MarytaleHızlı Tavşan Oskar ve Gümüş Saat
- 9-11 dakika okuma
- 21 sayfa
Ağaç tepelerinin bulutlara değdiği bir ormanın derinliklerinde, görülmüş en hızlı tavşan Oskar yaşar; en değerli hazinesi ise koşularının her saniyesini tutan küçük bir gümüş cep saatidir. Peki, aydınlık bir bahar sabahı bu değerli saat kaybolduğunda ne olur? Umutsuz arayış Oskar'ı, paylaşacak tatlı bir sırrı olan bilge yaşlı ayı Gerald'a götürür. Dünyanın gerçek harikalarının, ancak onları görebilmek için sonunda yavaşladığımızda ortaya çıktığını anlatan sıcacık ve eğlenceli bir masal.
Çok ama çok eskiden, ağaçların tepelerinin bulutlara değdiği, billur derelerin şırıl şırıl şarkılar söylediği büyülü bir ormanda, Oskar adında küçük bir tavşan yaşarmış.
Bütün ormanın en hızlı hayvanı olmasıyla ünlüymüş. Kıvrımlı patikalarda, asırlık meşelerle yumuşacık köknarların arasında koşarken patileri şimşek gibi çakıyormuş. Orman sakinleri, yanlarından uçup geçen, ardında yalnızca hafif bir esinti bırakan gri bir kürk topunu gördüklerinde şaşkınlıktan ağızları açık kalıyormuş.
Oskar'ın dünyada en sevdiği bir şey varmış: bir an olsun yanından ayırmadığı gümüş bir cep saati. Bu saat sayesinde, ormandaki şimşek hızındaki koşularının her saniyesini kaydediyormuş.
Aydınlık bir bahar sabahı, güneş yeni yeni yaprakların arasından süzülüp ormanı altın rengi bir ışığa boğarken, Oskar her zamanki gibi rahat yuvasından fırlamış; kulaklarında rüzgârı yeniden hissetmeye hazırmış.
Her sabahki gibi ısınma hareketlerini yapmış, saate bakmak için patisini cebine daldırmış... ve olduğu yerde donup kalmış. Saati yok olmuş. "Saatim! Saatim nereye gitti?!" diye haykırmış Oskar, ve yüreği telaştan küt küt atmaya başlamış.
Bütün ceplerini yoklamış, çevredeki otları koklamış, her bir yaprağın altına bakmış. Ama saat hiçbir yerde yokmuş. "Herhâlde dünkü koşuda düşürdüm," diye düşünmüş Oskar ve her zamanki güzergâhında koşmaya başlamış, patikanın her santimini dikkatle inceleyerek.
Böğürtlen çalılarının altına bakmış, ağaçların arkasını kolaçan etmiş, hatta buz gibi dereye bile dalmış, ama saat sanki buhar olup uçmuş.
Geçen her dakikayla birlikte Oskar giderek daha çaresiz, daha umutsuz oluyormuş. Öyle hızlı, öyle darmadağınık koşuyormuş ki çevresindeki dünya renkli, bulanık bir lekeye dönüşmüş. Kuş cıvıltıları, yaprakların hışırtısı, çiçeklerin kokusu... hepsi onun dikkatinden kaçıp gitmiş.
Sonunda bitkin düşen Oskar, yaşlı bir meşenin altına çökmüş. Patileri yorgunluktan titriyor, kalbi öyle gümbürdüyormuş ki sesi ormanın öbür ucundan duyulacak sanki. Değerli saati olmadan, yuvasından düşmüş bir yavru kuş kadar çaresiz hissediyormuş kendini.
Derken Oskar, toprağı hafifçe titreten ağır, düzenli ayak sesleri duymuş. Bu, bilgeliği ormanın her sakinince bilinen yaşlı boz ayı Gerald'mış. Heybetli görünüşünden dinginlik ve güven yayılıyor; derin, keskin bakışlı gözlerinde, ormandaki uzun yılların biriktirdiği bütün iyilik ve deneyim yansıyormuş.
Uygulamada okumaya devam edin
Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.
Telefonda açmak için kamerayı doğrultun
