Keloğlan ve Padişah

9-11 dakika okuma
16 sayfa

Keloğlan ve Padişah — Türk halk masalı, çocuklara sesli okumak için. Üç altın, bir mühür ve bir gecede kurulan saray.

Keloğlan'ın anası bir gün sandığın dibinden üç altın çıkarmış. Babasından kalmaymış ve yıllardır saklanıyormuş. — Çarşıya git, demiş. Bunları boz, kiremit al, damı onaralım. Yağmurda yine akıyor. Keloğlan altınları kuşağına koymuş ve yola çıkmış.

Çarşının başında bir kalabalık varmış. Ortada bir kedi duruyormuş ve çocuklar ona taş atıyormuş. — Ne yapıyorsunuz? demiş Keloğlan. — Eğleniyoruz. Keloğlan bir altın çıkarmış ve vermiş. — Bu artık benim, demiş kediyi kucağına alarak. Ona kimse dokunmaz.

Biraz ileride ipe bağlı, aç bir köpek varmış. Sahibi onu satıyormuş ve alan yokmuş. Keloğlan ikinci altını vermiş ve ipi çözmüş.

Çarşının sonunda bir adam elinde bir yılan tutuyormuş ve onu öldürmek üzereymiş. Keloğlan üçüncü altını çıkarmış. Adam altını almış, yılanı bırakmış ve omuz silkmiş: kimin aklına ne eserse.

Keloğlan eli boş kalmış: ne kiremit, ne para. Yol kenarına oturmuş ve eve varınca ne diyeceğini düşünmüş. O sırada yılan konuşmuş. — Ben yılanlar padişahının oğluyum, demiş. Beni babama götür.

Yılan yolu göstermiş. Bir kaya yarığından girmişler ve aşağıda bir saray varmış — taştan, sessiz, dolambaçlı. Yılanlar padişahı oğlunu görmüş ve Keloğlan'a dönmüş. — Dile benden ne dilersen. — Bir şey dilemedim ki, demiş Keloğlan. Ben yalnızca öldürülmesini istemedim.

Padişah ona küçük bir mühür vermiş. — Buna ne buyurursan yapar, demiş. Ama aklında tut: mührü kaybeden, onunla yaptırdığını da kaybeder.

Keloğlan eve dönmüş. Mühre «dam» demiş ve dam onarılmış. «Un» demiş, un gelmiş. Anası bir ay boyunca hiçbir şey sormamış; sonra bir kez sormuş ve cevabı duyunca bir daha sormamış.

Aradan zaman geçmiş ve Keloğlan bir gün padişahın kızını görmüş. Anasını dünür yollamış. Padişah gülmüş ve bir şart söylemiş: — Kızım sarayda büyüdü. Benimkinin tıpkısı bir saray yaptırırsan veririm.

O gece Keloğlan mührü eline almış ve «saray» demiş. Sabah karşı tepede bir saray duruyormuş: padişahınkinin aynısı, taşı taşına. Yapanları kimse görmemiş; yalnızca sabaha karşı otların arasından binlerce yılanın çekildiğini bir çoban anlatmış.

Padişah sözünü tutmuş. Düğün olmuş. Keloğlan sarayda anası, karısı, kedisi ve köpeğiyle yaşamış; mührü de odadaki bir vazonun içinde tutmuş.

Bir gün Keloğlan ava gitmiş. Kapıya bir bezirgân gelmiş: eski eşyaya yeni kumaş veriyormuş. Sarayda eski vazoyu vermişler; bezirgân onu almış ve gitmiş. O bezirgân bezirgân değilmiş.

Akşam saray yerinde yokmuş. Nehrin öbür yakasında duruyormuş, karısıyla birlikte. Padişah bunu duymuş, atına binmiş ve kızını geri almış. Keloğlan boş tepede anası, kedisi ve köpeğiyle kalmış.

Kedi ile köpek birbirine bakmış. — Biz gideriz, demiş kedi. Nehri köpek yüzerek geçmiş, kedi sırtında oturmuş. Sarayı bulmuşlar. Kedi gece bezirgânın odasına girmiş ve kuyruğunun ucunu adamın burnuna değdirmiş; adam hapşırmış ve ağzında sakladığı mühür yere düşmüş. Kedi kapmış.

Dönüşte köpek yine yüzmüş. Nehrin ortasında kedi konuşmak istemiş ve mühür ağzından düşmüş; bir balık onu yutmuş. İkisi kıyıda üç gün beklemiş. Dördüncü gün balıkçılar ağ çekmiş, balıkları pazara götürmüş; Keloğlan da orada duruyormuş — ve kedi doğru o balığa atlamış.

Keloğlan mührü almış. Saray akşam yerine dönmüş; padişah bu sefer hiçbir şey söylememiş, çünkü söyleyecek bir şey kalmamış. Keloğlan ise mührü bir daha vazoda tutmamış: kuşağına dikmiş ve yanından ayırmamış. Kediyle köpek de o günden sonra sarayda, ocağın en sıcak yerinde yatmış.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Metnin kaynağı: Türk halk masalı, kamu malıdır; Keloğlan Türk masal geleneğinin kahramanıdır. Metin Marytale için yeniden yazılmıştır — başka bir derlemenin aktarımı değildir.

«Keloğlan ve Padişah» masalını kim yazdı ve ilk baskısında nasıldı — kaynaklarından denetledik

Destan nedir: özellikleri, türleri ve örnekleri

Keloğlan ve Padişah

Daha çok masal