Orman Kitabı

Onu Soğuk İnler'e götürdüler — mermer bir köşkü ve duvarında bir yılan kabartması olan yıkık bir şehre. Ortaya oturttular, konuştular, övündüler ve onu ne için getirdiklerini unuttular; bandar-logların asıl derdi de zaten budur.

Balu ile Bagira geldi, yanlarında da ormanda maymunların her şeyden çok korktuğu dokuz metrelik kaya pitonu Kaa vardı. Yıkık şehirdeki kavgada Mogli'yi kobra dolu bir köşke ittiler ve kıpırdamamasını söylediler, o da kıpırdamadı.

Kaa duvarı devirdi, maymunlar kaçtı, ve Kaa karşılığında Mogli'nin kendisini hatırlamasından başka bir şey istemedi. Sonra Bagira alçak sesle, çocuğun maymunların dişlerinden çok unutkanlıkları yüzünden tehlikede olduğunu söyledi.

Derken Akela, yaşlı kurtların başına geldiği gibi avını ıskaladı, ve Kurul Kayası'nda genç kurtlar Şir Han'ın onlara öğrettiği şeyi söylediler: insan yavrusunun aralarında yeri yoktu.

Bagira ne yapacağını Mogli'ye söylemişti; Mogli de köye inip içinde Kızıl Çiçek olan bir kap getirmişti — orman ateşe böyle der, çünkü hiçbir hayvan o kelimeyi ağzına almaz.

Kurul Kayası'nda elinde kapla dikildi, ve bütün Sürü geriledi. O akşam kendisine yeterince «insan yavrusu» denildiğini, bundan sonra bir insan olacağını söyledi.

Kuru bir dalı kaba daldırıp tutuşturdu, ve onu on yıldır kovalayan kaplan yere yapıştı ve kendini kovdurttu; Mogli ateşi kafasına vurdu ve gitmesini söyledi.

Sonra içinde hiç ağrımamış bir şey ağrımaya başladı, ve ne olduğunu bilmiyordu. Bagira dedi ki: «Bunlar gözyaşı, Küçük Kardeş. Artık bir insansın.»

Yamaçtan aşağı, köyün ışıklarına doğru tek başına indi, ve ne mağaraya ne de Kurul Kayası'na dönüp baktı. Ama kardeşi olan dört yavruyla avlanmaya defalarca geri geldi — o da başka bir hikâye.