Legenda o Złotej Kaczce

Lutek obiecał. Wyszedł na górę z sakiewką tak ciężką, że musiał ją trzymać w dwóch rękach, i zaczął od razu, bo dzień był krótki.

Kupił sobie ubranie, w jakim chodzą panowie. Zjadł obiad w gospodzie, a potem drugi. Wynajął powóz i jeździł nim po mieście tam i z powrotem.

Do wieczora wydał dziesięć dukatów. Dziewięćdziesiąt zostało. Okazało się, że trudno wydać tyle pieniędzy, kiedy wolno kupować tylko dla siebie.

Pod murem siedział stary żołnierz. Miał podarty płaszcz i jedną nogę, patrzył w bruk i o nic nie prosił.

Lutek stanął, popatrzył na niego i wsypał mu do czapki wszystko, co jeszcze miał. Sakiewka zrobiła się pusta w jednej chwili.

W tej samej chwili zniknęło ubranie, zniknął powóz, i Lutek stał na ulicy w swoich starych butach. Kaczki nikt już nigdy nie widział. A ludzie opowiadają tę historię do dziś i wciąż się spierają, czy Lutek przegrał, czy wygrał.