Fifi i ciasteczka spełniające życzenia

10-12 min czytania
29 stron

W głębi zaczarowanego lasu mieszka Fifi, mała lisiczka, która piecze ciasteczka podobno spełniające życzenia. Ale czy magia naprawdę kryje się w przepisie? Ta ciepła bajka opowiada o wierze w siebie, o cierpliwości i o tym, jak własnymi łapkami tworzyć małe cuda. Czasem najbardziej czarodziejska moc mieszka w sercu tego, kto nigdy się nie poddaje.

W głębi zaczarowanego lasu mieszkała mała lisiczka o imieniu Fifi. Miała złocistą sierść, chytry pyszczek i zręczne łapki.

Ale najbardziej Fifi słynęła z tego, że piekła niezwykłe ciasteczka. To nie były zwyczajne ciasteczka: zjadłeś kęs, pomyślałeś życzenie — i, jak mówili wszyscy, na pewno się spełniało.

Pewnego dnia przyszedł do niej mały wilczek, smutno opuszczając uszy. — Chcę wyć do księżyca jak dorosłe wilki — westchnął. — Ale choćbym nie wiem jak się starał, wychodzi tylko pisk.

Fifi podała mu ciepłe ciasteczko pachnące cynamonem. — Spróbuj — powiedziała — i uwierz w siebie.

Wilczek odgryzł kawałeczek, zadarł pyszczek ku niebu i… nic. Spróbował jeszcze raz — znowu tylko pisk. Spróbował po raz trzeci, tak się natężył, że aż łapki mu zadrżały, i wreszcie…

— Auuuuuu! — zawył tak głośno i tak pięknie, że księżyc nad lasem zaświecił jaśniej.

Innym razem wpadł niedźwiadek. — Wszyscy moi przyjaciele znajdują miód, a ja nie — mruknął. — Ile bym nie szukał, nie mogę znaleźć ani jednego ula.

Fifi podała mu ciepłe ciasteczko o zapachu miodu i powiedziała, tak jak kiedyś wilczkowi: — Spróbuj i uwierz w siebie. Niedźwiadek zjadł ciasteczko, a nazajutrz znów ruszył w las.

Szukał długo, węszył w powietrzu, rozgrzebywał łapami liście, zadzierał głowę ku drzewom. Z początku nic nie znajdował, ale się nie poddawał. Wreszcie, gdy słońce chyliło się już za wierzchołki sosen, niedźwiadek poczuł w powietrzu słodki zapach i cichutkie brzęczenie pszczół.

Obejrzał się, dostrzegł dziuplasty pień, wsunął w niego łapę… i poczuł, jak zanurza się w gęstym, złotym miodzie. — Znalazłem! — ryknął z radości, podskoczył z zachwytu i oblizywał łapę, aż oczy zapłonęły mu ze szczęścia.

Tak ciasteczka Fifi pomagały każdemu zwierzątku — od najmniejszej myszki po dumnego jelenia.

W tym samym lesie mieszkały dwa jeżyki bliźniaki, Kolec i Kłujek. Były ruchliwe, zazdrosne i strasznie niecierpliwe. Bolało je, gdy patrzyły, jak zwierzątka ze szczęśliwymi oczami wracają od Fifi, dziękują jej i uważają ją za wyjątkową.

— Czemu wszyscy biegają do Fifi, a nie do nas? — burczał Kolec. — Bo sami nic nie umiemy — odgryzał się Kłujek. — Po prostu ukradnijmy jej przepis i sami zacznijmy piec czarodziejskie ciasteczka!

I tak pewnego dnia, gdy Fifi poszła do lasu po jagody, jeżyki zakradły się do jej chatki. Przewróciły wszystkie półki, aż znalazły zeszyt w plamach od mąki — tam był przepis. — Hurra! Teraz będziemy najszczęśliwsi ze wszystkich! — zawołały niemal jednocześnie.

Prędko wróciły do domu, rozpaliły w piecu, zagniotły ciasto, wsypały orzechy, wlały miód i nasypały całą górę cynamonu.

Ciasto lepiło się do łapek, mąka wzbijała się chmurkami, a brzuszki burczały z niecierpliwości. Wreszcie w piecu zalśniły rumiane ciasteczka, chrupiące i pachnące.

— No to sobie życzę! — powiedział Kolec i łakomie odgryzł kawałek. — Chcę cały pałac z szyszek, mocniejszy niż dąb! — A ja chcę górę jabłek, żeby co dzień się z niej staczać! — krzyknął Kłujek, wpychając sobie do buzi od razu trzy ciasteczka.

Jadły i jadły, aż brzuszki rozdęły im się z przejedzenia. — Chcę tron! Chcę basen! Chcę latać jak sowa! — wołały. Ale nic się nie działo. Tylko brzuszki zaczęły boleć, a jeżyki zaczęły turlać się po podłodze, jęcząc z przejedzenia.

— To niesprawiedliwe! — oburzał się Kolec. — Zrobiliśmy wszystko według przepisu. — Te ciasteczka wcale nie są czarodziejskie! — przytakiwał Kłujek.

Ruszyły do chatki lisiczki. Fifi właśnie układała świeże ciasteczka.

— Twoje zapiski nas oszukały! — krzyczały jeżyki. — Wszystko przygotowaliśmy, najedliśmy się do syta, a życzenia — ani jednego!

Lisiczka otarła łapki z mąki, pochyliła się bliżej i szepnęła: — Sekret jest taki, że samo ciasteczko jest zwyczajne. Pachnie miodem, chrupie orzechami i tyle. Czar pojawia się dopiero wtedy, gdy ten, kto je zjada, zaczyna wierzyć w siebie, w swoje marzenia i ma dobre zamiary. Jeżyki spojrzały po sobie.

— Czyli chcesz powiedzieć… — zaczął Kłujek. — …że jesteśmy zwykłymi łakomczuchami? — dokończył Kolec.

Fifi się roześmiała. — Nie tylko. Jesteście też niecierpliwi. Chcecie wszystkiego naraz, bez najmniejszego wysiłku. A moi przyjaciele, którzy skosztowali ciasteczka, uwierzyli potem, że dadzą radę. I się starali. Właśnie dlatego ich marzenia się spełniały. Jeżyki poczerwieniały pod swoimi kolcami. Po raz pierwszy zrobiło im się wstyd i zamyśliły się nad swoim postępkiem.

Następnego dnia spróbowały spełnić swoje marzenia inaczej. Kolec zapragnął nauczyć się śpiewać jak słowik. Codziennie ćwiczył głos — i w końcu udała mu się prześliczna piosenka.

Kłujek marzył, żeby zjeżdżać ze wzgórza na brzuchu jak borsuk. Ćwiczył pilnie, przewracał się i śmiesznie fikał, ale w końcu został najlepszym akrobatą w całym lesie.

Pewnego dnia jeżyki przyszły do Fifi, żeby przeprosić za kradzież i podziękować za mądre rady. Lisiczka uważnie wysłuchała bliźniaków i z dobrym uśmiechem powiedziała: — Wszyscy popełniają błędy, ale najważniejsze, że nauczyliście się nie czekać na cud od ciasteczka, lecz tworzyć go własnym wysiłkiem. A moje ciasteczko było tylko małą podpowiedzią.

Od tamtej pory jeżyki wiedziały, że prawdziwy cud nie tkwi w przepisie ani w czarodziejskim składniku.

Cud jest w sercu tego, kto wierzy w siebie, pracuje nad marzeniem i nie zazdrości innym. Wtedy spełnia się nawet to, co wydawało się niemożliwe.

…resztę przeczytasz w aplikacji Marytale.

Marytale to aplikacja z ilustrowanymi bajkami do czytania dziecku — obrazek na każdej stronie, bez reklam i bez internetu. Zakładka zostaje tam, gdzie dziecko zasnęło.

Wypróbuj za darmo

Zeskanuj telefonem, żeby pobrać Marytale

Fifi i ciasteczka spełniające życzenia

Więcej bajek do czytania