Çamın Tepesindeki Yıldız

  • 5-7 dakika okuma
  • 13 sayfa
  • 2+

Kasabanın büyük çam ağacının tepesine takılan parlak yıldız bir akşam kayboluverir. Küçük Emma onu aramak için gece karlı ormana çıkar ve yolda iyi kalpli geyik Rudy'yle tanışır. İki dost karlı tepeleri ve buzlu dereleri geçip yıldızı bir mağarada bulur. Çam ağacı yeniden ışıl ışıl parlar, bütün kasaba sevinir.

Çam ormanlarının arasında küçük, karlı bir kasaba vardı.

Çam ormanlarının arasında küçük, karlı bir kasaba vardı. Emma orada yaşardı. Kışı çok severdi: yumuşacık karı, renkli ışıkları, bir de süslü çam ağacını.

Kasabanın ortasında kocaman bir çam ağacı vardı.

Kasabanın ortasında kocaman bir çam ağacı vardı. Her yıl tepesine parlak bir yıldız takılırdı. Emma o yıldıza bakmaya doyamazdı.

Bir akşam hava buz gibiydi.

Bir akşam hava buz gibiydi. Kasabalılar çam ağacını süslemek için toplandı. Yıldızı tepeye takacaklardı ama… yıldız hiçbir yerde yoktu!

Herkesin yüzü asıldı. “Yıldızsız ağaç hiç parlamaz ki…” dediler. Bayramın tadı kaçmıştı.

Herkesin yüzü asıldı. “Yıldızsız ağaç hiç parlamaz ki…” dediler. Bayramın tadı kaçmıştı.

O gece Emma “Yıldızı ben bulacağım!” dedi ve yola çıktı.

O gece Emma “Yıldızı ben bulacağım!” dedi ve yola çıktı. Ay, karlı patikayı aydınlatıyordu. Orman sessizdi. Emma biraz ürktü ama yürümeye devam etti. Derken karşısına Rudy adında iyi kalpli bir geyik çıktı.

Rudy ona yaklaştı. “Ne oldu, küçük kız? Neden üzgünsün?” diye sordu. “Çam ağacımızın yıldızı kayboldu,” dedi Emma boynunu…

Rudy ona yaklaştı. “Ne oldu, küçük kız? Neden üzgünsün?” diye sordu. “Çam ağacımızın yıldızı kayboldu,” dedi Emma boynunu bükerek. “O olmadan ağacımız hiç parlamaz.”

Paylaş:PinterestWhatsAppFacebookBir arkadaşa gönder

Konuya göre

Kış boyama sayfaları