Legenda o Piaście Kołodzieju

  • 6-8 min czytania
  • 12 stron
  • 6+

Legenda o Piaście Kołodzieju do czytania dzieciom. Dwóch wędrowców, których książę Popiel wygnał za bramę, a biedny kołodziej wpuścił do chaty.

Dawno temu, pod Gnieznem, rządził książę Popiel.

Dawno temu, pod Gnieznem, rządził książę Popiel. Miał wielki dwór, dużo służby i dwóch synów, którym właśnie wyprawiał postrzyżyny.

Postrzyżyny to było takie święto.

Postrzyżyny to było takie święto. Kiedy chłopiec miał siedem lat, pierwszy raz obcinano mu włosy — i dopiero wtedy dostawał imię.

Na dworze Popiela stoły zastawiono na cały dzień.

Na dworze Popiela stoły zastawiono na cały dzień. Beczki z piwem stały jedna przy drugiej, a mięsa było tyle, że nikt nie próbował go liczyć.

Tego dnia do bramy przyszli dwaj wędrowcy.

Tego dnia do bramy przyszli dwaj wędrowcy. Byli zmęczeni i zakurzeni, i poprosili tylko o to, żeby ich wpuszczono do stołu.

Służba wypchnęła ich za bramę.

Służba wypchnęła ich za bramę. Książę nie wyszedł nawet popatrzeć, kto stoi na dworze i o co prosi.

Wędrowcy poszli dalej i zatrzymali się przy małej chacie na końcu osady.

Wędrowcy poszli dalej i zatrzymali się przy małej chacie na końcu osady. Mieszkał w niej Piast, który robił koła do wozów.

Udostępnij:PinterestWhatsAppFacebookWyślij znajomym

Źródło tekstu: Polska legenda ludowa, domena publiczna. Tekst napisany od nowa dla Marytale — to nie jest przedruk cudzego wydania.

Według tematu

Według wieku