Wżum, najlepszy odkurzacz na świecie

6-8 min czytania
13 stron
2+

W przytulnym domku na skraju miasteczka, w ciemnej szafie, mieszka odkurzacz o imieniu Wżum. Buczy jak burza, kręci się, wciąga kurz i… marzy, żeby być pożyteczny. Ale wszyscy go unikają, a najbardziej pewna mała dziewczynka. To ciepła i wzruszająca opowieść o strachu, który da się pokonać, i o przyjaźni, która przychodzi wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy.

W małym domku na skraju miasteczka mieszkał dobry odkurzacz o imieniu Wżum. Stał cichutko w szafie i czekał na swoje zadania. Ale niestety — nikt go nie lubił.

A najmniej mała dziewczynka o imieniu Zosia. Ledwie mama wyciągała Wżuma z szafy, Zosia chowała się pod kołdrę. — Ojej, mamo! On buczy jak burza! I wciąga wszystko, co napotka po drodze! — mówiła przestraszona.

— Ależ kochanie, on pomaga nam utrzymać w domu czystość! — odpowiadała mama. — Bez niego twoje zabawki i książeczki utonęłyby w kurzu!

Pewnego wieczoru, gdy Zosia już mocno spała, wydarzyło się coś niezwykłego. Wżum cichutko wyszedł z szafy i wybrał się na spacer po uśpionym domu.

— Ach, gdyby tylko tak się mnie nie bała! — westchnął rozmarzony. — Przecież wcale nie jestem straszny. Chcę po prostu pomagać.

Nagle odkurzacz usłyszał smutny głosik. — A… a… apsik! — kichnął miś Tolek, który leżał na półce. — Cały jestem w kurzu… nawet mnie w noskę łaskocze!

— Ojej! Poczekaj, już ci pomogę! — Wżum podskoczył i milutko wciągnął cały kurz z misia.

Tolek uśmiechnął się z wdzięcznością. — Dziękuję, Wżum! Jak dobrze oddycha się bez ani odrobinki kurzu!

Następnego ranka Zosia obudziła się i zobaczyła, że jej ulubiony miś lśni czystością. Kiedy wzięła go na ręce, zauważyła obok maleńką karteczkę: „Pomogłem twojemu przyjacielowi. Twój Wżum.”

Dziewczynka zdziwiła się. „Czyżby odkurzacz był dobry?” — pomyślała. A gdy mama znów wyjęła Wżuma z szafy, Zosia zebrała się na odwagę i podeszła bliżej. — Cześć, Wżum — szepnęła.

I wtedy zdarzył się mały cud — Wżum zabuczał nie strasznie, lecz wesoło: — Wżu-żu-żum! Co za piękny dzień, żeby posprzątać pokój!

Zosia roześmiała się. — Wcale nie jesteś straszny! Jesteś prawdziwym pomocnikiem! Od tej pory zostali przyjaciółmi. Wżum pomagał nie tylko sprzątać kurz, ale też szukać zagubionych zabawek, a nawet przeganiał złośliwe pyłki, które dokuczały książkom i meblom.

A Zosia już nigdy się go nie bała. Zrozumiała coś prawdziwego: nie wszystko, co wydaje się straszne, takie jest naprawdę. Czasem za groźnym dźwiękiem kryje się dobry pomocnik, który chce po prostu uczynić nasze życie odrobinę lepszym.

Udostępnij:Pinterest WhatsApp Facebook Wyślij znajomym

Chcesz wiedzieć więcej o bajkach i baśniach? Zajrzyj do artykułów

Według tematu

Według wieku

Kolorowanki serca

Więcej bajek do czytania

Wszystkie bajki