Nuti “Hayır!” Diyor

6-8 dakika okuma
11 sayfa
4+

Neşeli sincap Nuti, meşe palamudu toplamaya gittiği çayırda tanımadığı bir kurtla karşılaşır. Kurt onu şekerle gizli bir yere çağırınca Nuti annesinin sözünü hatırlar, “Hayır!” der ve ağaca kaçar. Sonra da eve koşup annesine her şeyi anlatır.

Sincap Nuti ormanındaki her dalı bilirdi. Bütün gün daldan dala sekerdi. Komşularını görünce kuyruğunu sallar, “Günaydın!” der, gülümserdi. Nuti çok mutluydu.

Güneşli bir sabah Nuti meşe palamudu toplamaya hazırlandı. Annesi kapıda onu öptü: “Yabancı biri seni bir yere çağırırsa gitme, kızım. Bir şey verirse alma. Hemen eve ya da tanıdığımız büyüklere koş.” “Tamam, anneciğim!” diye şakıdı Nuti. Sonra ağaçtan ağaca seke seke çayıra doğru gitti.

Nuti başındaki şapkayı çıkarmış, içini palamutla doldurmuştu. Tam o sırada çalıların arkasından bir kurt başını uzattı. Elinde bir şeker vardı. Nuti şaşırdı, kulaklarını dikti.

“Merhaba, minik sincap!” dedi kurt tatlı tatlı. “Gizli bir yer biliyorum. Orada dağ gibi şeker var! Gel, sana göstereyim. İstediğin kadar alırsın.” Nuti ne yapacağını bilemedi.

“Ama ben seni tanımıyorum ki…” dedi Nuti. “Olsun! Ben senin çok akıllı, çok iyi bir sincap olduğunu biliyorum.” Kurt gülümseyip şekeri uzattı.

Nuti annesinin sözlerini hatırladı. Kuyruğu titriyordu ama sesi kararlıydı: “Hayır! Ben yabancılarla bir yere gitmem!”

Nuti hemen döndü, hop diye bir ağaca sıçradı ve dalların arasında kayboldu. Kurt kendi kendine bir şeyler homurdandı. Sonra eli boş, çalıların arkasına geri sindi. Nuti de daldan dala sekerek annesine koştu. Artık içi rahattı.

Annesi Nuti’yi dikkatle dinledi, sonra ona sımsıkı sarıldı. “Aferin sana, kızım! ‘Hayır’ dedin, kaçtın ve bana her şeyi anlattın. Benden ve babandan izinsiz kimseyle bir yere gitmek yok. Kurnaz yabancılar minikleri çoğu zaman şekerle kandırır. Bir daha böyle bir şey olursa yine gel, bana anlat.” Nuti annesine sokulup kocaman gülümsedi.

O günden sonra Nuti yabancılarla hiçbir yere gitmedi, onlardan hiçbir şey almadı. Arkadaşlarına kurttan nasıl kaçtığını anlatır, annesinin sözünü hep hatırlatırdı.

Ya sen, minik dostum? Tanımadığın biri sana şeker ya da oyuncak uzatırsa alma. “Bir şey oldu, hadi benimle gel!” dese bile gitme. Nuti gibi “Hayır!” de, hemen kendi büyüklerine koş: annene, babana, ninene ya da öğretmenine.

Nuti “Hayır!” dedi ve kaçtı. Eve varınca da annesine her şeyi anlattı. Annesi ona sımsıkı sarıldı, aferin dedi. Unutma, iyi büyükler minikleri gizli yerlere çağırmaz. Bir şey seni korkutursa ya da tuhaf gelirse Nuti gibi yap: annene, babana ya da ninene anlat. Onlar seni hep dinler.

Paylaş:Pinterest WhatsApp Facebook Bir arkadaşa gönder

Bilinen masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Konuya göre

Vahşi hayvan boyama sayfaları

Daha çok masal

Bütün masallar