Leo i gość spośród gwiazd

6-8 min czytania
20 stron
5+

Leo to chłopiec, który ma gwiazdy w sercu i głowę pełną pytań o kosmos. Gdy w lesie za jego domem rozbija się tajemniczy stateczek kosmiczny, Leo poznaje Zoga — życzliwego podróżnika z dalekiej planety, który potrzebuje pomocy przyjaciela. Jedna gwiaździsta noc staje się największą przygodą jego życia: to opowieść o ciekawości, wzajemnej pomocy i odwadze, by sięgnąć po gwiazdy.

W gwarnym miasteczku, pod kołdrą migoczących gwiazd, mieszkał chłopiec o imieniu Leo. Kosmos kochał bardziej niż cokolwiek na świecie. Każdej nocy przykładał oko do swojej lunety i marzył o wielkich przygodach wśród planet i wirujących galaktyk.

Pewnej pogodnej nocy, gdy Leo liczył spadające gwiazdy, po niebie przemknął oślepiający błysk.

Coś jasnego spadło z hukiem i wylądowało w lesie, tuż za jego ogrodem.

Pełen ciekawości Leo chwycił plecak, włożył do niego kilka smakołyków, złapał latarkę i ruszył do lasu, żeby to sprawdzić.

Na leśnej polanie, w blasku księżyca, Leo zobaczył dziwną, świecącą rzecz, do połowy zagrzebaną w miękkiej ziemi.

Był to mały stateczek kosmiczny, nie większy od samochodu, z drobnymi światełkami, które mrugały i migotały na całej jego błyszczącej powłoce.

Leo podkradł się bliżej i ostrożnie dotknął gładkiej powierzchni. Ku jego zdziwieniu właz otworzył się z cichym szumem — a miły głos powitał go serdecznie.

— Witaj, mały Ziemianinie! Jestem Zog z planety Zorlon. Mój stateczek się rozbił i przydałaby mi się twoja pomoc przy naprawie.

Leo kiwnął głową bez wahania. — Pomogę ci, Zogu! Powiedz tylko, co mam robić.

Zog podał Leo listę wszystkich części, które były potrzebne do naprawy stateczku.

Większość rzeczy Leo znał już ze swoich projektów naukowych i majsterkowania w garażu: kawałki metalu, plątaninę drucików i kilka wiernych bateryjek.

Przez całą noc Leo i Zog pracowali ramię w ramię, zbierając części i łatając stateczek. A gdy tak się trudzili, Zog opowiadał historie o swojej dalekiej planecie, o niezwykłych stworzeniach, które tam mieszkały, i o ogromnych galaktykach, które przemierzył.

O świcie stateczek był gotowy do lotu. Pełen wdzięczności Zog zaprosił Leo na krótką przejażdżkę wokół Ziemi. Serce chłopca trzepotało z emocji na myśl o przygodzie, która go czekała.

Gdy wznieśli się w niebo, Ziemia robiła się pod nimi coraz mniejsza. Przez okrągłe okienka Leo widział bezkresne oceany, rozległe kontynenty i cieniutką, migoczącą wstęgę powietrza, która chroni naszą planetę.

Po żegludze wśród gwiazd i wielkiej, ciemnej ciszy kosmosu Zog delikatnie posadził stateczek na leśnej polanie. Leo spojrzał na znajome drzewa i poczuł, że magia ich przygody wciąż unosi się dokoła.

— Dziękuję ci, Leo. Stałeś się dla mnie prawdziwym przyjacielem. Proszę, weź tę gwiezdną mapę na znak mojej wdzięczności. Pokazuje drogę do Zorlonu i do wszystkich planet, które odwiedziłem.

Z szeroko otwartymi, błyszczącymi oczami Leo przyjął gwiezdną mapę i mocno przytulił Zoga. — Dziękuję! To była najlepsza przygoda w moim życiu — powiedział z ciepłym, sennym uśmiechem.

Machając przyjaźnie ręką, stateczek Zoga wzbił się w niebo i powoli zniknął wśród gwiazd.

Z głową pełną cudów, których nigdy nie miał zapomnieć, Leo wrócił do domu. I był pewien, że pewnego dnia znów wyruszy do gwiazd, prowadzony mapą od swojego przyjaciela Zoga.

Odtąd każdej nocy Leo patrzył w niebo i marzył o wspaniałych przygodach, które czekały na niego tam wysoko, w bezkresnej, migoczącej głębi kosmosu.

Udostępnij:Pinterest WhatsApp Facebook Wyślij znajomym

Chcesz wiedzieć więcej o bajkach i baśniach? Zajrzyj do artykułów

Według tematu

Według wieku

Kolorowanki serca

Więcej bajek do czytania

Wszystkie bajki