Zosia Samosia

Jest taka jedna Zosia, Nazwano ją Zosia-Samosia, Bo wszystko «Sama! sama! sama!» Ważna mi dama! Wszystko sama lepiej wie, Wszystko sama robić chce, Dla niej szkoła, książka, mama Nic nie znaczą — wszystko sama! Zjadła wszystkie rozumy, Więc co jej po rozumie? Uczyć się nie chce — bo po co, Gdy sama wszystko umie? A jak zapytać Zosi: — Ile jest dwa i dwa? — Osiem! — A kto był Kopernik? — Król! — A co nam Śląsk daje? — Sól! — A gdzie leży Kraków? — Nad Wartą! — A uczyć się warto? — Nie warto! Bo ja sama wszystko wiem I śniadanie sama zjem, I samochód sama zrobię, I z wszystkim poradzę sobie! Kto by się tam uczył, pytał, Dowiadywał się i czytał, Kto by sobie głowę łamał, Kiedy mogę sama, sama! — Toś ty taka mądra dama? A kto głupi jest? — Ja sama!