmüş. Keloğlan her gidişinde kendi çuvalından avuçlamış, Köse her seferinde biraz daha su katmış. Sabaha doğru Keloğlan çuvalına bakmış: ununun yarısı gitmiş, tavada ise hâlâ ekmek yokmuş.

İşte o zaman anlamış. Babasının sözü aklına gelmiş, ama kızmamış — çünkü kızmak unu geri getirmezmiş. Ateşin başına oturmuş ve sakin sakin şöyle demiş: — Bu ekmek ikimize az. Bir oyun oynayalım: kim daha büyük yalan söylerse ekmeğin hepsi onun olsun.

Köse sevinmiş. Yalan söylemekte kendini kimse geçemezmiş. Boğazını temizlemiş ve başlamış: — Bizim bahçede bir kabak vardı. O kadar büyüdü ki içini oydular, içinden yol geçti, yolun üstünden de kervan geçti. Ve kollarını iki yana açmış.

Keloğlan başını sallamış. — Güzel, demiş. Şimdi beni dinle. Bizim horozun sırtı yaralanmıştı. Anam yaraya bir ceviz içi bastırdı. Ceviz orada tuttu, kök saldı, ağaç oldu. O ağaçtan her sonbahar iki çuval ceviz toplarız — horoz da hâlâ gezer, yalnız gölgesinde biraz serin olur.

Köse ağzını açmış ve kapatmış. Bir şey söylemek istemiş, ama söyleyeceği her şey o ağacın yanında küçük kalırmış. Uzun uzun düşünmüş ve sonunda elini dizine vurmuş. — Sen kazandın, demiş.

Keloğlan ekmeği almış, ikiye bölmüş ve yarısını Köse'ye uzatmış. — Ne yapıyorsun? demiş Köse. Hepsi senindi. — Biliyorum, demiş Keloğlan. Ama ben senin ununu almadım, sen benimkini aldın. Bu yarım ekmek onun yerine geçsin; kalan unumu da geri ver. Köse bir an durmuş ve unu geri vermiş.

Sabah yağmur dinmiş. Keloğlan çuvalını eşeğe yüklemiş ve köye dönmüş. Anası unu görmüş, sonra oğlunun yüzüne bakmış ve hiçbir şey sormamış. Babasının öğüdü ise Keloğlan'da başka türlü kalmış: mesele boyu kısa adamlar değilmiş — mesele uykulu kafayla alışveriş etmemekmiş.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Türk halk masalı, kamu malıdır; Keloğlan Türk masal geleneğinin kahramanıdır. Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir derlemenin aktarımı değildir.

«Keloğlan ile Köse Değirmenci» masalını kim yazdı ve ilk baskısında nasıldı — kaynaklarından denetledik

Keloğlan ile Köse Değirmenci

Daha çok masal