Leo ile Zog

6-8 dakika okuma
20 sayfa
5+

Leo yıldızlara bakmayı çok seven bir çocuktur. Bir gece ormana küçük bir uzay gemisi düşer. Leo, gemisi bozulan Zog'a yardım eder, onun gezegenini anlatışını dinler ve onunla Dünya'nın çevresinde kısa bir tur atar. Zorda kalan birine yardım eden Leo yeni bir dost bulur ve elinde artık Zog'un verdiği bir yıldız haritası vardır.

Küçük bir kasabada Leo adında bir çocuk yaşardı. Orada geceleri gökyüzü yıldızlarla dolardı. Leo her gece teleskobuyla yıldızlara ve aya bakardı. Kocaman bir roketle gezegenden gezegene uçmayı hayal ederdi.

Açık bir geceydi. Leo kayan yıldızları seyrediyordu. Birden göz kamaştıran bir ışık parladı. “O da ne?”

Parlak şey yalpalaya yalpalaya indi… Güüüm! Yakındaki ormana düştü. Leo donakaldı. Neydi bu?

Leo merakından yerinde duramıyordu. Ormana ne düşmüştü acaba? Sırt çantasına birkaç atıştırmalık koydu, fenerini aldı ve bakmaya gitti.

Leo bir açıklığa çıktı. Ortada parlayan tuhaf bir şey vardı. Yarısı toprağa saplanmıştı. Hem merak etti hem biraz ürktü.

Leo yaklaştı. Bu, gerçek bir uzay gemisiydi! Bir araba kadar küçüktü. Her yanında minik ışıklar yanıp sönüyordu. “Vay canına!” dedi Leo.

Leo parmağının ucuyla gemiye dokundu. Birden küçük bir kapı açıldı! İçeriden tatlı bir ses geldi: “Merhaba!” Leo'nun ağzı açık kaldı.

Kapıdan biri başını uzattı. “Selam sana, Dünyalı! Ben Zog. Zorlon gezegeninden geldim. Gemim düşüp bozuldu. Onu onarmama yardım eder misin?”

Leo hemen başını salladı. “Ben Leo! Sana yardım ederim! Ne yapmam gerek?”

Zog, Leo'ya bir liste uzattı. “Gemi için bunlar lazım.” Leo listeye uzun uzun baktı.

Listede metal parçaları, teller ve piller vardı. Leo çok sevindi. Bunları tanıyordu! Kendisi de bir şeyler yapmaya bayılırdı.

Bütün gece çalıştılar. Geminin çevresinden parçaları topladılar, telleri bağladılar. Zog da bir yandan anlatıyordu: “Zorlon'da gökyüzü mordur, Dünyalı. Orada zıp zıp zıplayan tüylü hayvanlar yaşar. Ben çok uzak yıldızlara da uçtum.” Leo soluğunu tutup dinledi.

Gün ağarırken gemi hazırdı. “Teşekkür ederim, Leo!” dedi Zog. “Gel benimle! Dünya'nın çevresinde kısa bir tur atalım. Hemen geri döneriz.” Leo sevinçten havaya zıpladı. Kalbi güm güm atıyordu.

Gemi vınnn diye havalandı. Leo yuvarlak pencerelerden baktı. Dünya küçüldü, küçüldü… Kocaman mavi denizler, karalar, beyaz bulutlar… Çevresinde ince, mavi bir çizgi parlıyordu. “Ne güzel!” diye fısıldadı Leo.

Dünya'nın çevresini dolaşıp geri döndüler. Gemi yavaşça aynı açıklığa kondu. Leo tanıdık ağaçlara baktı. Gerçekten uçmuş muydu? İnanamıyordu! Çok mutluydu ama biraz da üzgündü. Yolculuk bitmişti.

“Teşekkür ederim, Leo,” dedi Zog. “Başım dertteyken bana yardım ettin. Artık sen benim gerçek dostumsun. Al, bu yıldız haritası senin. Zorlon'a ve öteki gezegenlere giden yollar burada.”

Leo haritayı aldı. Bir türlü gözünü ayıramadı. Sonra gülümseyerek Zog'a sımsıkı sarıldı. “Teşekkür ederim, Zog! Bu, hayatımın en güzel macerasıydı!”

Zog, Leo'ya el salladı. Gemi yükseldi, yükseldi… Sabah göğünde minicik bir nokta oldu. Leo da arkasından el salladı.

Leo eve doğru yürüdü. Haritayı sımsıkı tutuyordu, yüzü gülüyordu. “Bir gün ben de yıldızlara uçacağım,” diye düşündü. “Zog'un haritası bana yolu gösterecek.”

O günden sonra Leo her gece yıldızlara bakardı. Dostu Zog'u özler, yeni maceralar hayal ederdi. “Belki Zog yine gelir,” diye düşünürdü.

Paylaş:Pinterest WhatsApp Facebook Bir arkadaşa gönder

Bilinen masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Konuya göre

Daha çok masal

Bütün masallar