Zwierciadło, które mówiło prawdę

6-8 min czytania
14 stron

Księżniczkę Izabelę kocha całe królestwo za jej dobroć, a pewnego ranka odnajduje ona stare zwierciadło, które każdemu pokazuje jego prawdziwą naturę. Gdy zanosi je do pałacu i zaprasza wszystkich, by w nie spojrzeli, zwierciadło po cichu odmienia serce za sercem… i sprowadza do domu dawno zaginionego brata. Ciepła, rozświetlona baśń o dobroci, poznawaniu samego siebie i odwadze, by stać się najlepszą wersją siebie.

W królestwie otoczonym lasami jak z obrazka i rzekami, które skrzyły się niczym rozsypane gwiazdy, żyła łagodna księżniczka imieniem Izabela. Lud ją uwielbiał, bo serce miała szczodre, a współczucie bez dna. Izabela często odwiedzała wioski: pielęgnowała chorych, karmiła głodnych i pomagała każdemu, kto potrzebował pomocnej dłoni.

Pewnego słonecznego ranka, spacerując po królewskim ogrodzie, Izabela dostrzegła małe, tajemnicze drzwi, na wpół ukryte za gęstym krzewem róż. Zaciekawiona, pchnęła je… a tam, w dół i w dół, wiły się wąskie, kręte schody, prowadzące głęboko pod ziemię.

Zeszła po stopniach i znalazła się w cichej podziemnej komnacie. W samym jej środku stało stare, zakurzone zwierciadło. Gdy tylko się zbliżyła, tafla rozjarzyła się miękkim blaskiem, a z głębi popłynął łagodny, ciepły głos.

— Księżniczko Izabelo, znalazłaś Zwierciadło Prawdy — przemówiło. — Ukazuję prawdziwą naturę każdego, kto we mnie spojrzy. Musisz mnie użyć, by pomóc swojemu królestwu.

Izabela postanowiła zanieść zwierciadło do pałacu. Na cześć swojego znaleziska wyprawiła wielką ucztę i zaprosiła wszystkich mieszkańców królestwa. Podczas święta każdy, kto zechciał, mógł spojrzeć w Zwierciadło Prawdy i ujrzeć swoją prawdziwą naturę.

Wieść o czarodziejskim zwierciadle poleciała szybciej niż jaskółki i wkrótce zbiegli się ludzie ze wszystkich zakątków królestwa. Wielu pragnęło ujrzeć, jak lśni w nim to, co w nich najlepsze, lecz niektórzy lękali się tego, co zwierciadło mogłoby wyjawić.

Pierwszy podszedł bogaty kupiec, dumny i bardzo pewny siebie. Lecz zamiast bogactwa i sukcesu odbicie ukazało mu chciwość i nieuczciwe interesy. Zawstydzony i poruszony, kupiec przyrzekł się zmienić: być hojnym i prowadzić swoje sprawy uczciwie i z godnością.

Następny podszedł skromny rolnik. W tafli ujrzał własne serce, po brzegi pełne dobroci i wiernej, mozolnej pracy. Tłum wybuchnął oklaskami, wysławiając prawdziwą wartość, którą zawsze w sobie nosił, i wszystko, czym był dla królestwa.

Jeden po drugim ludzie spoglądali w zwierciadło, a ono jeden po drugim ukazywało im, kim naprawdę są. Niektórzy z dumą patrzyli na swoje najlepsze przymioty, inni z cichym smutkiem dostrzegali to, co jeszcze wymagało zmiany. Księżniczka Izabela zachęcała każdego, by przyjął odbicie jak naukę i dążył do najlepszej wersji siebie.

Gdy uczta dobiegała końca, do zwierciadła podeszła tajemnicza ciemna postać. Był to książę Aleksander, dawno zaginiony, którego wszyscy uważali za poległego w odległej bitwie. W tafli zwierciadło ukazało nie tylko jego męstwo, lecz i głęboki ciężar winy oraz smutku, który od lat nosił w sercu.

Izabela nie mogła uwierzyć własnym oczom. W tej cienistej postaci rozpoznała własnego brata. Księżniczka podbiegła do niego, mocno go objęła i przez łzy wyszeptała: — Witaj w domu, Aleksandrze. Razem odnajdziemy spokój i uleczymy twoje serce.

Aleksander opowiedział jej o swoich wędrówkach i bitwach: jak przez długie lata nie śmiał wrócić, przygnieciony winą i zwątpieniem we własną wartość, i jak, ujrzawszy w zwierciadle nie tylko swoje błędy, lecz i odwagę, w końcu znalazł siłę, by wrócić do rodziny.

Księżniczka nawet się nie domyślała, że jej dobroć i szczere pragnienie niesienia pomocy staną się kluczem, który sprowadzi brata do domu. Od tego dnia Izabela i Aleksander rządzili królestwem ramię w ramię. Ich jedność, dobroć i odwaga były wzorem dla wszystkich mieszkańców.

Zwierciadło Prawdy pozostało w pałacu jako znak uczciwości, poznawania samego siebie i wiary we własne siły, natchnąwszy mieszkańców królestwa, by stawali się najlepszą wersją siebie i budowali przyszłość pełną zgody i dobroci.

…resztę przeczytasz w aplikacji Marytale.

Marytale to aplikacja z ilustrowanymi bajkami do czytania dziecku — obrazek na każdej stronie, bez reklam i bez internetu. Zakładka zostaje tam, gdzie dziecko zasnęło.

Wypróbuj za darmo

Zeskanuj telefonem, żeby pobrać Marytale

Zwierciadło, które mówiło prawdę

Więcej bajek do czytania